ΠΡΟΣΩΠΑ Μια «Κιβωτός» κατά του ΑΙDS

O Βιατσεσλάβ Τσουνίκ, ακτιβιστής και φορέας του ΑΙDS στο Ροστόφ επί του Ντον, στη Νότια Ρωσία, έχει ξεκινήσει ένα δύσκολο αγώνα για να βοηθήσει άλλους φορείς της νόσου να επιβιώσουν, ουσιαστικά χωρίς ιατρική βοήθεια.

Η μη κυβερνητική οργάνωση που έχει ιδρύσει, η «Κοβτσέγκ αντι-ΑΙDS» («κοβτσέγκ» σημαίνει «κιβωτός» στα ρωσικά), έχει γίνει για δεκάδες φορείς ένα πραγματικός τόπος ζωής μπροστά στην αδιαφορία και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Τα μέλη της την αποκαλούν «λέσχη» και ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια ως… γραφείο συνοικεσίων για φορείς του ιού ΗΙV. «Ο κύριος στόχος ήταν να επιτρέψουμε να συναντιούνται πρόσωπα που είναι φορείς και να παντρεύονται», είχε δηλώσει παλαιότερα ο Τσουνίκ. Για πολλούς, η δυνατότητα να ζουν φυσιολογικά, να φλερτάρουν και να παντρεύονται χάθηκε όταν έμαθαν πως είναι φορείς. Και πολλοί, την καλύτερη παρηγοριά σ΄ αυτή την απομόνωση, μπορούν να την βρουν σε κάποιον που είναι κι αυτός οροθετικός.

«Ήμουν τοξικομανής όταν πληροφορήθηκα, το 1997, πως είχα τον ιό ΗΙV. Δεν μου προκάλεσε καν έκπληξη. Οι φίλοι μου κι εγώ χρησιμοποιούσαμε την ίδια σύριγγα», αφηγείται ο 43χρονος Βιατσεσλάβ (ή Σλάβα, όπως τον φωνάζουν οι φίλοι του). Πεπεισμένος ότι θα πεθάνει σύντομα, λέει πως σκέφτηκε να πουλήσει ό,τι είχε και δεν είχε «και να μαστουρώσω μέχρι θανάτου. Όμως συνάντησα έναν γιατρό στο περιφερειακό κέντρο κατά του ΑΙDS του Ροστόφ, ο οποίος μου εξήγησε πολλά». Κατάλαβε ότι θα μπορούσε να ζήσει χρόνια, αν ακολουθούσε μια θεραπεία, και έπεισε πολλούς τοξικομανείς φίλους του να κάνουν τεστ για ΑΙDS. Έκοψε τα ναρκωτικά και ξεκίνησε ένα πρόγραμμα αρωγής τοξικομανών με στόχο να μειωθεί ο κίνδυνος μόλυνσης από τον ΗΙV. Αρχικά σ΄ ένα υπόγειο, αργότερα σε μια αίθουσα, συγκέντρωνε κάθε εβδομάδα μια ομάδα αλληλοβοήθειας οροθετικών και οργάνωνε συναντήσεις με ειδικούς του ΑΙDS. Δυτικά ιδρύματα τον χρηματοδότησαν.

Η «Κόβτσεγκ» ήρθε αργότερα και εκεί ο Σλάβα συνάντησε τη Νατάσα, φορέα κι αυτή του ιού. Σήμερα είναι παντρεμένοι κι έχουν ένα γιο, τον Άλμπερτ, ελπίδα και χαρά της ζωής τους. Στη «λέσχη» αυτή συνάντησε και ο 22χρονος Ντίμα την 24χρονη Αλέσια. Οι δυο τους δεν φαίνεται πια να ανησυχούν υπερβολικά για το γεγονός ότι είναι φορείς- το σημαντικότερο γι΄ αυτούς είναι ότι βρήκαν ο ένας τον άλλο.

Με άλλους επτά ακτιβιστές, ο Σλάβα συνεχίζει τη μάχη του. Υποδέχονται στην «Κιβωτό» οροθετικούς από το γειτονικό Νταγκεστάν, όπου λείπει το απαραίτητο υλικό για τις αναλύσεις αίματος που είναι απαραίτητες για να συνταγογραφηθεί μια αποτελεσματική θεραπεία. «Αν κάπου υπάρχει έλλειψη φαρμάκων, πράγμα καθόλου σπάνιο, απευθύνω έκκληση σε ΜΚΟ άλλων περιφερειών», εξηγεί ο Σλάβα. «Δημιουργούμε μικρά στοκ φαρμάκων όταν κάποιος πεθαίνει και δεν τα έχει πια ανάγκη. Μπορούμε έτσι να αλληλοβοηθιόμαστε».