Φαινόμενα

Ογκώδης παραγωγή ευτέλειας

Έλεος, με τους θυμούς διασημοτήτων που κατακλύζουν μέσω κουτσομπολίστικης αναπαραγωγής τους τον χώρο της δημόσιας σφαίρας επιβάλλοντας σε αυτήν τα ιδιωτικά, ακραία ξεσπάσματά τους!

Το ακούσαμε και αυτό. Τον μιντιαντάρλινγκ κ. Στηβ Κακέτση να ξεσπά «δύσοσμο» θυμό στην κάμερα του φίλου του Τέρενς Κουίκ εναντίον του Λάκη Λαζόπουλου, εκσφενδονίζοντας στο πρωινό τηλεοπτικό κοινό εκφράσεις που θα έκαναν και τον πλέον ανεκτικό στην ευτέλεια να παγώσει, όπως «…άντε, μην πω περισσότερα που τα οπίσθιά του χρειάζονται ιατροδικαστική εξέταση».

Σπεύδει ο παρουσιαστής να διακόψει, δείχνοντας τάχα θυμωμένος που ξεπέρασε τα όρια της κοσμιότητας ο καλεσμένος του, λες και αυτό ήταν το πρόβλημα.

Άλλωστε γνώριζε ποιον είχε καλέσει και για ποιον λόγο. Είναι γνωστό στο φιλοθέαμον, όπως θα είναι πολύ περισσότερο γνωστό στον ίδιο τον οικοδεσπότη κ. Τέρενς Κουίκ εφόσον δηλώνουν και οι δύο ότι είναι φίλοι, πως ο κ. Κακέτσης δεν φείδεται χαρακτηρισμών και υπονοουμένων που ξεπερνούν ακόμη και αυτά τα χαλαρά, στην εγχώρια τηλεόραση, όρια αντοχής στην ευτέλεια.

Άριστα πράττει εφόσον τού προσφέρονται μικρόφωνο και κάμερα για «να απαντήσει», όπως αυτός νομίζει και όπως γνωρίζει να απαντά. Το πρόβλημα δεν είναι δικό του. Δεν κάνει τηλεόραση ο κ. Κακέτσης, τη χρησιμοποιεί όσο τον χρησιμοποιεί και εκείνη κρατώντας τον σε επίλεκτη θέση του μιντιαντάρλινγκ θιάσου της, ώστε να απολαμβάνει τα «προϊόντα» της διασημότητάς του.

Πριν από λίγο καιρό είχε ξανακληθεί ο κ. Κακέτσης να σχολιάσει όσα είχε πει η Άντζελα Δημητρίου στον Τέρενς Κουίκ και τα οποία ο Κουίκ έκρινε ότι έχρηζαν απάντησης από τον Στηβ Κακέτση. Είχε και τότε πάρει την ίδια θέση στο ίδιο τηλεπαράθυρο ως πρώην της Άντζελας (άλλη μια ιδιότητα που δεν αρνείται ο κ. Κακέτσης) και επιδόθηκε σε χειμαρρώδεις κουτσομπολίστικες αποκαλύψεις για ιδιωτικά ζητήματα της κ. Δημητρίου και για την οικονομική της κατάσταση.

Με την ίδια ακριβώς ανήσυχη και αυστηρή έκφραση τον είχε διακόψει και τότε ο κ. Κουίκ για να τον ανακαλέσει στην τάξη και να τονίσει ότι ο ίδιος δεν επικροτεί τέτοια συμπεριφορά από την τηλεόραση.

Δουλευόμαστε; Οι θυμωμένοι μιντιαντάρλινγκ είναι οι καλύτεροι πελάτες των εκπομπών που στηρίζουν την ύπαρξή τους στην κουτσομπολίστικη «ενημέρωση». Και να ΄ναι καλά ο Λάκης Λαζόπουλος με το «Αλ Τσαντίρι Νιουζ» που τους κρατά σε θερμοκρασία σερβιρίσματος από την υπόλοιπη τηλεόραση. Δεν είναι τυχαίο που την επομένη της προβολής της αναμεταδίδεται πλάνο πλάνο, αποθεώνεται. Αλίμονο, έχει εξελιχθεί στην καλύτερη πηγή για να αλιεύσει κανείς κουτσομπολίστικα λαβράκια. Και ακόμη χειρότερα, έμελλε η σάτιρα να μετατραπεί σε μηχανισμό παραγωγής τόνων κουτσομπολίστικου πολτού.

Γιατί η σάτιρα θίγει και ο θιγόμενος παράγει θυμό και σπεύδουν ο εις μετά τον άλλον με τις κάμερες και τα μικρόφωνα να καταγράψουν τη θυμωμένη απάντηση του θιγομένου, μετά απαντά ο Λαζόπουλος, περιορίζοντας το ταλέντο και την ποιότητα της σάτιρας στα πεπερασμένα όρια των προσώπων που τον προκαλούν. Μετά απαντά εκ νέου ο θιγόμενος και πάει λέγοντας, μέχρι είτε να εξαντληθούν οι καβγαδίζοντες, είτε να «φιλιώσουν» και να καταναλωθεί εκ νέου η συγκινητική «υπέρβαση» των ανθρώπινων μικροτήτων σε μια σεμνή τηλεοπτική τελετή υποτίμησης της ευφυΐας του φιλοθεάμονος.


Φιλιώνουμε και μετά ξαναμαλώνουμε

Σαν την προχθεσινή σεμνή τελετή «φιλιώματος» που ετελέσθη με πλήρη τηλεοπτική επισημότητα και υπό τους ήχους αδιάκοπων χαχανητών (γιατί να μη χαχανίζουν άλλωστε) στην εκπομπή του Θέμου Αναστασιάδη, με τον πρώην στόχο του ιδίου και του Βαγγέλη Περρή, Ρούλα Κορομηλά. Τι γέλια, τι χαρές για τη συνεύρεση, τι μέλια έσταζαν μεταξύ τους καθώς θυμούνταν «τα παλιά» και τους κατακεραύνωνε η Ρούλα για όσα είχαν γράψει και τάχα εκείνοι μαζεύονταν και δεν είχαν τι να πουν, μετανιωμένοι, ιδίως για εκείνο το «τηλεοπτική κλιμακτήριο» που είχαν γράψει προσβλητικά.

Τι μένει από όλα αυτά τα πανηγύρια; Μόνον μια ογκώδης παραγωγή ευτέλειας. Γιατί ο θυμός, ο καβγάς, απελευθερώνει ακατέργαστες συμπεριφορές και επιτρέπει τις τόσο γαργαλιστικές επιθέσεις επί προσωπικού. Έτσι όμως καθιερώνει στη θέση του δημόσιου ελέγχου τον έλεγχο επί του ιδιωτικού χώρου και αυτό ακριβώς υπήρξε ανέκαθεν ο στόχος των φασιστικών καθεστώτων.

Όσο κι αν υποδυθεί τον αυστηρό ο κ. Κουίκ και ανακαλέσει στην κοσμιότητα τον καλεσμένο του, εκείνος θα ΄χει ξεδιπλώσει τον κοινωνικό ρατσισμό του και αυτό μένει ως κουλτούρα διαλόγου στον τόπο.