Έκθεση – γρίφος για μαθητές και διορθωτές

«Το θέμα μάς ζητούσε να εξηγήσουμε γιατί πρέπει να στηρίζονται οι ανθρωπιστικές προσπάθειες και να αναφερθούμε στη συμβολή της παιδείας στην καλλιέργεια της ανθρωπιστικής συνείδησης, ιδιαίτερα των νέων. Το πρώτο ζητούμενο το απάντησα. Στο δεύτερο ζητούμενο όμως άκρη δεν έβγαλα»!
Στο θέμα της Έκθεσης – στην πρεμιέρα των εισαγωγικών εξετάσεων το περασμένο Σάββατο – πολλοί ήταν οι μαθητές που δεν έβγαλαν άκρη. Όπως μάλιστα προβλέπουν οι φιλόλογοι, στο τέλος δεν θα βγάλουν άκρη ούτε οι διορθωτές που θα κληθούν να βαθμολογήσουν τα παιδιά. «Πέτρα του σκανδάλου» είναι ο όρος «παιδεία»!

«Το θέμα μπορεί να φαντάζει σύγχρονο, αλλά είναι τόσο παραδοσιακό που θυμίζει τα θέματα της δεκαετίας του 1970. Όπως όλα τα θέματα εκείνης της εποχής, έτσι και αυτό ήταν τόσο γενικόλογο

ΘΕΜΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ

«Οι διαφορετικές ερμηνείες του θέματος ουσιαστικά έστησαν παγίδα στους μαθητές», λένε οι φιλόλογοι

που δημιούργησε σύγχυση στους περισσότερους μαθητές, οι οποίοι δεν ήξεραν τι έπρεπε να απαντήσουν. Στις 600 λέξεις δεν μπορούσαν βέβαια να τα χωρέσουν όλα και κανείς δεν ξέρει τι θα θεωρηθεί σωστό και τι όχι», αναφέρει ο κ. Κωνσταντίνος Αγγελάκος, αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων.

«ΤΑ ΝΕΑ» εντόπισαν τέσσερις διαφορετικές απαντήσεις, από τέσσερα φροντιστήρια, για το ίδιο θέμα: για τη συμβολή της παιδείας στην καλλιέργεια της ανθρωπιστικής συνείδησης, οι… σωστές απαντήσεις περιλαμβάνουν από μαθητικές κοινότητες και προγράμματα ανταλλαγής μαθητών μέχρι τον ρόλο των μέσων ενημέρωσης και την επίδραση της Εκκλησίας στις ανθρωπιστικές αξίες! Όπως αναφέρει ο φιλόλογος κ. Κώστας Ζακυνθινός, «οι διαφορετικές ερμηνείες του θέματος ουσιαστικά έστησαν παγίδα στους μαθητές, οι οποίοι δεν ήξεραν πού να επικεντρωθούν. Την ίδια σύγχυση θα αντιμετωπίσουν και οι διορθωτές, οι οποίοι προφανώς δεν θα μπορέσουν να τα θεωρήσουν όλα σωστά». Πολλοί από τους μαθητές του κ. Ζακυνθινού εξέφρασαν το ίδιο πρόβλημα. «Σε όλους έλεγα ότι είναι εντός θέματος. Όταν όμως το συζήτησαν μεταξύ τους, είπαν ότι δεν μπορεί να είναι όλοι σωστοί. Και αν αυτό μπορούσαν να το σκεφτούν 17χρονα παιδιά, πώς ξέφυγε από την κεντρική επιτροπή εξετάσεων;».

«Δηλαδή, κύριε, τι εννοούσαν με τη λέξη παιδεία», τον ρώτησε ένας από τους μαθητές, ο οποίος μάλιστα όλη τη χρονιά είχε πολύ καλές επιδόσεις, και ανέπτυξε τον συλλογισμό του:

«Στην αρχή σκέφτηκα ότι το θέμα εννοεί μάλλον τη σχολική εκπαίδευση. Μετά σκέφτηκα μήπως ζητά να αναφερθούμε στο θέμα της ανθρωπιστικής συνείδησης. Εκεί λοιπόν που είχα αποφασίσει να ακολουθήσω μια “μέση” λύση, άλλες σκέψεις ήρθαν στο μυαλό μου. Αναρωτήθηκα μήπως εννοεί γενικά τους φορείς παιδείας- οικογένεια, σχολείο, ΜΜΕ, Πολιτεία. Μήπως εννοεί την καλλιέργεια της προσωπικότητας του ατόμου, την κουλτούρα; Μήπως, μήπως, μήπως…».