Ανάλυση

Πληρώνουμε τη χαμηλή ανεργία

Ποιο είναι το σκεπτικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του κ. Ζαν Κλοντ Τρισέ που συνεχίζουν να αυξάνουν τα επιτόκια αδιαφορώντας για τα προβλήματα, τα οποία δημιουργούν στους δανειολήπτες ανά την Ευρώπη;

Οι πληθωριστικοί κίνδυνοι, που κατά την άποψή τους ελλοχεύουν και δεν τους επιτρέπουν να μειώσουν το κόστος του χρήματος. Παρ΄ όλο που ο πληθωρισμός βρισκόταν στο 1,9% στην ευρωζώνη τον Απρίλιο και σταθερά μεταξύ 1,8% και 1,9% από τις αρχές του χρόνου (έναντι 2,5% τον Απρίλιο του 2006) η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν εφησυχάζει.

Κι αυτό γιατί στον ορίζοντα βλέπει πιθανούς κινδύνους νέας πληθωριστικής αναζωπύρωσης. Αυτοί οι κίνδυνοι προέρχονται από τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, 3% το πρώτο τρίμηνο στην ευρωζώνη, και από τη μείωση της ανεργίας, η οποία υποχώρησε στο 7,1% τον Απρίλιο, από 7,2% τον Μάρτιο και από 8% τον Απρίλιο του 2006. Οι ευνοϊκές αυτές εξελίξεις, λοιπόν, σύμφωνα με το σκεπτικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, μπορεί να δώσουν αέρα στα πανιά των συνδικάτων, να πιέσουν για υψηλότερες αυξήσεις μισθών και να αναζωπυρωθεί ο πληθωρισμός. Έτσι, η ΕΚΤ που θεωρείδικαίως ώς ένα βαθμό- ότι ο πληθωρισμός είναι το μεγαλύτερο κακό για τους πολίτες της Ευρώπης, αφού εξανεμίζει τις αυξήσεις τους με ύπουλο τρόπο, είναι έτοιμη να προχωρήσει ξανά σε αύξηση επιτοκίων, για να αποτρέψει το κακό αυτό. Για την ακρίβεια, οι αγορές εκτιμούν ότι θα υπάρξουν δύο ακόμη αυξήσεις. Έτσι, τα επιτόκια του ευρώ, που έχουν ήδη διπλασιαστεί, από το 2% το 2004 στο 4% σήμερα, προβλέπεται ότι θα έχουν φτάσει στο 4,5% στις αρχές του 2008.

Αδιέξοδο
Με βάση το σκεπτικό αυτό, όμως, η κατάσταση για τους εργαζόμενους στην Ευρώπη είναι αδιέξοδη. Για να δουν χαμηλά επιτόκια πρέπει να αυξηθεί η ανεργία, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος πληθωρισμού!

Αλλιώς, αν έχουν την τύχη να απολαμβάνουν υψηλή ανάπτυξη και χαμηλή ανεργία, θα «τιμωρηθούν» με υψηλά επιτόκια.

Κι όμως, υπάρχουν κάποιοι- και στο περιβάλλον των κεντρικών τραπεζών- που υποστηρίζουν ότι δεν είναι απαραίτητο πως η χαμηλή ανεργία θα οδηγήσει σε διεκδικήσεις για μεγάλες μισθολογικές αυξήσεις. Ο μεγάλος ανταγωνισμός, στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης και η απειλή μεταφοράς των παραγωγικών δραστηριοτήτων εκτός ευρωζώνης μετριάζουν τις διεκδικήσεις και περιορίζουν τους πληθωριστικούς κινδύνους που ανησυχούν τον κ. Τρισέ, υποστηρίζει η άποψη αυτή. Αλλά ο κ. Τρισέ, όπως όλα δείχνουν, δεν έχει προς το παρόν πειστεί για κάτι τέτοιο.