[ Πρόσωπα ] Από τα Μig στον τζιχάντ

Την ώρα που στα Παλαιστινιακά Εδάφη μαίνονται οι εμφύλιες συγκρούσεις, στους προσφυγικούς καταυλισμούς του Λιβάνου ο Σάκερ αλ-Άμπσι, πρώην πιλότος μαχητικών Μig, δίνει τη μάχη του σουνιτικού φονταμενταλιστικού Ισλάμ.

«Oι Παλαιστίνιοι δοκίμασαν τον μαρξισμό και τον αραβικό εθνικισμό. Όλα απέτυχαν. Πιστεύω πως, για τον Σάκερ, ο ισλαμισμός ήταν το τελευταίο καταφύγιο», λέει ο αδελφός του, ο Αμπντέλ Ραζάκ αλ-Άμπσι, χειρουργός στο Αμμάν.

Ο Σάκερ αλ-Άμπσι γεννήθηκε το 1955 στον καταυλισμό Αΐν Σουλτάν, κοντά στην Ιεριχώ, και κατέφυγε με την οικογένειά του στην Ιορδανία το 1967, όταν το Ισραήλ κατέλαβε τη Δυτική Όχθη. Λαμπρός μαθητής, πήγε στην Τύνιδα για να σπουδάσει Ιατρική, «όμως ήθελε να συμμετάσχει πιο άμεσα στο κίνημα για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης», αφηγείται ο αδελφός του. Εντάχθηκε στη Φάταχ, η οποία τον έστειλε στην αεροπορική ακαδημία της Λιβύης. Έγινε πιλότος Μig 23 και το 1980 βοήθησε τους Σαντινίστας να δημιουργήσουν μια αεροπορική δύναμη στη Νικαράγουα. Όμως η ΟΑΠ δεν είχε αεροπλάνα και το 1982, όταν οι Ισραηλινοί εισέβαλαν στο Λίβανο, ο αλ-Άμπσι πολέμησε πεζή στην Μπεκάα. Επέστρεψε στην Πολεμική Αεροπορία της Λιβύης και εργάσθηκε ως εκπαιδευτής στη Βόρεια Υεμένη. Το 1993 εγκαταστάθηκε στη Δαμασκό και το 2002 οι συριακές αρχές τον φυλάκισαν για συμμετοχή σε παράνομη ισλαμιστική οργάνωση. Έμεινε στη φυλακή τρία χρόνια, στη διάρκεια των οποίων καταδικάσθηκε ερήμην σε θάνατο στην Ιορδανία για συμμετοχή στη δολοφονία του Αμερικανού διπλωμάτη Λώρενς Φόλεϋ, το 2002 στο Αμμάν. Αποφυλακίστηκε το 2005 και πήγε στον Λίβανο, όπου διοικούσε ένα γραφείο της φιλοσυριακής οργάνωσης Φάταχ-Ιντιφάντα στον προσφυγικό καταυλισμό Σατίλα της Βηρυτού. Λίγους μήνες μετά, επέλεξε τον δρόμο του ριζοσπαστικού ισλαμισμού, εγκαταστάθηκε με μια εκατοστή ενόπλους στο Ναχρ αλ-Μπάρεντ και ανακοίνωσε την ίδρυση της Φάταχ αλ-Ισλάμ με θέσεις, όχι πια υπέρ της απελευθέρωσης της Ιερουσαλήμ, αλλά υπέρ του τζιχάντ. Μια ενδιαφέρουσα πτυχή της ιστορίας αυτής αναφέρει στο αμερικανικό περιοδικό «Νιου Γιόρκερ», ο Σίμουρ Χερς. Ο γνωστός δημοσιογράφος γράφει πως η κυβέρνηση Μπους, ο Σαουδάραβας πρίγκιπας Μπαντάρ μπιν Σουλτάν (αυτός με τις μίζες από τη βρετανική εταιρεία όπλων ΒΑΕ) και η οικογένεια Χαρίρι (του δολοφονημένου πρωθυπουργού Ραφίκ Χαρίρι) είχαν χρηματοδοτήσει τη Φάταχ αλ-Ισλάμ επιδιώκοντας να δημιουργήσουν ένα σουνιτικό αντίβαρο στη σιιτική Χεζμπολάχ. Οι μάχες φέρεται να ξέσπασαν όταν η Φάταχ αλ-Ισλάμ ζήτησε αύξηση από τους ανθρώπους των Χαρίρι και αυτοί τους έκοψαν τη χρηματοδότηση. Όταν μαχητές της Φάταχ αλ-Ισλάμ πήγαν να πάρουν τους μισθούς τους από τράπεζα των Χαρίρι, η τράπεζα αρνήθηκε να πληρώσει κι εκείνοι λήστεψαν την τράπεζα. Οι φρουροί ασφαλείας του Χαρίρι σκότωσαν μερικούς μαχητές της Φάταχ αλΙσλάμ, εκείνοι επιτέθηκαν σε ανύποπτους Λιβανέζους στρατιώτες κι έτσι άρχισε ο πόλεμος…