Το πνεύμα του τόνου

Ακούει κανείς;

Κάποτε, «κάποιοι», κατά τη θεόπνευστη κρίση τους, έριχναν στην πυρά ανθρώπους, μάγισσες, όργανα του Σατανά. Μετά πέρασαν στα «αιρετικά βιβλία» μεγάλων συγγραφέων, η πεμπτουσία του πνεύματος «επειδή δεν συνεμορφώνοντο προς τας υποδείξεις» των κρατούντων φανατικών, που κάηκαν σε πλατείες και δημόσιους χώρους, στην Αθήνα στους Στύλους του Ολυμπίου Διός. Κι επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται συνήθως ως φάρσα, στις μέρες μας αντίθετα κατέληξε σε τραγωδία. Τη Μ. Πέμπτη, χριστιανοί ορθόδοξοι, «περίλυποι έως θανάτου», ως φαίνεται, με τη Σταύρωση του Κυρίου, αφού πρώτα λεηλάτησαν, εν συνεχεία έκαψαν το σχολείο των Τσιγγάνων στον Ασπρόπυργο. Ένα σχολείο- γκέτο, που φτιάχτηκε πρόχειρα, τέσσερα κοντέινερ όλα κι όλα, τον Σεπτέμβριο του 2005, για να στεγάσει 46 Τσιγγανόπουλα, ανεπιθύμητα από τους γονείς των συμμαθητών τους στο κανονικό σχολείο, ως φορείς… μολυσματικών ασθενειών.

Όμως ούτε αυτό το σχολείογκέτο ανέχθηκαν οι «ευγενείς» γονείς των καθαρόαιμων Ελληνοχριστιανόπουλων.

Ανεγκέφαλοι μεν, συνειδητοί δε, έσπρωξαν με απαράδεκτες πράξεις αθώα παιδιά στον Καιάδα της αμάθειας, της πνευματικής τύφλωσης. Αυτό κι αν λέγεται ρατσισμός!

Αποτέλεσμα:

33 έντρομα παιδιά εγκατέλειψαν το σχολείο!

«Θέλω να μάθω γράμματα», λέει με πείσμα η Ελένη. «Δεν θ΄ αφήσω κανέναν να μου τα στερήσει». «Θέλουμε πίσω το σχολείο μας», λένε όλα, μαζί με τους δασκάλους από το εναπομείναν διασωθέν παράπηγμα. Ακούει κανείς;

Πάνω από 80.000.000 παιδιά δεν γνώρισαν ποτέ τι θα πει σχολείο. Θα προσθέσουμε κι άλλα;