Μαθήματα τζόγκινγκ

Έως πρότινος, οι ερασιτέχνες αθλητές έκαναν μαθήματα τένις ή κολύμβησης, αλλά σπανίως σκέπτονταν ότι πρέπει να διδαχθούν τους σωστούς τρόπους για να κάνουν τζόγκινγκ. Πολλοί ερασιτέχνες δρομείς ζητούν πλέον συμβουλές πριν βάλουν τα σορτσάκια τους και τα αθλητικά παπούτσια.

Αιτία, το γεγονός ότι το 60% έως 65% των δρομέων υφίστανται ετησίως έναν τουλάχιστον τραυματισμό στα πόδια τους, σύμφωνα με το περιοδικό «Sports Ιnjury Βulletin» το οποίο εκδίδουν αθλητίατροι του Λονδίνου. Πριν από δέκα χρόνια, οι περισσότεροι δρομείς δεν προβληματίζονταν όταν πονούσαν στα γόνατα, στις κνήμες, στους μηρούς, στους αχίλλειους τένοντες ή στους άκρους πόδες- εκτός πια κι αν ο πόνος τούς εμπόδιζε να ασκηθούν. Τα πράγματα άλλαξαν χάρη στο Ίντερνετ. Ιστοσελίδες όπως οι www. runnersworld. com και www. webmd. com αύξησαν την ενημέρωση των ασκουμένων για την ανατομία του σώματος και τους πιθανούς κινδύνους και έδωσαν το έναυσμα για την εκπόνηση προγραμμάτων με στόχο την πρόληψη των τραυματισμών.

Τέτοια προγράμματα είναι το ChiRunning και η μέθοδος Ρose, που βασίζονται στη χρήση των μυών στηρίξεως της σπονδυλικής στήλης και διδάσκουν το τρέξιμο με το σώμα να έχει ελαφρά κλίση προς τα εμπρός. Οι μέθοδοι αυτές εξαπλώνονται ραγδαία.