[ ΡΙΠΕΣ ] Κανόνες

ΔΕΝ υπάρχει αμφιβολία ότι η εκδρομή στον Λούσιο δεν έπρεπε να γίνει. Η αστάθεια του καιρού και οι δυνατές βροχές των τελευταίων ημερών έπειτα από εβδομάδες ξηρασίας είχαν δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για τις φονικές αστραπιαίες πλημμύρες.

ΟΣΟΙ έχουν πείρα, ασφαλώς τα γνώριζαν όλα αυτά. Και φυσικά προκαλεί τεράστια ερωτηματικά η εμμονή της εταιρείας που διοργάνωνε την εκδρομή να την πραγματοποιήσει. Άγνοια ή θανατηφόρα αμέλεια;

Ο,ΤΙ από τα δύο και αν ισχύει, είναι φανερό ότι η τραγωδία βάζει επιτακτικά το ζήτημα του ελέγχου και της πιστοποίησης όλων αυτών των εταιρειών που έχουν φυτρώσει σαν μανιτάρια προσφέροντας διακοπές περιπέτειας σε εκδρομείς οι οποίοι συχνά δεν έχουν την παραμικρή πείρα.

ΕΧΟΥΝ τις ειδικευμένες γνώσεις που απαιτούνται για να εγγυώνται την ασφάλεια των συμμετεχόντων;

Διαθέτουν τον απαραίτητο εξοπλισμό; Και ποιες διαδικασίες ασφαλείας ακολουθούν; Πρόκειται για ερωτήματα που θα πρέπει να απαντηθούν άμεσα με βάση και τη διεθνή εμπειρία.

ΧΩΡΙΣ να τρέφουμε αυταπάτες βέβαια. Η αναζήτηση συγκινήσεων στη φύση, το ράφτινγκ, το κάνιονιγκ, η ορειβασία, εμπεριέχουν όλα ένα όχι αμελητέο ποσοστό κινδύνου. Όσοι ενδιαφέρονται άλλωστε βρίσκουν και εκεί τη γοητείασαν αναζήτηση ελευθερίας και φυγής από τον αστικό τρόπο ζωής.

ΑΥΤΟ τον κίνδυνο οφείλει να τον γνωρίζει ο καθένας και να τον διαχειρίζεται σαν υπεύθυνο άτομο. Όσο για το κράτος, θα πρέπει να διασφαλίζει το σωστό θεσμικό πλαίσιο χωρίς βέβαια να φτάσει στο άλλο άκρο- στην ασφυκτική γραφειοκρατία δηλαδή που σκοτώνει κάθε πρωτοβουλία!