Μάθημα πρώτον: Ρατσισμός

«Στο σχολείο δεν θέλουμε πια να πηγαίνουμε. Είναι άσχημο, μας έκαψαν την τάξη μας και φοβόμαστε να πάμε εκεί». Ο Γιώργος, η Μαρία και η Δήμητρα, μαθητές του σχολείου- γκέτο που φτιάχτηκε μόνο για τους Τσιγγάνους της περιοχής Ψάρι στον Ασπρόπυργο, περνούν κάθε μέρα έξω από το καμένο τους σχολείο.

Κοιτούν τις κατεστραμμένες τους τάξεις, χαιρετούν τους δασκάλους τους που υποχρεωτικά βρίσκονται στο σχολείο και φεύγουν πάντα με την ίδια απορία. «Ποιος έκαψε το σχολείο μας και γιατί».

Το σχολείο φτιάχτηκε τον Σεπτέμβριο του 2005 στον Ασπρόπυργο, ύστερα από τις αντιδράσεις κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι δεν ήθελαν τα Τσιγγανάκια για συμμαθητές των παιδιών τους. Κάποιοι έφτασαν να χειροδικήσουν εναντίον τους, τα απείλησαν, τα αντιμετώπισαν ως φορείς μολυσματικών ασθενειών. Προκειμένου

ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Μετά την πυρκαγιά δεν βρέθηκαν δύο κοντέινερ για να συνεχίσουν τα παιδιά τα μαθήματά τους, χάνοντας έτσι έναν χρόνο

να αποφευχθούν τα χειρότερα, αποφασίστηκε τα 46 «μη ευπρόσδεχτα» παιδιά να μεταφερθούν σε ένα σχολείο που θα φτιαχνόταν ειδικά γι΄ αυτά.

Τέσσερα κοντέινερ και μια υποτυπώδης αυλή έφτιαξαν αυτό που ονομάστηκε το «σχολείο των Τσιγγάνων». Ακόμη και τότε ορισμένοι κάτοικοι της περιοχής θέλησαν να δείξουν την αντίθεσή τους στην παρουσία των Τσιγγάνων στην περιοχή τους. Γι΄ αρχή έσπασαν τα τζάμια του και έγραψαν συνθήματα σε βάρος της καταγωγής των μικρών Ρομ. Ακολούθησε η κλοπή των αιρ κοντίσιον από το σχολείο και η λεηλασία μιας από τις αίθουσες. «Μέχρι και τις πόρτες ξήλωσαν και πήραν τα πάντα από μέσα, αφήνοντας τέσσερις γυμνούς τοίχους», λέει ο Βασίλης Σαμπάνης, πρόεδρος της Κοινότητας των Τσιγγάνων στο Ψάρι. Η δημοτική αρχή αναγκάστηκε να διαθέσει για τη φύλαξη του σχολείου εταιρεία σεκιούριτι, για να προστατεύσει το δικαίωμα μικρών παιδιών να κάτσουν στα θρανία.

Στο μεταξύ η υπόθεση του σχολείου – γκέτο έφτασε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ύστερα από προσφυγή που κατέθεσαν 11 κάτοικοι της περιοχής. Η ελληνική Πολιτεία οφείλει, μεταξύ άλλων, να απαντήσει μέχρι τα τέλη Ιουνίου με ποιο σκεπτικό οι Ρομ μαθητές έχασαν έναν χρόνο σπουδών, αφού το «κανονικό» σχολείο δεν τους δεχόταν και επίσης για ποιο λόγο κάνουν μαθήματα σε διαφορετικές αίθουσες, όταν αυτό είναι ο ορισμός της διάκρισης, όπως επισημαίνει το Δικαστήριο.

Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, το σχολείο τυλίχτηκε ξαφνικά στις φλόγες. Η πυροσβεστική έρευνα αποκάλυψε εμπρησμό. Άλλωστε στις αίθουσες εκτός από τα θρανία και τις καρέκλες δεν υπήρχε τίποτα άλλο. Δύο από τις αίθουσες καταστράφηκαν ολοσχερώς και μόνο ένα ξύλινο παράπηγμα σώθηκε την τελευταία στιγμή.

«Εμείς ως οφείλαμε, απευθυνθήκαμε στη δημοτική αρχή, η οποία είναι αρμόδια για τις σχολικές στέγες. Δυστυχώς, 2 μήνες ύστερα από την καταστροφή των αιθουσών, η κατάσταση παραμένει η ίδια», λέει στα «ΝΕΑ» ο περιφερειακός διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κοσμάς Κοσμόπουλος. Ο Δήμος Ασπροπύργου επικαλείται δυσχέρεια του ΟΣΚ να βρει 2 κοντέινερ για να συνεχίσουν τα Τσιγγανόπουλα τα μαθήματά τους.

Κάπου εκεί εξαντλούνται οι προσπάθειες των εμπλε- κομένων.


«Δεν θα αφήσω κανέναν να μου στερήσει να μάθω γράμματα»

«ΑΠΟ ΤΑ 46 παιδιά που ερχόμασταν για μάθημα από τον καταυλισμό, τώρα ερχόμαστε μόνο τα 13. Τα υπόλοιπα φοβούνται ότι θα έρθουν να τα κάψουν και αυτά, όπως συνέβη και με το σχολείο μας», λέει η 12χρονη Ελένη.

Όνειρό της είναι να μάθει γράμματα. «Δεν θα αφήσω κανέναν να μου τα στερήσει», φωνάζει με τον δυναμισμό των 12 ετών της.

«Φοβάμαι να αφήσω τα παιδιά μου να πάνε στο σχολείο. Το θέλουν, καθημερινά με παρακαλούν, αλλά φοβάμαι ότι κάτι κακό μπορεί να τους συμβεί. Ας μας φτιάξουν επιτέλους το σχολείο για να τα στείλουμε. Παιδιά είναι κι αυτά όπως τα υπόλοιπα», διαμαρτύρεται η Κατερίνα. Κανείς όμως δεν συγκινείται μέχρι τώρα από την κατάσταση. Στα διαλείμματα, όσα από τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο κάνουν παιχνίδι τους τις καμένες αίθουσες.

Κρύβονται σε αυτές, παίζουν τους δασκάλους. Μερικές φορές όταν ο καιρός είναι καλός, ζητούν από τους δασκάλους τους να κάνουν μάθημα στην αυλή. Τότε έρχονται συνήθως και φίλοι τους από τον καταυλισμό.

Άλλωστε, στη μοναδική διαθέσιμη αίθουσα δεν χωρούν περισσότερα από 13 με 15 παιδιά.