[ ΡΙΠΕΣ ] Ψευδαισθήσεις

ΚΑΤΑΠΛΗΞΗ και οργή προκαλεί το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα υπάρχουν δικαστήρια που αντιμετωπίζουν τοξικομανείς ως κοινούς εγκληματίες και μάλιστα εμπόρους, παρά το ότι έχουν ενταχθεί σε προγράμματα απεξάρτησης.

Η περίπτωση του 30χρονου από τη Θεσσαλονίκη που κλείστηκε στη φυλακή είναι ακριβώς τέτοια. Για τον λόγο αυτό άλλωστε και μετά τις αντιδράσεις που υπήρξαν, ο ίδιος ο Άρειος Πάγος αναίρεσε την απόφαση και η υπόθεση θα εκδικαστεί εκ νέου.

ΑΣ ελπίσουμε ότι δεν θα είναι αργά.

Γιατί βέβαια όλοι οι νέοι που παλεύουν να απεξαρτηθούν δίνουν μια δύσκολη μάχη και βρίσκονται για καιρό στην κόψη του ξυραφιού. Το χειρότερο που μπορεί να τους συμβεί είναι να πιστέψουν ότι η κοινωνία τους γυρίζει την πλάτη και τους οδηγεί (εκ νέου) στη φυλακή. ΔΥΣΤΥΧΩΣ η αντιμετώπιση από τα δικαστήρια δεν είναι το μοναδικό τους πρόβλημα. Τα τελευταία χρόνια η πολιτική για την απεξάρτηση μοιάζει να πηγαίνει ολοταχώς προς τα πίσω.

ΤΑ προγράμματα που υπάρχουν φυτοζωούν καθώς έχουν μείνει χωρίς τους απαραίτητους πόρους. Όσοι επιδιώκουν να ενταχθούν υποχρεώνονται να περιμένουν για μήνες ή και χρόνια στην ουρά.

ΑΚΟΜΑ χειρότερα όμως η Πολιτεία μοιάζει να έχει βγάλει από τις προτεραιότητές της το πρόβλημα των ναρκωτικών. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά τις κατά καιρούς αντιδράσεις που υπήρξαν από κατοίκους κατά της δημιουργίας νέων κέντρων στην περιοχή τους, δεν υπήρξε ούτε μία κεντρική καμπάνια ενημέρωσης των πολιτών.

ΣΑΝ να πιστεύουμε όλοι ότι το πρόβλημα δεν μας αφορά. Σαν να ζούμε με την ψευδαίσθηση ότι δεν θα χτυπήσει ποτέ τη δική μας πόρτα!