ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Σε πόσες βαλίτσες χωράνε 19,4 εκατομμύρια ευρώ;

Όσο να πεις, μια ζαλάδα την έχω. Για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι ακριβώς ζαλάδα. Ένα «χάσιμο» είναι. Ένα «χάσιμο» από αυτά που λες αλλού πατάω κι άλλου βρίσκομαι. Αλλού θέλω να πάω κι αλλού με πάν΄ τα πόδια μου. Προβληματίστηκα. Στην αρχή το απέδωσα στην εισβολή της άνοιξης, που έχει ταράξει όλα τα ζωντανά, ανεξαρτήτως είδους και ηλικίας. Μετά σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι και ο καιρός που ξαφνικά ο Μάιος την «άκουσε» κανονικά και συμπεριφέρεται ως Νοέμβριος. Και όταν απέκλεισα και τον καιρό, στράφηκα σε πράγματα πιο γήινα, πιο ανθρώπινα, πιο… νεοδημοκρατικά! Διότι αν ακούς ότι οι άλλοι σε μία μόνο μέρα με πέντε τραπεζικές κινήσεις κονόμησαν προμήθεια 19,4 εκατομμυρίων ευρώ, όχι «χάσιμο» νιώθεις, αλλά τον ουρανό σφοντύλι! Ύστερα σε πιάνουν διάφορα υπαρξιακά, του στυλ, αφού αριθμητική ξέρω, γιατί δεν μου κάθεται με πόσα μηδενικά γράφεται το 19,4 εκατομμύρια ευρώ; Ή, αν είναι σε πενηντάευρα, σε πόσες βαλίτσες χωράνε, ποιος τις κουβαλάει, πού τις πάει, είναι βαριές και ποιος τις «ξαλαφρώνει» από το βάρος;- τέτοια!

Έκθεση ιδεών

Και μέχρι να βρεις τις απαντήσεις σε όλα αυτά, και κυρίως στο πόσο μακριά θα πάει η βαλίτσα, καταλαβαίνεις γιατί δεν μιλάνε αυτοί που έχουν τις απαντήσεις στα ερωτήματα. Ο Δούκας, που τον κάλεσαν να στείλει στη Βουλή όλες τις συμβάσεις για τα οκτώ αμαρτωλά ομόλογα με τα οποία φόρτωσαν τα Ταμεία, τους απάντησε για το πόσο ωφέλιμη για τον οργανισμό είναι η κατανάλωση χορταρικών, λαχανικών κι εσπεριδοειδών. Του ζήτησαν να στείλει στοιχεία κι εκείνος απέστειλε μια έκθεση ιδεών με θέμα «Πώς τα πέρασα το Πάσχα». Απαίτησαν να υπάρξει άπλετο φως σε όλες τις πτυχές του σκανδάλου κι εκείνος ανταπάντησε με σκέψεις που κάνει στον ελεύθερο χρόνο του για το πόσο κακούργα είναι η κοινωνία, ποια είναι η αποστολή του ανθρώπου στη Γη, αν υπάρχει μετά θάνατον ζωή και άλλα παρόμοια σημαντικά. Σωστός από την πλευρά του, δεν λέω, αλλά κι αυτό πόσο να κρατήσει; Μια βδομάδα, δυο βδομάδες, τρεις; Κάποια στιγμή θα αναγκαστούν να πουν την αλήθεια. Και αν είναι σωστές οι πληροφορίες που έχουμε, το κέλυφος της κάλυψης συνεχώς και αδυνατίζει. Ε, κάποια στιγμή θα σπάσει. Σίγουρα.

Κυβερνητική παραλυσία

Σίγουρο είναι, επίσης, ότι όσο το πανηγύρι με τα ομόλογα συνεχίζεται τόσο θα αυξάνεται και η νευρικότητα στην κυβέρνηση, η οποία δείχνει να έχει παραδοθεί στο σκάνδαλο και τις επιπτώσεις του. Δεν θα κλάψουμε βεβαίως για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει. Ούτε τη γάτα μας θα βάλουμε να κλάψει, διότι τι φταίει και το ζωντανό; Θα επισημάνουμε απλώς ότι η κυβερνητική παραλυσία έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε δεν λειτουργεί πλέον τίποτα. Οι υπουργοί περνούν τις ώρες τους «κρεμασμένοι» στα τηλέφωνα συνομιλούντες με συναδέλφους τους μήπως και μάθουν κάτι πιο έγκυρο για το πότε θα γίνουν οι εκλογές. Τώρα θα μου πεις, κακό είναι που ασχολούνται με την εκλογολογία και όχι με τη διοίκηση του κράτους; Όχι, «κακό δεν το λες», κατά την αγαπημένη φράση μιας φίλης μου…

