[ Δρόμοι ]

Ο καθαριστής…
… Αλεξάντερ Κουντάισικ, όταν κάποτε άφησε κατά μέρος τη σφουγγαρίστρα του για να παίξει λίγο με το πιάνο, νόμιζε πως κανείς δεν θα τον άκουγε. Αν είχε προσέξει πως υπήρχε μια κάμερα κλειστού κυκλώματος σε μιαν άκρη του δωματίου, δεν θα το αποτολμούσε ποτέ. Και το ταλέντο του θα έμενε κρυφό. Αν σήμερα είναι γνωστός όχι πια ως καθαριστής, αλλά ως πιανίστας σε κοντσέρτα, αυτό το οφείλει σε εκείνη τη μαγευτική «παράσταση» που έδινε με έργα Σοπέν μέσα σε ένα αδειανό δωμάτιο.

Η ιστορία…
… του καθαριστή που έγινε πιανίστας θυμίζει την ταινία «Ο ξεχωριστός κύριος Χάντινγκ». Ο Αλεξάντερ Κουντάισικ έφτασε στη Βρετανία μόλις πριν από έξι μήνες, σε ηλικία 28 ετών. Θεώρησε τον εαυτό του πολύ τυχερό όταν τα κατάφερε να βρει δουλειά ως καθαριστής σε ένα πανεπιστήμιο. Δεν του είχε περάσει καθόλου από τον νου να πει σε κανέναν πως στην πατρίδα του είχε σπουδάσει στις καλύτερες μουσικές ακαδημίες. Τι νόημα θα είχε άλλωστε; Αρκετά τρομαγμένοι είναι οι Δυτικοευρωπαίοι από τους Πολωνούς υδραυλικούς που τους «τρώνε» τις δουλειές. Να έχουν και Πολωνούς μουσικούς στο κεφάλι τους; Όμως, εκείνη η εκπληκτική παράσταση σε μια αίθουσα του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης άλλαξε από τη μια μέρα στην άλλη τη ζωή του. Στην ταινία «Ο ξεχωριστός κύριος Χάντινγκ» ο Ματ Ντέιμον υποδύεται κι αυτός έναν καθαριστή πανεπιστημίου, που όμως συμβαίνει να είναι ένα μεγάλο ταλέντο στα Μαθηματικά. Κάποια στιγμή παρατάει για λίγο τη σφουγγαρίστρα του και λύνει στον μαυροπίνακα μια εξίσωση που βασάνιζε χρόνια τα καλύτερα μυαλά του πανεπιστημίου. Και τον πιάνει «στα πράσα» ένας καθηγητής των Μαθηματικών.

Ο άνθρωπος…
… που έπιασε «στα πράσα» τον Αλεξάντερ Κουντάισικ ήταν η Τζόαν Κίναν, γραμματέας του πανεπιστημίου. «Ο Αλεξάντερ είναι ντροπαλός», λέει. «Κανείς δεν ήξερε το ταλέντο που έκρυβε. Δεν μπορούσα να πιστέψω στα αυτιά μου όταν τον άκουσα να παίζει τόσο υπέροχα Σοπέν». Τώρα στο πανεπιστήμιο όλοι μιλούν για τον Αλεξάντερ. Μελετάει στο πιάνο επτά ώρες την ημέρα και δίνει κοντσέρτα. Κατάγεται από το Κατοβίτσε, είναι απόφοιτος της μουσικής ακαδημίας της πόλης και παίζει πιάνο από τότε που ήταν τεσσάρων ετών. «Στην Πολωνία έπαιζα τζαζ και κλασικό πιάνο», λέει. «Έχω παίξει και σε κρουαζιερόπλοια που πήγαιναν στην Αμερική».

Η γυναίκα…
… που τον ανακάλυψε λέει: «Όσοι τον άκουσαν να παίζει, έμειναν καταγοητευμένοι. Του αξίζει μια ευκαιρία να παίξει σε μια μεγάλη σκηνή». Όμως, εκείνο που την απασχολεί πιο πολύ είναι άλλο. «Τα χέρια του είναι πολύτιμα. Δεν μπορεί πια να συνεχίσει να κάνει τον καθαριστή. Η χλωρίνη τούς κάνει κακό». Μακριά από το σφουγγαρόπανο και τη χλωρίνη, σίγουρα περιμένει τον Αλεξάντερ Κουντάισικ μια καλή τύχη, καλύτερη κι από την τύχη των Πολωνών υδραυλικών (άλλωστε πόσοι από αυτούς ξέρουν να παίζουν πιάνο;).