Η επιταγή για έρευνα πήγε στη Φεράρι
Ο άλλοτε ισχυρός άνδρας του Παντείου Αν. Κουτσοδημητρόπουλος αγόρασε τη Φεράρι με χρήματα του Πανεπιστημίου τον Απρίλιο του 1998 έναντι 27.000.000 δραχμών με επιταγή που εκδόθηκε από τον λογαριασμό της Επιτροπής Ερευνών του Ιδρύματος
Μία κατακόκκινη Φεράρι οδηγούσε ο πρώην προϊστάμενος του Λογιστηρίου και της Γραμματείας του Παντείου Αναστάσιος Κουτσοδημητρόπουλος, ο οποίος καταδικάστηκε τρεις φορές ισόβια και επιπλέον 15 χρόνια κάθειρξη ως εγκέφαλος στην υπόθεση της κακοδιαχείρισης των 2,7 δισεκατομμυρίων δραχμών.
Ο άλλοτε ισχυρός άνδρας του Παντείου, όπως κάποιοι έχουν χαρακτηρίσει τον Αν. Κουτσοδημητρόπουλο, αγόρασε το πολυτελές αυτοκίνητο με χρήματα του Πανεπιστημίου, τον Απρίλιο του 1998, έναντι 27.000.000 δραχμών με επιταγή που εκδόθηκε από τον λογαριασμό της Επιτροπής Ερευνών του Ιδρύματος. Είχαν περάσει ήδη έξι χρόνια από την αρχή της λεηλασίας του Παντείου.
Επιπλέον, όπως περιγράφεται στο κατηγορητήριο, ο Αν. Κουτσοδημητρόπουλος για να έχει η Φεράρι… γερά κρατήματα αγόρασε και ελαστικά αξίας 290.000
δραχμών, τα οποία χρεώθηκαν στο αυτοκίνητο μάρκας ΒΜW του πρύτανη εν αγνοία του. Μόνο που τα λάστιχα αποδείχθηκαν πολύ φαρδιά για το συγκεκριμένο αυτοκίνητο και κατέληξαν στην κόκκινη Φεράρι.
Αυτή η πρωτόγνωρη για τα πανεπιστημιακά δεδομένα επένδυση, όπως και άλλες σε τζακούζι, μάρμαρα, πλακάκια, κουρτίνες, τζάκια και καμινάδες, στοίχισε στο ταμείο του Παντείου Πανεπιστημίου περίπου 2,7 δισ. δραχμές. Η Δικαιοσύνη πριν από οκτώ χρόνια, έπειτα από μήνυση των πρυτανικών αρχών, άνοιξε τον φάκελο με τις οικονομικές ατασθαλίες. Ο πρώτος κύκλος της δικαστικής διερεύνησης της υπόθεσης σφραγίστηκε με τις βαριές καταδίκες πανεπιστημιακών καθηγητών που είχαν διατελέσει πρυτάνεις και αντιπρυτάνεις, αλλά και διοικητικών υπαλλήλων του Πανεπιστημίου.
Οι δικαστές του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών ύστερα από 19 μηνών δίκη ανακοίνωσαν το “διά ταύτα” της απόφασής τους, που ισοδυναμούσε με 3 φορές ισόβια και επιπλέον 150 χρόνια κάθειρξη, αλλά δεν έχει γίνει γνωστό το σκεπτικό που τους οδήγησε στην καταδικαστική κρίση.
Οι κατά γενικήν ομολογία αυστηρές ποινές, η απόδοση συλλογικής και όχι εξατομικευμένης ευθύνης για σοβαρά οικονομικά αδικήματα, αλλά και η απόφαση να σταλούν στη φυλακή πανεπιστημιακοί δάσκαλοι προκάλεσαν αντιδράσεις στον νομικό χώρο. «Δεν είναι δυνατόν ένα οικονομικό έγκλημα, ακόμα και σε βάρος της περιουσίας του Δημοσίου να εξισώνεται με την υπέρτατη αξία της ανθρώπινης ζωής. Σε καμία χώρα της Ευρώπης, εξάλλου, δεν προβλέπεται η ισόβια κάθειρξη για τα αποκαλούμενα εγκλήματα του “λευκού κολάρου”», επισημαίνουν δικηγόροι, χωρίς να κρύβουν την ανησυχία τους για την αυστηροποίηση των ποινών, ιδιαίτερα τα τελευταία δύο χρόνια.
Οι συνήγοροι υπεράσπισης αντιτάσσουν ότι δεν μπορεί οι όποιες ενδείξεις θεωρήθηκαν αρκετές για την παραπομπή των κατηγορουμένων σε δίκη να βαπτίζονται ελλείψει άλλων στοιχείων αποδείξεις για να στοιχειοθετηθεί η καταδίκη τους.
Πλαστά τιμολόγια σε κρατούμενο
Εκτός από την κόκκινη Φεράρι, τα τζακούζι και τα πολυτελή είδη υγιεινής, στο πόρισμα των ορκωτών ελεγκτών καταγράφονται πολλές οικονομικές ατασθαλίες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο τη χρονική περίοδο 1992-1998 1. Οικοδομικές εργασίες στα κτίρια του ιδρύματος, συνολικής αξίας περίπου 10.000.000 δραχμών, ανατέθηκαν με πλαστά τιμολόγια στον Ν. Μ., που στην πραγματικότητα ποτέ δεν συνεβλήθη με το Πάντειο γιατί το ίδιο διάστημα ήταν κρατούμενος στον Κορυδαλλό! Και πριν από τη φυλάκισή του, όμως, δεν θα μπορούσε να προσφέρει υπηρεσίες στο Πάντειο, καθώς ο κύκλος των δραστηριοτήτων της εταιρείας του δεν είχε καμία σχέση με οικοδομικά υλικά, αφού ασχολείτο με το γενικό εμπόριο τροφίμων και ποτών 2. Έπειτα από μειοδοτικό διαγωνισμό ανατέθηκε η τοποθέτηση μαρμάρων αξίας 9.135.680 δραχμών σε… εταιρεία καθαρισμού χαλιών 3. Το 1992, με πρωτοβουλία του Παντείου έγιναν εργασίες διαμόρφωσης ενός κινηματογράφου 200 τ.μ. στην Αθήνα, που είχε παραχωρηθεί στο πανεπιστήμιο χωρίς αντάλλαγμα από τον ιδιοκτήτη του, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ο χώρος ως κλειστό γυμναστήριο από τους φοιτητές. Οι δαπάνες για τη διαμόρφωσή του ξεπέρασαν τα 85.000.000 δραχμές, αν και δεν είχε εξασφαλιστεί καμία νομική κατοχύρωση για το Πάντειο.














