Οι επαναστάτες του τσίπουρου

«Πέρσι οι αμπελοκαλλιεργητές πούλησαν τα σταφύλια τους προς 15 έως 17 λεπτά το κιλό. Εμείς που μετέχουμε στον Συνεταιρισμό πληρωθήκαμε κατά μέσον όρο 28 λεπτά το κιλό».

Oκ. Αγησίλαος Ραψανιώτης από τον Τίρναβο είναι ένας από τους περίπου πεντακόσιους αμπελοκαλλιεργητές που μετέχουν στον Αγροτικό Οινοποιητικό Συνεταιρισμό της περιοχής. Πρόκειται για έναν από τους ελάχιστους, σε όλη την Ελλάδα, συνεταιρισμούς που χωρίς κρατική ενίσχυση καταφέρνει να ανταγωνίζεται τους ιδιώτες και να έχει τζίρους εκατομμυρίων ευρώ με κύριο προϊόν το τσίπουρο.

Οι αγρότες του Συνεταιρισμού λειτουργούν με τρόπο «επαναστατικό» για τα δεδομένα της Θεσσαλίας. Την ώρα που άλλοι συνάδελφοί

ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ

Η διοίκηση του συνεταιρισμού χρειάσθηκε να δώσει αγώνα στις Βρυξέλλες ώστε να κατοχυρωθεί για την Ελλάδα η ονομασία «τσίπουρο»

τους κινητοποιούνται για να συνεχιστούν οι επιδοτήσεις, αυτοί γίνονται μάνατζερ της παραγωγής τους.

«Ο καταναλωτής δεν ενδιαφέρεται ποιος παράγει ένα προϊόν. Είτε ιδιώτης είναι είτε συνεταιρισμός, πρέπει το προϊόν του να πληροί τα ποιοτικά κριτήρια της αγοράς και να μπορεί να αντιλαμβάνεται τι ζητά ο καταναλωτής», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Στέλιος Παπράς, διευθυντής του Συνεταιρισμού Τιρνάβου.

Καθετοποιημένη μονάδα
«Η δημιουργία και το λανσάρισμα καινούργιων προϊόντων είναι ένας παράγοντας για να αποκτήσεις μερίδιο στην αγορά, όπως επίσης και το γεγονός ότι εδώ στον Συνεταιρισμό επιλέξαμε να φτιάξουμε μια πλήρως καθετοποιημένη μονάδα: ξεκινάμε με τους έμπειρους καλλιεργητές που αμείβονται καλά και αυτό αποτελεί κίνητρο για να βελτιώνουν την παραγωγή τους, επενδύουμε σε σύγχρονο εξοπλισμό και τώρα τελευταία προχωράμε σε συνεργασία με πανεπιστήμια, ώστε μέσω ερευνητικών προγραμμάτων να βελτιώνουμε τα προϊόντα μας, να φτιάχνουμε και καινούργια. Το εργοστάσιο έχει πιστοποιήσεις ΙSΟ και ΗΑCΡ», επισημαίνει ο κ. Παπράς. Συνολικά τα μέλη του Συνεταιρισμού καλλιεργούν περίπου 15.000 στρέμματα αμπελιών- κυρίως με την ποικιλία Μοσχάτο Αμβούργου- για την παραγωγή κρασιού, ούζου και βεβαίως του περίφημου τιρναβίτικου τσίπουρου. «Όταν δεν έχεις άγχος αν και πού θα πουλήσεις τα σταφύλια σου, τότε σε νοιάζει περισσότερο πόσο καλό θα είναι το προϊόν σου», επισημαίνει ο κ. Ραψανιώτης.

Πέρσι πάντως, η διοίκηση του Συνεταιρισμού χρειάστηκε να δώσει μάχη στις Βρυξέλλες ώστε να κατοχυρωθεί για την Ελλάδα η ονομασία «τσίπουρο» και- όπως ισχύει για τη φέτα- να μην μπορεί να παραχθεί «τσίπουρο» σε άλλη χώρα- μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Παλαιότερα είχε κατοχυρωθεί για την Ελλάδα η ονομασία του ούζου και ταυτόχρονα τα ονόματα τσίπουρο Μακεδονίας, τσίπουρο Θεσσαλίας, Τιρνάβου και τσικουδιά Κρήτης», εξηγεί ο κ. Παπράς. «Όμως, αυτό είχε ελάχιστη σημασία, αφού- για παράδειγμα- κάλλιστα αντί για γκράπα οι Ιταλοί θα μπορούσαν να πλασάρουν και τσίπουρο Ιταλίας. Έπρεπε να κατοχυρωθεί η λέξη τσίπουρο μόνο για την Ελλάδα».

Ο ένας στον άλλο…
«Χρειάστηκε να πάμε πολλές φορές στα διάφορα συναρμόδια υπουργεία, το γενικό Χημείο του Κράτους και όπου αλλού μας παρέπεμπαν κάθε φορά», λέει ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Τιρνάβου κ. Βαγγέλης Βασιλείου. «Αυτό που καταλάβαμε γρήγορα ήταν ότι η δημόσια διοίκηση δεν είναι αποτελεσματική. Τα προϊόντα της αμπελουργίας για παράδειγμα εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, αλλά δεν τα διασφαλίζει, λέγοντας ότι ο έλεγχος είναι στις αρμοδιότητες του υπουργείου Οικονομίας. Τελικά, αυτό που κατανοήσαμε είναι ότι τόσο οι ιδιωτικές επιχειρήσεις όσο και ο συνεταιρισμός μας κρίνονται αυστηρά καθημερινά από την αγορά, τον καταναλωτή, τον πελάτη».


Ο πρώτος που εμφιάλωσε τσίπουρο και ούζο

Ο ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ Οινοποιητικός Συνεταιρισμός Τιρνάβου ιδρύθηκε το 1961 και ήταν ο πρώτος συνεταιρισμός που παρήγαγε και εμφιάλωσε τσίπουρο και ούζο. Πέρσι, οι συνολικές εισπράξεις του συνεταιρισμού ξεπέρασαν τα εννέα εκατομμύρια ευρώ, πουλώντας τσίπουρο, ούζο και κρασί. Στις πωλήσεις του τσίπουρου μάλιστα διαπιστώθηκε αύξηση στις πωλήσεις κατά 9% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.