Ελληνικά ψάρια στον αφρό των εξαγωγών

Κατάφεραν να αποσπάσουν την πρώτη θέση στην παγκόσμια ιχθυοκαλλιέργεια οι εταιρείες του κλάδου στη χώρα μας. Μπήκαν στο Χρηματιστήριο διαγράφοντας αξιόλογη πορεία, ταξίδεψαν στην Ευρώπη και την Αμερική και τώρα σχεδιάζουν να δοκιμάσουν την τύχη τους και στις αγορές της Ασίας.

Τα ελληνικά ψάρια θαλασσοκαλλιέργειας έγιναν μέσα σε δυο δεκαετίες το δεύτερο σημαντικότερο εξαγώγιμο προϊόν έχοντας πλησιάσει σε απόσταση αναπνοής το ελαιόλαδο, το κατ΄ εξοχήν εξαγώγιμο ελληνικό προϊόν. Με συνεργασίες, εξορμήσεις σε νέες αγορές και με την επέκταση στην καλλιέργεια νέων ειδών μάχονται οι οκτώ μεγάλοι επιχειρηματίες του κλάδου. Στόχος

ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Το 1990, η παραγωγή από τις ιχθυοκαλλιέργειες έφθανε μόλις τους 1.600
τόνους και σήμερα τους 100.000

τους είναι να κατακτήσουν ένα επιπλέον κομμάτι της ελληνικής και της παγκόσμιας αγοράς.

Εκρηκτικοί ρυθμοί
Καταγράφοντας συνολικό τζίρο, που άγγιξε το 2006 τα 430 εκατ. ευρώ, οι ελληνικές εταιρείες ιχθυοκαλλιέργειας αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους κλάδους του πρωτογενούς τομέα.

Η Ελλάδα αποτελεί την πρώτη παραγωγό χώρα στη Μεσόγειο. Η συνολική ετήσια παραγωγή για το 2006 ήταν 100.000 τόνοι και η αξία των εξαγωγών ανέβασε τα ψάρια θαλασσοκαλλιέργειας στη δεύτερη θέση κατάταξης των σημαντικότερων εξαγώγιμων ελληνικών προϊόντων, και μάλιστα σε απόσταση αναπνοής από το ελαιόλαδο. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Συνδέσμου Ελληνικών Θαλασσοκαλλιεργειών (ΣΕΘ), 15 επιχειρήσεις ιχθυοκαλλιέργειαςκατατάσσονται στις 100 πρώτες εταιρείες τροφίμων της χώρας και ανάμεσα στις μεγαλύτερες εξαγωγικές επιχειρήσεις του κλάδου τροφίμων συναγωνιζόμενες σε εξαγωγές το ελαιόλαδο και τις ελιές. Οκτώ από αυτές είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο της Αθήνας (Σελόντα, Νηρέας, Δίας, Γαλαξίδι, Κego, Ιnterfish, Seafarm Ιonian, Ελληνικές Ιχθυοκαλλιέργειες).

«Βήμα βήμα οι εξαγωγές του κλάδου μας ξεπέρασαν παραδοσιακά αγροτικά προϊόντα όπως τον καπνό, το βαμβάκι και υπολειπόμαστε 50 εκατ. για να υποσκελίσουμε το ελαιόλαδο», λέει ο πρόεδρος του ΣΕΘ και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ιχθυοκαλλιεργειών (F.Ε.Α.Ρ) κ. Γιάννης Στεφανής.

Αν αναλογιστεί μάλιστα κανείς ότι το 1990, η παραγωγή από τις ιχθυοκαλλιέργειες έφθανε μόλις τους 1.600 τόνους και σήμερα στους 100.000, αντιλαμβάνεται την εξαιρετική πορεία ενός κλάδου. Συνολικά ο κλάδος αριθμεί περίπου 340 μονάδες, ενώ απασχολεί περίπου 10.000

εργαζόμενους σε περιοχές όπου δεν υπάρχουν άλλες εναλλακτικές λύσεις απασχόλησης.


Ξεπέρασαν τον καπνό και το βαμβάκι

Η ΤΣΙΠΟΥΡΑ και το λαβράκι το 2006 άφησαν πίσω τους σε αξία εξαγωγών τον καπνό και το βαμβάκι, δυο προϊόντα τα οποία το 2005 μαζί με το ελαιόλαδο προπορεύονταν. Η τσιπούρα καλύπτει περισσότερο από το 40% της συνολικής παραγωγής και τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές επιχειρήσεις έχουν προχωρήσει στη μαζική παραγωγή και νέων, συγγενών με την τσιπούρα και το λαβράκι ειδών, όπως η συναγρίδα, το μυτάκι, ο σαργός, ο κέφαλος, το φαγκρί και η γλώσσα.

Πάντως, αν και οι άλλοι Ευρωπαίοι είναι φανατικοί καταναλωτές των ελληνικών ψαριών, στην Ελλάδα η κατανάλωση είναι ακόμα περιορισμένη καθώς αρκετοί έχουν ακόμα επιφυλάξεις, παρά τις διαβεβαιώσεις επιστημόνων για την αξία των ψαριών αυτών στην ανθρώπινη διατροφή.

«Το ψάρι της ελληνικής ιχθυοκαλλιέργειας αναγνωρίζεται διεθνώς ως ένα σημαντικό θαλάσσιο τρόφιμο με εφάμιλλη θρεπτική αξία των προϊόντων αλιείας καθώς εκτρέφεται σε συνθήκες συνδεδεμένες με την καθαρότερη θάλασσα της Ευρώπης» διαβεβαιώνει ο γεωπόνος- υδροβιολόγος (DΕΑ) κ. Σταύρος Αναστασίου.