Φαινόμενα

Μη μας τους myths τάραττε

Αν έχει κανείς εκ των τουριστών απορία τι εννοούμε με το σλόγκαν Live your myth in Greece ας έρθει να παρακολουθήσει την τηλεόρασή μας
Μπορεί το Live your myth in Greece, για τον Βρετανό φίλαθλο που κατήγγειλε ότι τον ξυλοκόπησε και τον έκλεψε ταξιτζής να μην ήταν ακριβώς αυτό που είχε αρχικώς εννοήσει, όταν πιθανόν διάβασε το σλόγκαν σε διαφημιστικά. Για τον ίδιο όμως τον ταξιτζή που κατηγορείται για τα ανωτέρω και συνελήφθη έπειτα από μεγάλη και επίπονη αστυνομική έρευνα, ο myth of Greece έγινε πραγματικότητα, βγήκε στην τηλεόραση με τον Γιώργο Παπαδάκη να τον αποκαλεί «φίλο» και «αξιότιμο» και «φίλτατε ταξιτζή» και άλλες τέτοιες γλύκες που ούτε θα τις είχε φανταστεί προηγουμένως.

Γιατί τι θέλει ο άνθρωπος σήμερα; Να βγει στην τηλεόραση. Και μάλιστα ως επίτιμος καλεσμένος ενός εκ των πρωτοπόρων της πρωινάδικης ενημέρωσης- αυτό κι αν είναι σουξέ.

Βέβαια, μια μαύρη πλάτη φιγουράριζε. Αλλά έστω και η πλάτη να πρωταγωνιστεί και να δέχεται τέτοιο κομπλιμεντάρισμα, ο ταξιτζής, και σίγουρα η πλάτη του- τόσο φωτογενής!- δεν θα το ΄χαν διανοηθεί.

Και να ΄χει στο άλλο τηλεπαράθυρο τον βουλευτή της Ν.Δ. Γιάννη Ιωαννίδη για μια γενική κουβεντούλα επί παντός επιστητού! Γιατί υπήρχε και δεύτερο θέμα στην επικαιρότητα αναλόγου ενδιαφέροντος: η σύλληψη του υπευθύνου της έκθεσης Αrt Αthina επειδή «άσεμνο» έργο τέχνης ενόχλησε τους συνήθεις «φιλότεχνους» που ζητούν την παρέμβαση εισαγγελέα, σε περίπτωση που ένα έργο θεωρούν ότι προσβάλλει τα σεπτά ήθη του έθνους.

Και για τα δύο θέματα θα εξέφραζε τις απόψεις του ο βουλευτής, διότι ως γνωστόν ένας πατέρας του έθνους οφείλει να έχει άποψη για όλα. Και όταν την εκφράζει με πάθος και τη δέουσα φωτογενή ένταση, η γνώμη του θεωρείται εξόχως βαρύνουσα. Πώς να τη στερηθεί το φιλοθεάμον είτε για την υπόθεση της χειροδικίας ταξιτζή, είτε για την υπόθεση της τέχνης.

Ως εκ τούτου είχε και η μαύρη πλάτη την τιμητική της. Μεγάλες στιγμές· τόσο που έμενε σιωπηλή, κουβέντα δεν άρθρωνε η τιμημένη πλάτη, απολάμβανε μόνον τα λογύδρια του ενθουσιώδους Παπαδάκη μη πιστεύοντας προφανώς στην αιφνίδια τύχη της να φιγουράρει σε ρόλο πρωταγωνιστικό.

Γι΄ αυτό θα ΄χε βουβαθεί. Τι να πει άλλωστε; Τα ΄λεγαν όλα οι διπλανοί της. Άλλωστε είχε εκφραστεί επί του θέματος στα δελτία ειδήσεων την προηγουμένη, όταν εξηγούσε πως δεν χειροδίκησε- η πλάτη- εναντίον κανενός Βρετανού, εκείνος ήταν θυμωμένος (από παλιά; Ποιος ξέρει!) και του τράβηξε το χειρόφρενο και μετά κατέβηκε και περπάτησε προς μεθυσμένους, εξαγριωμένους φιλάθλους και τότε τρόμαξε ο ταξιτζής και έβαλε μπροστά το αυτοκίνητο και έφυγε, αλλά μετά σταμάτησε κάπου να ρίξει λίγο νερό στο πρόσωπό του και τότε έκπληκτος παρατήρησε τις αποσκευές του Βρετανού και τις άφησε σε μια άκρη του δρόμου για να τις βρει κάποιος και να τις παραδώσει στους αρμοδίους. Αυτό θα πει αφήγηση του myth (α λα ελληνικά), στην οποία το έθνος έχει μακραίωνη παράδοση, εκ των ομηρικών επών άλλωστε διαπιστωμένη και παγκοσμίως αναγνωρισμένη.

Ως γνήσιο τέκνο μιας τέτοιας παράδοσης τον τίμησε προφανώς και ο παρουσιαστής και γι΄ αυτό επέλεξε ως αναλυτή της περίπτωσής του έναν πολιτικό, που εξ ορισμού αναγνωρίζει την ποιότητα της τέχνης της αφήγησης. Σημασία άλλωστε έχει να επιδεικνύονται οι παραδοσιακές αρετές του έθνους για να κατανοούν οι άξεστοι τουρίστες τι σημαίνει να live your myth in Greece, όχι παίζουμε!


Εμείς, οι τέχνες και η εξέλιξη της τεχνολογίας

Γιατί το απόλυτο ελληνικό myth είναι η τηλεόραση.

Πόσω μάλλον όταν βγαίνεις στο γυαλί- έστω η πλάτη σου- και επί πλέον σού απευθύνει τον λόγο με ύφος φιλικό, αποκαλώντας σε μάλιστα και «φίλο» ένας myth της ελληνικής τηλεόρασης. Για τους τουρίστες δεν ξέρουμε, οι ντόπιοι πάντως ζούμε καθημερινώς τους greek myths και πολύ το διασκεδάζουμε, έθνος της αφήγησης και της θεατρικής τέχνης σε τηλεοπτική παραλλαγή, γιατί είμαστε επίσης έθνος εξελισσόμενο και ως προς τις τέχνες, γι΄ αυτό και έχουν υπαχθεί στο υπουργείο Δικαιοσύνης και όχι Πολιτισμού, όπου και δικαστικώς επιλύουμε τα ζητήματα των ορισμών «ελευθερία στην τέχνη» κ.λπ. για να υπάρχει και λαϊκό κοινό που διψά για μάθηση. Ευφυές! Μυθικό!