Φαινόμενα

«Θεία Χάρις», είσ” εδώ;

Με το άγχος της «πρωτιάς» και της τηλεθέασης να στερεί κάθε σοβαρότητα και σεβασμό στο πένθος, η τραγωδία στον Λούσιο μετατράπηκε στον συνήθη τηλετραγέλαφο
«Έχω επιστροφή, μπερδεύομαι, αλλά θα προσπαθήσουμε να μιλήσουμε, θα τα καταφέρουμε». Ηγούμενος της Ι.Μ.Φιλοσόφου, αναγράφεται στην οθόνη και ο γέροντας με το ακουστικό στο αυτί έχει πάρει θέση μπροστά στην κάμερα. «Έλα ηγούμενε, εσένα δεν σε μπερδεύει τίποτε. Έχεις τη Θεία Χάρι». του απαντά ο παρουσιαστής Γιώργος Αυτιάς με ύφος που δεν σηκώνει αντίρρηση ούτε από τον ηγούμενο ούτε από τη «Θεία Χάρι».

Προφανώς γνωρίζει ο κ. Αυτιάς ότι η Θεία Χάρις σπεύδει προς βοήθειαν των πιστών υπηρετών του Κυρίου όταν έχουν επιστροφή στο ακουστικό κατά τις απευθείας συνδέσεις τους με την εκπομπή του, ώστε να μη μπερδεύονται και να εκπληρώνουν το ύψιστο χρέος προς την τηλεθέαση.

Τελικώς επιλύεται από τους τεχνικούς το πρόβλημα και ο γέροντας της Μονής στην οποία έφθασαν οι πρώτοι διασωθέντες από την τραγωδία στον Λούσιο ποταμό δίνει τις πληροφορίες που θα συμπληρώσουν το story, ως αυτόπτης μάρτυς.

Ολοκληρώνει την αφήγηση για το πώς έκλαιγαν, τηλεφωνούσαν στους δικούς τους και αίφνης ακούγεται να λέει: «Εγώ σας αγαπώ όλους… το ξέρετε». Σαν να τα ΄χασε ξαφνικά. Πού απευθυνόταν ο άνθρωπος του Θεού; «Μείνετε μαζί μας, θα δείτε το επόμενο θέμα», επιμένει ο παρουσιαστής δίνοντας την εντύπωση ότι συνδέονται τα γεγονότα του Λούσιου και αυτό που ακολουθεί. «Ένας ιερέας χτύπησε έναν νεαρό και τον εγκατέλειψε», λέει βιαστικά και ανακοινώνει τη σύνδεση με τον Πύργο Ηλείας όπου συνέβη το περιστατικό. Είναι φανερό ότι δεν θέλει να αποδεσμεύσει τον ηγούμενο και προκειμένου να το πετύχει ρίχνει «δόλωμα» τον «ιερέα» που φέρεται ως δράστης ενός τροχαίου. Ράσα τα μεν, ράσα και τα δε.

Άλλωστε όλα συνδέονται στο μυαλό του παρουσιαστή από τη «Θεία Χάρι» και την επιστροφή τής φωνής του ηγουμένου στο ακουστικό του· μέχρι και η τραγωδία στον ποταμό Λούσιο και οι ηγούμενοι των μονών στις οποίες κατέφυγαν οι διασωθέντες και- με τους ηγούμενους- το τροχαίο με φερόμενο ως δράστη έναν ιερέα.

Υποκλίνεται ο κοινός νους στο βαλς του παρουσιαστή που γλιστράει με ακροβατικό πείσμα από θέμα σε θέμα με μια δικής του εμπνεύσεως χορογραφία, προκειμένου να μην αποδεσμεύσει τον «αυτόπτη μάρτυρα» και τον πάρουν οι «αντίπαλοι». Εν τέλει ο ηγούμενος έχει ήδη μεταφερθεί στο τηλεπαράθυρο του Γιώργου Παπαδάκη στον Αντ1. Επαναλαμβάνει την ίδια αφήγηση και εκεί που ακούγεται ο Αυτιάς να αναγγέλλει την επιστροφή του, ο ηγούμενος εμφανίζεται στους Καμπουράκη- Οικονομέα. Ο Αυτιάς ενημερώνει το φιλοθέαμον ότι «υφάρπαξαν» τον καλεσμένο του και τελικώς τον ξαναϋποδέχεται στο τηλεπαράθυρό του μετά την ολοκλήρωση της γυροβολιάς.

Αντιλαμβανόμαστε τη «σφαγή» που θα προηγήθηκε στην ποδιά του ηγουμένου μεταξύ των συνεργείων της πρωινάδικης ενημέρωσης. Τι να κάνει ο άνθρωπος του Θεού· όφειλε να μοιράσει σε όλους τα ελέη των προνομίων του, όχι μόνον να βρίσκεται κοντά στον Ύψιστο αλλά και κοντά σε εκείνους που κατάφεραν να σωθούν και να σκαρφαλώσουν ώς το μοναστήρι του.


Τραγέλαφος σε τέσσερις «πράξεις»

Η τραγωδία βαριά για εκείνους που έχασαν αγαπημένους, για εκείνους που την έζησαν και δεν θα την ξεχάσουν ποτέ. Για το εγχώριο τυπικό τελετουργικό της «ενημέρωσης» αποδείχθηκε, όπως τόσο καλά γνωρίζουμε πλέον, μία ακόμη ευκαιρία για έναν τηλεοπτικό τραγέλαφο που ξεδιπλώθηκε επί τριήμερον, με όλες τις καθιερωμένες και επαναλαμβανόμενες πτυχές σε κάθε «συγκλονιστικό γεγονός».

Πρώτη φάση, η κρίση σύγχυσης των αριθμών. Βιάζονται να ανακοινώσουν μια είδηση πριν διασταυρωθούν οι πληροφορίες, μη τυχόν και τους προλάβει ο «απέναντι». Στο ένα κανάλι οι εκδρομείς ήταν 18, στο άλλο 15, στο ένα κανάλι είχε διασωθεί ένας και είχε ζητήσει βοήθεια για τους υπολοίπους, στο άλλο πάλι είχαν διασωθεί 3, άρα απέμεναν 15.

Δεύτερη φάση, η διάσωση on camera και οι δηλώσεις διασωστών για την επικινδυνότητα του εγχειρήματος. Σαν ταινία περιπέτειας.

Τρίτη φάση, οι δηλώσεις αυτοπτών μαρτύρων και οι ερωτήσεις τού τύπου «πώς αισθάνεστε»· και επειδή η ρεπόρτερ της ΝΕΤ δεν είχε διασωθέντα για να του απευθύνει το ερώτημα, το έθετε σε μία εκ των ψυχολόγων που έσπευσαν για να στηρίξουν συγγενείς και επιζώντες: «Πώς αισθάνονται οι γονείς;». Θαύμα, το ΄χουν ρίξει στο γλέντι…

Και τέταρτη φάση τα πρωινάδικα-«τηλεδικεία», όπου σφάζονται στην ποδιά των αυτοπτών μαρτύρων για το ποιος θα τους εξασφαλίσει στο τηλεπαράθυρο για να καταγγείλει πρώτος τούς ανεύθυνους «υπευθύνους», το κράτος και ό,τι άλλο συνήθως ευθύνεται, πλην της χαμένης κοινής λογικής. Αλλά αυτή πρώτη εξαερώθηκε, από τη θέρμη των τηλεοπτικών προβολέων.