[ ΓΝΩΜΗ ] Όχι στα «λάθη» του… μέλλοντος

Σε πρόσφατο άρθρο του ο συνεργάτης σας Α. Ηρακλείδης αναφέρει πέντε σοβαρές και παραπλανητικές ανακρίβειες, σ΄ ένα βαθμό δε και υβριστικές, αν όχι συκοφαντικές, για την εξωτερική πολιτική του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου στο Αιγαίο που θίγουν και τον υπογράφοντα που είχε τότε την ευθύνη του τομέα αυτού.

Συγκεκριμένα:

Λάθος 1. Γράφει: «Η θέση ότι η Ελλάδα δύναται μονομερώς να οριοθετήσει την υφαλοκρηπίδα… (θέση της χούντας και της περιόδου ΄81- ΄87) δεν έχει καμία βάση…».

Το ορθόν: Ουδέποτε ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου υποστήριξε ότι έχουμε τέτοιο δικαίωμα, ούτε κανείς από το τότε υπουργείο Εξωτερικών, και θα είχε ενδιαφέρον να παρουσιάσει μια τέτοια δήλωση ο συγγραφεύς. Όσο για τα περί χούντας εμείς, τουλάχιστον, ούτε σχέσεις είχαμε μαζί της, ούτε συνεχιστές των πολιτικών της υπήρξαμε. Ας ψάξει αλλού.

Λάθος 2. «Η άποψη ότι υπάρχει μόνον μια διαφορά… δεν ευσταθεί κ.λπ.».

Το ορθόν: Η θέση μας ήταν: δεν αναγνωρίζουμε καμιά άλλη διαφορά εκτός εκείνης της υφαλοκρηπίδας. Και μια αξίωση τότε μόνον γίνεται διεθνής διαφορά όταν το άλλο μέρος δεχθεί την συζήτησίν της, αυτό δηλ. που συνιστά ο Α.Η.

Λάθος 3. «Η νομική θέση της Ελλάδος στο Αιγαίο είναι πολύ αδύναμη ειδικά στο θέμα του εναέριου χώρου των 10 μιλίων…».

Εδώ το λάθος είναι πολλαπλό διότι:

α) Και άλλες χώρες, τουλάχιστον δε οι ΗΠΑ και η τότε Σ. Ένωση, είχαν (ίσως και να έχουν ακόμη) εναέριο χώρο ευρύτερο της αιγιαλίτιδος.

β) Το όριο των 10 μιλίων το είχαν αναγνωρίσει και το αναγνωρίζουν όλες οι χώρες και της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης που άλλαξε τακτική μόνον μετά την κρίση του Κυπριακού. γ) Και οι ΗΠΑ έχουν αναγνωρίσει το όριο των 10 μιλίων με το Παράρτημα της Συμφωνίας του ΄83 για τις βάσεις (Σημ. η κυρία συμφωνία αντικαταστάθηκε με εκείνη της κυβερνήσεως Μητσοτάκη αλλά το Παράρτημα ισχύει) που αναφέρει: «Τα αμερικανικά αεροπλάνα που θα ενεργούν από και προς τις βάσεις θα συμμορφώνονται με το εγχειρίδιο ΙCΑΟ GRΕΕCΕ» που αναφέρει και επιβάλλει το όριο των 10 μιλίων. Αλλ΄ η συζήτηση περιττεύει μετά τη Σύμβαση περί του Δικαίου της Θάλασσας, που έχει καταστεί πλέον- κατά το διεθνές Δίκαιον- κανών υποχρεωτικής εφαρμογής (μόνον η Τουρκία και οι ΗΠΑ δεν έχουν υπογράψει τη σύμβαση). Έχουμε συνεπώς το δικαίωμα να επεκτείνουμε μονομερώς τα χωρικά μας ύδατα στα 12 μίλια.

Λάθος 4. Ουδέποτε διεκδικήσαμε το FΙR σαν κυριαρχικό δικαίωμα αλλά το δικαίωμά μας σαν κυρίαρχη χώρα να ασκούμε δικαιώματα και αρμοδιότητες που μας έχουν ανατεθεί με διεθνείς συμφωνίες. Η διαφορά είναι τεράστια.

Λάθος 5. Εδώ έχουμε αλληλουχία λαθών. Δεν απορρίψαμε ποτέ τις διαπραγματεύσεις (π.χ. κάναμε στην Άγκυρα) αλλά μόνον τις διαπραγματεύσεις εφ΄ όλης της ύλης. Διαφορετικά θα έπρεπε να διαπραγματευθούμε και… την κυριότητα της Γαύδου!!! Το όριο των 12 μιλίων δεν θα μεταβάλει το Αιγαίο σε ελληνική λίμνη (τον ίδιο όρο ανέφερε πρώτη η κ. Τσιλέρ όταν εισηγήθηκε το περιβόητο casus belli). Υπάρχουν και οι διάδρομοι ελευθέρας ναυσιπλοΐας, οι κανονισμοί περί αβλαβούς διελεύσεως πολεμικών σκαφών κ.λπ.

Ίσως δεν θα έσπευδα να απαντήσω εάν εκτός από τη διαστρέβλωση και συκοφάντηση της πολιτικής μας, που επιχειρείται να εμφανισθεί σαν συνέχεια της πολιτικής της χούντας, δεν υπήρχε και άλλος ένας κίνδυνος: Απόψεις, παρόμοιες του Α.Η., που αναπτύσσονται και σε βιβλίο του που μετεφράσθη στην τουρκική και κυκλοφορεί στην Τουρκία (Έκδοση Ιδρύματος Ανδρέα Παπανδρέου) να χρησιμοποιηθούν και ως… αποδεικτικό στοιχείο από την άλλη πλευρά σε περίπτωση προσφυγής στο Δ.Δ. της Χάγης. Αν και νομίζω ότι κάτι τέτοιο δεν θα τ΄ αποφύγουμε, διότι και ένα άρθρο αρκεί.

Ο Γιάννης Καψής υπήρξε υπουργός αναπληρωτής Εξωτερικών επί Ανδρέα Γ.Παπανδρέου