Δικαιοσύνη α λα καρτ

ΩΡΑΙΑ ΤΟ ΕΘΕΣΕ ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Ρ. Κεδίκογλου: δεν είναι συνταγματικά ορθό να εμφανιστεί ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ώστε να δώσει εξηγήσεις σχετικά με τις καταγγελίες για οικογενειακά περιουσιακά του. Άλλο η νομοθετική εξουσία, άλλο η δικαστική- όπερ έδει δείξαι.

Εν ολίγοις, ο κύριος πρόεδρος επιχειρηματολογεί στα σοβαρά ότι αν πάει στη Βουλή και πει «κοιτάξτε, κυρίες και κύριοι, τα χρήματα γι΄ αυτό το σπίτι βγήκαν από εκεί και τα χρήματα για το άλλο σπίτι βγήκαν από αλλού», τότε θα έχουμε κατάλυση της διάκρισης των εξουσιών. Και τι επέλεξε αντ΄ αυτού; Την συνταγματικώς ορθή λύση- πήγε στον υπουργό «του», τον κ. Αν.

Παπαληγούρα, τα είπαν οι δυο τους και μετά εκδόθηκε μια ανακοίνωση ότι δεν υπάρχει τίποτε το μεμπτόν για τον κ. πρόεδρο. Τόσο απλά, τόσο συνταγματικά…

Δηλαδή, ο κ. Παπαληγούρας εκπροσωπεί τη δικαστική εξουσία; Δεν είναι μέλος της εκτελεστικής εξουσίας; Μήπως είναι κάποιος υπερδικαστής, που δικάζει κεκλεισμένων των θυρών; Και δεν υπάρχει άραγε άλλο στάδιο κρίσης για τις αποφάσεις του κ. υπουργού; Μονομελές ανώτατο δικαστήριο είναι ο άνθρωπος;

Δυο- δυο στο πλυντήριο
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ είναι μάλλον πιο απλά, και διόλου αντισυνταγματικά.

Υπήρξε μια σειρά καταγγελιών.

Μπορεί να είναι πραγματικές- τόσο το χειρότερο για τον κ. πρόεδρο. Μπορεί να είναι όμως και κακόβουλες- το ενδεχόμενο αυτό δεν μπορεί να αποκλειστεί. Μπορούν να κλείσουν όλα με μία συνάντησή του με τον υπουργό Δικαιοσύνης; Προφανώς όχι. Κανονικά, θα όφειλε ο ίδιος ο κ. Κεδίκογλου να αναζητήσει ένα Σώμα ώστε να δώσει τις εξηγήσεις που κάθε δημόσιο πρόσωπο οφείλει να δίνει όταν μπαίνουν τέτοια ζητήματα που σκιάζουν τη διαδρομή του. Κανονικά, θα όφειλε από μόνος του να ζητήσει πρόσκληση για την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, προκειμένου να αποδείξει τα όσα διαλαλεί από ΄δώ κι από ΄κεί.

Δεν το έπραξε, επιβεβαιώνοντας έτσι όλους εκείνους τους καχύποπτους που πιστεύουν ότι η Δικαιοσύνη είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αφεθεί στους δικαστές…