Χτίζουν φωλιές για ψάρια στον Σαρωνικό

«Θέλαμε να κάνουμε κάτι ξεχωριστό για να βοηθήσουμε το περιβάλλον και συγκεκριμένα τον Σαρωνικό Κόλπο που το τελευταίο διάστημα δοκιμάζεται. Γι΄ αυτό και αποφασίσαμε να γίνουμε για 24 ώρες… οικοδόμοι της θάλασσας».

Στον ελεύθερο χρόνο του φοράει τη στολή, παίρνει την μπουκάλα οξυγόνου και μπαίνει στο μαγικό κόσμο του βυθού. Ο κ. Δημήτρης Σεδίκος τα τελευταία τρία χρόνια ασχολείται ερασιτεχνικά με τις καταδύσεις και όπως λέει πρόκειται για μια μοναδική εμπειρία. Πριν από ενάμιση μήνα μάλιστα άφησε για λίγο τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις στο

Ο ΤΕΧΝΗΤΟΣ ΥΦΑΛΟΣ

χτίστηκε σε μια περιοχή- στην ακτή της Σαρωνίδας- που τα τελευταία χρόνια έχει υποστεί πολλές αλλαγές

γραφείο και μαζί με άλλους 20 αυτοδύτες βούτηξε στα νερά του Σαρωνικού όπου έχτισαν έναν κυκλικό πέτρινο τεχνητό ύφαλο, ύψους τριών μέτρων. «Πέρα από την αγάπη μας για τη θάλασσα και τις καταδύσεις, η κίνηση αυτή έγινε για καλό σκοπό. Βοηθήσαμε να βρουν καταφύγιο τα ψάρια», λέει στα «ΝΕΑ» ο 35χρονος ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος της καταδυτικής ομάδας. Όπως αναφέρει ο κ. Γιάννης Δετοράκης, διευθυντής του καταδυτικού κέντρου που οργάνωσε την οικολογική αυτή ενέργεια, στόχος ήταν να ευαισθητοποιηθούν σε θέματα περιβάλλοντος τόσο οι αυτοδύτες όσο και οι άνθρωποι που δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη σχέση με τον κόσμο των καταδύσεων. «Πέρυσι καθαρίσαμε ένα βυθισμένο φορτηγό πλοίο από τα δίχτυα και τα παραγάδια των ψαράδων ενώ τις προηγούμενες χρονιές κάναμε καθαρισμό των ακτών και του βυθού. Φέτος ήταν η σειρά του τεχνητού υφάλου», δηλώνει.

Ο τεχνητός ύφαλος χτίστηκε σε μια περιοχή- στην ακτή της Σαρωνίδας- που τα τελευταία χρόνια έχει υποστεί πολλές αλλαγές. «Πριν από αρκετούς μήνες ένας θυελλώδης άνεμος κάλυψε την υποθαλάσσια αυτή περιοχή με άμμο, με αποτέλεσμα να αλλάξει η διαμόρφωση του βυθού και τα ψάρια να μην μπορούν να βρουν καταφύγιο», συμπληρώνει.

Μια ολόκληρη ημέρα χρειάστηκαν οι 20 αυτοδύτες για να κουβαλήσουν το… οικοδομικό υλικό, τις 40 δηλαδή μεγάλες πέτρες και τα σπασμένα μάρμαρα που έβρισκαν στην ακτή. Κάθε μία από τις πέτρες ζύγιζε περίπου 30 κιλά. «Η διαδικασία ήταν εξουθενωτική. Έπρεπε να μεταφέρουμε τις πέτρες σε βάθος οκτώ μέτρων, χρησιμοποιώντας πολλά μπαλόνια ανέλκυσης, τα οποία φουσκώσαμε οι ίδιοι. Όλη αυτή η προεργασία έγινε φυσικά υποβρυχίως», λέει ο κ. Δετοράκης.

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο κ. Σεδίκος, παρ΄ όλη την κούραση, το αποτέλεσμα τους δικαίωσε αφού όντως ο τεχνητός ύφαλος έγινε το καταφύγιο των ψαριών. «Ακόμα και την ώρα που τοποθετούσαμε τις πέτρες, τη μία πάνω στην άλλη, μικρά ψάρια μαζεύτηκαν γύρω μας και προσπαθούσαν να φτιάξουν φωλιές», δηλώνει. Πετρόψαρα, λαπίνες και μικροί σαργοί είναι μερικά μόνο από τα ψάρια που φώλιασαν στον τεχνητό ύφαλο. «Πρόκειται κυρίως για ψάρια που ζουν στα ρηχά και σε θαλάσσιες βραχώδεις περιοχές, και που το μήκος τους δεν ξεπερνά τα 15- 20 εκατοστά».

Σύμφωνα με τον διευθυντή του Ινστιτούτου Θαλάσσιας και Περιβαλλοντικής Έρευνας Αιγαίου «Αρχιπέλαγος», κ. Θοδωρή Τσιμπίδη, προσπάθειες σαν αυτή των 20 αυτοδυτών είναι πολύ θετικές καθώς βοηθούν στην ισορροπία του βυθού. Συμπληρώνει όμως ότι η αντικατάσταση όλων των κατεστραμμένων φυσικών υφάλων από τις ανεμότρατες με τεχνητούς, είναι χρονοβόρος, πολυέξοδη και απαιτούνται ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες.