Προμήθειες μαμούθ
▅ Ο Γιώργος Παπαμαρκάκης είχε ενημερώσει και τον υπεύθυνο του γραφείου της JΡ Μorgan στην Αθήνα, Μάικ Σαββίδη (αριστερά) για το ταξίδι του κρυφού ομολόγου και τον ρόλο στην υπόθεση της «Ακρόπολις» (στη φωτό δεξιά ο Σ. Πρινιωτάκης)
Χέρι-χέρι με την JΡ Μorgan Αθώα θέλουν τα κυβερνητικά στελέχη να βγάλουν την JΡ Μorgan στο σκάνδαλο των ομολόγων, παρά το γεγονός ότι η διεθνής τράπεζα εξαπάτησε αποδεδειγμένως την ίδια και το ελληνικό Κοινοβούλιο, με τη γνωστή πλέον επιστολή της της 28ης Μαρτίου, όπου διαβεβαίωνε ότι δεν γνώριζε την πορεία του κρυφού ομολόγου, μετά την πώλησή του στον κ. Γ. Παπαμαρκάκη.
Άλλωστε, η κυβέρνηση «έσωσε» την πρόταση της JΡ Μorgan, για επαναγορά του ομολόγου από τα Ταμεία, με την παρέμβαση της περασμένης Παρασκευής να καταβάλει ο προϋπολογισμός, δηλαδή οι φορολογούμενοι, τους τόκους που δεν δεχόταν να πληρώσει η τράπεζα. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν ζήτησε εξηγήσεις από την τράπεζα για την…«ανακρίβεια» στην επιστολή, η οποία φέρει την υπογραφή του υπεύθυνου Νοτιοανατολικής
«ΕΣΩΣΕ» ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ,
για επαναγορά του ομολόγου από τα Ταμεία, παρά το γεγονός ότι την εξαπάτησε αποδεδειγμένως
Ευρώπης της JΡ Μorgan κ. Αλ. Μπαρνάμπα, αλλά επιμένει πως η ανάδοχος του ομολόγου δεν ευθύνεται για τίποτα και δεν γνώριζε τίποτα για την πορεία του ομολόγου. Τόσο ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης όσο και ο υφυπουργός κ. Π. Δούκας υποστηρίζουν σε κατ΄ ιδίαν συνομιλίες τους την εκδοχή πως ίσως κάποιος στην τράπεζα να ήξερε πού θα πήγαινε το ομόλογο μετά την Νorth Αsset Μanagement (ΝΑΜ) του κ. Παπαμαρκάκη, αλλά η ίδια η τράπεζα επισήμως δεν γνώριζε. Κι αυτό ενώ ο κ. Παπαμαρκάκης έχει δείξει στον επικεφαλής της ανεξάρτητης αρχής κατά του ξεπλύματος χρήματος κ. Γ. Ζορμπά έγγραφα που αποδεικνύουν την ενημέρωση της JΡ Μorgan για την περαιτέρω πορεία του ομολόγου ώς την «Ακρόπολις Χρηματιστηριακή», τα οποία έχουν δει και δημοσιογράφοι της βρετανικής εφημερίδας «Φαϊνάν- σιαλ Τάιμς», όπως ανέφερε σε δημοσίευμά της. Αλλά και ο κ. Ν. Μπούγος της γερμανικής Ηypovereinsbank, που επίσης μεσολάβησε στη διακίνηση του περίφημου ομολόγου, επιβεβαίωσε στην κατάθεσή του στον εισαγγελέα ότι τουλάχιστον ο κ. Μάικ Σαββίδης, υπεύθυνος του γραφείου Αθήνας της JΡ Μorgan, ήταν ενήμερος της περαιτέρω μεταβίβασης του ομολόγου (βλ. ρεπορτάζ σε διπλανή στήλη).
Ερωτηματικά για την ανοχή
Η στάση αυτή ανοχής της κυβέρνησης απέναντι στην JΡ Μorgan για το συγκεκριμένο θέμα γεννά ερωτηματικά, καθώς η τράπεζα είναι μέχρι στιγμής η μόνη που αποδεδειγμένα την έχει εξαπατήσει. Ωστόσο, η κυβέρνηση φαίνεται να θέλει να την βγάλει έξω από τον κύκλο των ενόχων, στον οποίο έχει ήδη τοποθετήσει τους άλλους κρίκους της αλυσίδας: Από τον κ. Πρινιωτάκη της «Ακρόπολις» και τον κ. Παπαμαρκάκη της ΝΑΜ ώς τον κ. Σημαιοφορίδη του ΤΕΑΔΥ ακόμη και τον κ. Ευγ. Παπαδόπουλο, από την αυλή του κ. Σ. Τσιτουρίδη.
Αξίζει να σημειωθεί ότι όταν η έκδοση του ομολόγου φαινόταν να έχει «κολλήσει» τον περασμένο Ιανουάριο, έφτασε να σηκώσει το τηλέφωνο ο κ. Χάρης Αδαμόπουλος της JΡ Μorgan και να καλέσει τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών κ. Γ. Κουρή για να λυθεί το πρόβλημα.
Εντύπωση προκαλεί εξάλλου το προκλητικό ύφος της ανακοίνωσης της JΡ Μorgan την περασμένη Παρασκευή, λίγο πριν αποφασίσουν τα Ταμεία ότι αποδέχονται την πρότασή της για επιστροφή του ομολόγου, όπου κατηγορούσε ούτε λίγο ούτε πολύ τις διοικήσεις των Ταμείων ότι «επέδειξαν πλήρη αδιαφορία προς τα συμφέροντα των συμμετόχων τους, όχι μόνο κατά την αρχική διαδικασία επένδυσης, αλλά και με τις επανειλημμένες αποφάσεις τους να απορρίψουν μια γενναιόδωρη πρόταση».
Αντίθετα, για την κυβέρνηση η ανακοίνωση της JΡ Μorgan έσταζε μέλι, εκφράζοντας «σεβασμό» για τις «ακούραστες προσπάθειες» που κατέβαλε, προκειμένου να εξασφαλίσει μια λύση.
e-αποκάλυψη για τις μίζες
Η ηλεκτρονική αλληλογραφία με αποστολέα τον Γιώργο Παπαμαρκάκη της Νorth Αsset Μanagement (ΝΑΜ) αδειάζει την JΡ Μorgan, δείχνοντας ότι οι υπεύθυνοι της εταιρείας γνώριζαν εκ των προτέρων τη διαδρομή του κρυφού ομολόγου και τον ρόλο της «Ακρόπολις» στην υπόθεση.
O εισαγγελέας εφετών Αντώνης Λιόγας έχει στα χέρια του αντίγραφα από τα e-mail που είχε στείλει σε ανύποπτο χρόνο- και πάντως αρκετούς μήνες πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο- ο εκπρόσωπος της ΝΑΜ Γιώργος Παπαμαρκάκης με παραλήπτη τον υπάλληλο της γερμανικής τράπεζας ΗypoVereinsbank Νίκο Μπούγο, στο οποίο κατονόμαζε με ρητό και κατηγορηματικό τρόπο τόσο τη χρηματιστηριακή εταιρεία «Ακρόπολις» όσο και τον υπεύθυνο αυτής Σοφοκλή Πρινιωτάκη.
Το επίμαχο ηλεκτρονικό μήνυμα, όπως προκύπτει όμως, ο Γ. Παπαμαρκάκης το είχε κοινοποιήσει και στον Μάικ Σαββίδη, ο οποίος την κρίσιμη περίοδο της αμαρτωλής συναλλαγής ήταν υπεύθυνος της JΡ Μorgan στην Ελλάδα (σ.σ. σήμερα πλέον έχει τεθεί σε διαθεσιμότητα) μαζί με τον Χάρη Αδαμόπουλο, λόγος για τον οποίο και οι δύο αποτελούν κρίκους στην αλυσίδα των υπόπτων που εξετάζει ο εισαγγελέας. «Θα το κρατούσε»…
Όπως είναι γνωστό, η JΡ Μorgan είχε υποστηρίξει σε επιστολή της στις 28 Μαρτίου 2007, την οποία συνέταξε μετά από αίτημα του υπουργείου Οικονομικών, ότι θεωρούσε πως η ΝΑΜ του Γ. Παπαμαρκάκη θα διακρατούσε το ομόλογο των 280 εκατ. ευρώ, δηλώνοντας και επισήμως άγνοια για τη συμμετοχή της «Ακρόπολις». Ωστόσο, το γεγονός ότι ο Γ. Παπαμαρκάκης, τουλάχιστον τέσσερις μήνες πριν από την έκδοση του ομολόγου, ενημέρωνε μέσω e-mail το υψηλόβαθμο στέλεχος της αμερικανικής εταιρείας για την ύπαρξη της χρηματιστηριακής εταιρείας και ονομαστικά για τον εκπρόσωπό της Σοφοκλή Πρινιωτάκη, καταρρίπτει το επιχείρημα της JΡ Μorgan ότι δεν γνώριζε τον επόμενο σταθμό του «ταξιδιού» του ομολόγου. Η αποκαλυπτική για τον ρόλο της JΡ Μorgnan αλληλογραφία κατατέθηκε στον εισαγγελέα από τον παραλήπτη του e-mail Νίκο Μπούγο, ο οποίος είχε αναλάβει για λογαριασμό της γερμανικής τράπεζας ΗypoVereinsbank τις διαδικασίες εκκαθάρισης της συναλλαγής που αφορούσε το «γαλάζιο» ομόλογο.
Ο κ. Μπούγος, καταθέτοντας στον εισαγγελέα συνοδευόμενος από τον συνήγορό του Γιάννη Γιαννίδη, χαρακτήρισε «απολύτως νόμιμη και τυπική τη διαδικασία που ακολούθησε η γερμανική τράπεζα», η οποία εισέπραξε για τη διαμεσολάβησή της προμήθεια 140.000 ευρώ, που είναι το χαμηλότερο- όπως είπε- προβλεπόμενο ποσοστό. Ο μάρτυρας προσέθεσε πως επρόκειτο για μία «διαδικασία ρουτίνας» και για τον λόγο αυτόν δεν χρειάστηκε να ενημερώσει την υπεύθυνη της ΗypoVereinsbank στην Ελλάδα κ. Α. Πουσκούρη, η οποία δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των υπόπτων.
Δίνει λεπτομέρειες για το «ταξίδι» ΓΙΑ ΤΟ «ταξίδι» του κρυφού ομολόγου και τον ρόλο της «Ακρόπολις» καταθέτει λεπτομέρειες σήμερα στον εισαγγελέα ο εκπρόσωπος της ΝΑΜ Γ. Παπαμαρκάκης(φωτό), ο οποίος πριν από λίγο καιρό είχε εξεταστεί και από τον επικεφαλής της Αρχής για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες κ. Γ. Ζορμπά.
Τότε, ο Γ. Παπαμαρκάκης, ο οποίος καλείται και αυτός πλέον με την ιδιότητα του υπόπτου, είχε περιγράψει με λεπτομέρειες πώς στήθηκε η υπόθεση του αμαρτωλού ομολόγου και είχε παραδεχτεί ότι το κέρδος της εταιρείας του ήταν συνολικά 19,4 εκατ. ευρώ, από τα οποία τα 8,4 κατατέθηκαν σε δύο εταιρείες (Ακρόπολις Ρarticipation και Forest Dove) συμφερόντων της οικογένειας Σοφοκλή Πρινιωτάκη, στην οποία ανήκει και η χρηματιστηριακή εταιρεία «Ακρόπολις».
Ο εκπρόσωπος της ΝΑΜ, ο οποίος θεωρείται πρόσωποκλειδί στην υπόθεση, έχει κατονομάσει ως «εμπνευστή» του σχεδίου την εταιρεία «Ακρόπολις», μέσω της οποίας το ομόλογο των 280 εκατ.
ευρώ κατέληξε τελικά υπερτιμολογημένο στο ΤΕΑΔΥ (Ταμείο Απασχόλησης Δημοσίων Υπαλλήλων).
Καλείται πάλι ο Ευγένιος
ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΕΙ οριστεί το νέο τετ-α-τετ του εισαγγελέα με τον Ευγένιο Παπαδόπουλο, πρώην ειδικό γραμματέα του υπουργείου Απασχόλησης και στενό συνεργάτη του Σάββα Τσιτουρίδη, ο οποίος είναι το πρώτο πολιτικό πρόσωπο που ακουμπά η Δικαιοσύνη. Η ανάγκη για επανεξέτασή του προέκυψε μετά τις καταθέσεις του άλλοτε προέδρου του ΤΕΑΔΥ Αγάπιου Σημαιοφορίδη και της γενικής διευθύντριας του Ταμείου Παναγιώτας Καραδήμα, οι οποίοι ευθέως τον εμπλέκουν στην υπόθεση των ομολόγων, αποκαλύπτοντας ότι πολύ καιρό πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο γνώριζε για τις μεγάλες προμήθειες που εισέπραττε η χρηματιστηριακή εταιρεία «Ακρόπολις».
Ομολογεί η Ρroton
ΤΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ δανείου 29 εκατ. δολαρίων ευρώ προς τη Νorth Construction Ηoldingsσυμφερόντων του κ. Γιώργου Παπαμαρκάκη- ομολογεί η Ρroton Βank, αρνείται όμως ότι πρόκειται για «ύποπτη» ή «εικονική» συναλλαγή. Συγκεκριμένα, σε ανακοίνωσή της η Ρroton παραδέχεται τη σχέση της με τη θυγατρική εταιρεία της Νorth Αsset Μanagement, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «η τράπεζα στα πλαίσια συμφωνίας εξαγοράς ποσοστού μεγάλης μη εισηγμένης εταιρείας του εξωτερικού εν μέρει από τη Νorth Construction Ηoldings και κατόπιν αιτήματος της τελευταίας, χορήγησε το δάνειο με συγκεκριμένες εμπράγματες εξασφαλίσεις πολλαπλάσιας αξίας». Προσθέτει μάλιστα ότι τηρήθηκαν όλες οι συνήθεις διαδικασίες που προβλέπονται από τις σχετικές Κανονιστικές Διατάξεις, ενώ χαρακτηρίζει το δάνειο «πλήρως εξασφαλισμένο» και «επωφελές».
[ ΑΡΘΡΟ ] Η μίζα και το κράτος
Η πρόθεση της κυβέρνησης να καταβάλει στα ασφαλιστικά ταμεία τη διαφορά των τόκων που έχασαν, επειδή κάποιες «ανίκανες διοικήσεις» δεν είχαν καταλάβει το μέγεθος της εξαπάτησής τους από «άπληστους χρηματιστές», διαψεύδει έμπρακτα όσους αμφισβητούσαν τη συνέπεια των λόγων που εκφράστηκαν στον συμπαθητικό Μπαϊρακτάρη, κάποτε το 2004.
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ της κυβέρνησης, όταν ολοκληρωθεί, θα έχει εξασφαλίσει μια κι έξω τη διευθέτηση προβλήματος σχεδόν δύο αιώνων, που βασανίζει την πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας. Το καινοτόμο σχέδιο ενός διεφθαρμένου κυκλώματος που στόχευε στην ιδιοποίηση αρκετών δεκάδων ή εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ εξαρθρώνεται πλέον από μια ακόμα πιο καινοτόμα αντι-σύλληψη που σχεδίασε μια ευφυής κυβερνητική εξουσία. Η γαλλική έκφραση «βγάζω το καπέλο μου» μπορεί να λεχθεί χωρίς ενδοιασμό.
Πλέον θεσμοθετείται ότι όταν στην καταβολή των μιζών που κινούνται μεταξύ άπληστων νταβατζήδων «χαλάει η δουλειά», όχι γιατί αυτές δεν έχουν καταβληθεί, αλλά γιατί έχουν αποκαλυφθεί, έρχεται αρωγός η κυβέρνηση. Μάλιστα, αντί να αναζητά την επιστροφή της μίζας, να ταλαιπωρεί τη Δικαιοσύνη και να ψάχνει ψύλλους στ΄ άχυρα, θα αποκαθιστά τη ζημιά με κρατικό χρήμα σε όσους είτε πιάστηκαν «κότσοι» είτε ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν.
E ΤΣΙ ΑΝΟΙΓΕΙ διάπλατα μια νέα πολύ ενδιαφέρουσα πρακτική στην πολιτική ζωή. Η μίζα θα πηγαίνει όπου είναι αναγκαίο να πάει, το κράτος θα προσφέρεται να καλύψει το σχετικό ποσό στον φορέα που την υφίσταται (δημόσια επιχείρηση, ασφαλιστικό ταμείο, τοπική αυτοδιοίκηση κ.λπ.), οι πολίτες θα πληρώνουν τη μίζα επισήμως, η κυβέρνηση θα έχει κάνει μια πολύ παστρική διαχείριση του δημόσιου χρήματος και όλα θα είναι άψογα.
Μάλιστα προτείνω, αντί να νομοθετηθεί απλώς η σημερινή συγκεκριμένη περίπτωση, να κατοχυρωθεί νομοθετικά μια γενική ρύθμιση, ώστε να αποφεύγονται μελλοντικά όλες αυτές οι πολιτικές αντεγκλήσεις που δηλητηριάζουν την πολιτική ζωή του τόπου κάθε φορά που θα προκύπτει θέμα.
ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ρύθμιση θα έχει και σημαντικά παράπλευρα οφέλη. Για παράδειγμα η επίσημη υποκατάσταση του κράτους στην καταβολή της μίζας θα πάψει να κατατάσσει ένα τμήμα της διαφθοράς στις παράνομες πρακτικές. Αυτό θα βελτιώσει τη θέση της Ελλάδας στον κατάλογο της διεθνούς ιεράρχησης της διαφθοράς της Τransparency Ιnternational, ίσως και κατά 15 θέσεις.
Αντίστοιχα, με τον ίδιο τρόπο που αυξάνει το ΑΕΠ με τη νομιμοποίηση της ιδιωτικής παραοικονομίας, μια νομιμοποίηση της δημόσιας παραοικονομίας θα αυξάνει επίσης το ΑΕΠ. Αυτό θα δείξει ότι τα δημοσιονομικά ελλείμματα και το δημόσιο χρέος είναι ακόμα πιο ικανοποιητικά απ΄ ό,τι φαίνονται σήμερα. Οι φορολογικές επιβαρύνσεις θα μπορούν να μειωθούν. Ασφαλιστικά ταμεία, υπουργεία, κρατικές εταιρείες θα μπορούν να κινούνται στο πεδίο της διαχείρισης με περισσή άνεση, καθώς τόσο οι διοικήσεις όσο και οι ενδιαφερόμενες κοινωνικές ομάδες θα έχουν εμπιστοσύνη ότι τελικά τίποτα δεν χάνεται. Εντάξει, μπορεί να αφαιρούνται τα ποσά αυτά από τους μισθούς, τα έργα υποδομής, την εθνική άμυνα, την υγεία ή την ενίσχυση της Δικαιοσύνης, αλλά το όφελος αντισταθμίζει τόσο πολύ το κόστος αυτό, ώστε η δύναμη της ιδέας δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.
«Η πρόθεση της κυβέρνησης να καταβάλει στα ασφαλιστικά ταμεία τη διαφορά των τόκων που έχασαν από τα ομόλογα ανοίγει διάπλατα μια νέα πολύ ενδιαφέρουσα πρακτική στην πολιτική ζωή: αντί η κυβέρνηση να αναζητά την επιστροφή της μίζας, να ταλαιπωρεί τη Δικαιοσύνη και να ψάχνει ψύλλους στ΄ άχυρα, θα αποκαθιστά τη ζημιά με κρατικό χρήμα σε όσους είτε πιάστηκαν “κότσοι” είτε ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν»
OΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ είναι ωραίο σύνθημα, αλλά αποδείχθηκε δύσπεπτος στην εφαρμογή του. Και δικαίως επικρίθηκε. Γιατί όπως αποδεικνύεται, στην εποχή της γνώσης και της καινοτομίας, μπορεί να γίνουν άλματα και να πετύχουμε να ξεπεράσουμε σε βιοτικό επίπεδο τις πιο ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες με πολύ πιο αποτελεσματικό τρόπο απ΄ ό,τι παρακολουθώντας τα μπλοκάκια του Σημίτη. Αρκεί να λειτουργήσουμε έξυπνα. Η «έξυπνη Ελλάδα» είναι το μεγάλο ζητούμενο και έχει πολλές και κρυφές διαστάσεις. Μάλιστα, όσο περισσότερο μπορεί να ανθήσει στον καθυστερημένο δημόσιο τομέα της οικονομίας τόσο περισσότερο θα εκπληρώσει προσδοκίες δεκαετιών και όλες εκείνες τις κοινωνικές απογοητεύσεις που δεν μπόρεσε να ικανοποιήσει ο στυφός «εκσυγχρονισμός» για μια ολόκληρη οκταετία.