Πλάκα μεγάλη

Κακό, ας πούμε για παράδειγμαστη λογική του «κακό δεν το λες»δεν είναι ότι το «Μαξίμου τράβελ» οργάνωσε αυτή τη σχεδόν δεκαήμερη εξωτική εκδρομή του Καραμανλή σε Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Βιετνάμ (Βιετνάμ; Θα τρίζουν τα κόκαλα του Χο Τσι Μινχ και όσων Χμερ χάθηκαν στον πόλεμο). Κακό επίσης δεν είναι ότι μείναμε το ίδιο διάστημα χωρίς Πρωθυπουργό, διότι απεδείχθη ότι μια χαρά τα κατάφερε ο Προκόπης (Παυλόπουλος), με αντιπρόεδρο τον Θόδωρο Ρουσόπουλο- απίθανο δίδυμο. Το κακό στην όλη υπόθεση είναι ότι ο Πρωθυπουργός και η ευμεγέθης κουστωδία που τον ακολουθεί επιστρέφει! Προβλέπω αύριο βράδυ πάρτι με μπίρες στη Ραφήνα- να δούμε βρε τις φωτογραφίες που τραβήξαμε στο ταξίδι. Θυμάσαι εκείνες με τους Μαορί, που τρίβαμε τις μύτες μας; Πλάκα, ε; Πλάκα μεγάλη, ναι…

Βιετναμέζοι τουρίστες

Για να αντιληφθεί κανείς τη βαρύτητα του πρωθυπουργικού ταξιδιού, αρκεί να λάβει υπόψη του ότι υπέγραψε ένα μάτσο τουριστικές συμφωνίες. Από τις οποίες, όσο και να θες, δύσκολα δεν θα επισημάνεις την καταλυτικής σημασίας για τη χώρα τουριστική συμφωνία που υπέγραψε με το Βιετνάμ. Ειλικρινά, οφείλουμε όλοι να αναγνωρίσουμε τη δυσκολία του εγχειρήματος, να αντιληφθούμε το μέγεθος της προσπάθειας και να κατανοήσουμε επαρκώς τι σημαίνει για την τουριστική μας βιομηχανία η έλευση στην Ελλάδα Βιετναμέζων τουριστών! Η Ένωση Ξενοδόχων Ελλάδος ετοιμάζεται, πληροφορούμαι, έπειτα από την εξέλιξη αυτή, να ανακηρύξει τον πρόεδρο Κώστα μεγάλο ευεργέτη της, ενώ παρόμοιες συνδικαλιστικής φύσεως ενώσεις επιφυλάσσουν ανάλογες τιμές στον Πρωθυπουργό! Επιτέλους, ο ελληνικός τουρισμός κάνει ένα γενναίο άνοιγμα στη Νοτιοανατολική Ασία και το οφείλει αποκλειστικά στον κύριο Καραμανλή. Κι εμείς οι υπόλοιποι, οι εκτός τουριστικών κυκλωμάτων δηλαδή, του οφείλουμε χάριτες, διότι επιτέλους αποκτήσαμε ένα νέο, σύγχρονο, πιο σύντομο ανέκδοτο: «Βιετναμέζος τουρίστας»!

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Τον είχαν «καρφώσει» ότι πάει για αρχηγός

Ως χρονικό ενός προαναγγελθέντος διαζυγίου θα μπορούσε να περιγράψει κανείς την έξοδο του Γιάννου Παπαντωνίου από το ΠΑΣΟΚ. Παρ΄ ότι οι προσωπικές του σχέσεις με τον Γιώργο Παπανδρέου ήταν καλές και παρά το γεγονός ότι ο πρώην υπουργός είχε- και έχει- τη στήριξη του Κώστα Σημίτη, οι πληροφορίες μου λένε ότι ένας αριθμός ατόμων που βρίσκονται γύρω από τον Γιώργο Παπανδρέου τον είχαν «καρφώσει» άσχημα. Όπως με εγκυρότητα με ενημέρωσαν, οι άνθρωποι αυτοί, μεταξύ των οποίων και υψηλόβαθμα στελέχη, είχαν πείσει από καιρό τον κ. Παπανδρέου ότι «ο Γιάννος πάει για αρχηγός και ετοιμάζει κίνηση». Μάλιστα, φέρεται να είχαν περιγράψει τις… αρχηγικές τάσεις του Γιάννου, ως επικεφαλής ομάδας 25 βουλευτών, οι οποίοι, σε μια από τις πολλές κρίσεις εσωστρέφειας που αντιμετώπισε το προηγούμενο διάστημα το ΠΑΣΟΚ, θα ζητούσαν την άμεση σύγκληση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, προκειμένου να θέσουν θέμα ηγεσίας. Φυσικά, ποτέ δεν έγινε κάτι τέτοιο και ο Γιάννος αρνείται ότι κινήθηκε ποτέ κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ- αν και ορισμένες επαφές με κορυφαία στελέχη τις είχε κατά καιρούς. Η ουσία είναι ότι όλα αυτά επιδείνωσαν τις σχέσεις του Γιάννου με τον Γιώργο, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να μην απαντήσει στις δύο επιστολές που του έστειλε ο Γιάννος, ζητώντας του να τον επανεντάξει στο κόμμα. Τι γίνεται τώρα; Τίποτα δεν γίνεται. Μετά τις εκλογές, βλέπουμε.