Ολική επαναφορά του «σκληρού ροκ»

Με ορατό στόχο τη συσπείρωση του παραδοσιακού ΠΑΣΟΚ και έναν άλλον μη «εμφανή», τη βελτίωση της επικοινωνιακής στρατηγικής του Κινήματος, η ολική επαναφορά του Κώστα Λαλιώτη στην πολιτική σηματοδοτεί μια νέα περίοδο για το ΠΑΣΟΚ.
Ήδη στη Χαριλάου Τρικούπη επικρατεί αισιοδοξία ότι πλέον τα προβλήματα αμφισβήτησης του Γιώργου Παπανδρέου από ένα κομμάτι της βάσης του ΠΑΣΟΚ θα εκλείψουν.

Oι ψηφοφόροι αυτοί, οι οποίοι θεωρείται ότι εκφράζονται από το προ του ΄81 ΠΑΣΟΚ, είναι γνωστό ότι παρέμεναν επιφυλακτικοί με τις αλλαγές που επέφερε στο κόμμα ο πρόεδρος του Κινήματος, και ειδικότερα με εκείνες που αφορούσαν στη φυσιογνωμία και την ιδεολογική ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ. Οι επιφυλάξεις αυτές, που είναι καταγεγραμμένες σε όλες τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων ετών, ελπίζεται τώρα ότι θα αρθούν καθώς για πολύ μεγάλο τμήμα αυτών των οπαδών του ΠΑΣΟΚ ο Κώστας Λαλιώτης αποτελούσε ίσως το τελευταίο σημείο αναφοράς.

Από εκεί και πέρα, είναι απαραίτητο να επισημανθεί ότι το ζητούμενο σε σχέση με την ολική επαναφορά στο προσκήνιο του ιστορικού στελέχους είναι το τι ακριβώς σημαίνει η δημόσια παραδοχή των κ.κ. Παπανδρέου- Λαλιώτη, ότι ο τελευταίος θα έχει «καθημερινή παρουσία» στη Χαριλάου Τρικούπη. Εκτιμάται ότι η αναφορά αυτή έχει να κάνει με τα νέα καθήκοντα που θα ανατεθούν στον κ. Λαλιώτη, πέραν φυσικά της ανάληψης της προεδρίας του Ιδρύματος Ανδρέας Παπανδρέου. Όλες οι εκτιμήσεις συγκλίνουν στην άποψη ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θέλει να αξιοποιήσει τις ικανότητες, την εμπειρία και βεβαίως τις ιδέες του Κώστα Λαλιώτη στον επικοινωνιακό και πολιτικό σχεδιασμό του κόμματος. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ουσιαστικά θα αναλάβει να επανασχεδιάσει την επικοινωνιακή πολιτική, εγχείρημα που συμπίπτει χρονικά με μια καμπή στην πολιτική αντιπαράθεση με τη Νέα Δημοκρατία, δεδομένου ότι όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τάση μηδενισμού της διαφοράς ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα. Το πάντρεμα. Οι πολιτικοί παρατηρητές αναμένουν με ζωηρό ενδιαφέρον το πώς θα γίνει το πάντρεμα της γνωστής αντίληψης του Κώστα Λαλιώτη για τη μορφή που θα πρέπει να έχει η αντιπαράθεση με τη Νέα Δημοκρατία (εκφραστής του «σκληρού ροκ») με την τακτική τής σε υψηλούς τόνους κριτικής στη Νέα Δημοκρατία και προσωπικά στον Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή που ακολουθεί εδώ και μερικούς μήνες ο Γιώργος Παπανδρέου. Οι πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν σχετικά ότι αν μελετήσει κανείς προσεκτικά τις τελευταίες ομιλίες του Γιώργου Παπανδρέου θα βρει χαρακτηρισμούς και κατηγορίες κατά του κ. Καραμανλή και της κυβέρνησης που κάνουν το «σκληρό ροκ» να μοιάζει με τραγουδάκια παιδικών γενεθλίων. Και διατυπώνουν το ερώτημα, το οποίο και άλλοι μέσα στο ΠΑΣΟΚ έχουν, αν δηλαδή τα τέσσερα χρόνια που ο Κ. Λαλιώτης έμεινε εκτός πολιτικής τον έθεσαν και εκτός εποχής.

Το ερώτημα δεν πρόκειται να απαντηθεί βεβαίως πριν αποδειχθεί στην πράξη. Όμως όσοι γνωρίζουν τα ενδότερα του ΠΑΣΟΚ ξέρουν ότι όλο αυτό το διάστημα των τριών και πλέον ετών που ο Γιώργος Παπανδρέου είναι αρχηγός του κόμματος, ο Κώστας Λαλιώτης μετείχε με τον τρόπο του στην πολιτική επικοινωνία του κόμματος. Οι καθημερινές τηλεφωνικές του επικοινωνίες με τον Νίκο Αθανασάκη αρχικά και τον Πέτρο Ευθυμίου στη συνέχεια έδιναν την ευκαιρία σε εκείνους να αξιοποιήσουν το μυαλό και τις ιδέες του και στον ίδιο να έχει την αίσθηση ότι ο ομφάλιος λώρος με τη Χαριλάου Τρικούπη εξακολουθεί να υφίσταται. Απομένει τώρα να φανεί κατά πόσο και πώς θα επηρεάσει τη γραμμή αντιπαράθεσης με τη Νέα Δημοκρατία.


Το πρώτο βήμα για την «πανστρατιά»

Ένα ενδιαφέρον κεφάλαιο της υπόθεσης ολική επαναφορά Λαλιώτη έχει να κάνει με το γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε τώρα να επαναφέρει τον Κώστα Λαλιώτη στο ΠΑΣΟΚ, και όχι πριν από έξι μήνες ή ένα χρόνο, για παράδειγμα. Όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν στην άποψη ότι αυτό ήταν αποτέλεσμα μιας προσεκτικής ανάλυσης της κατάστασης συνολικά στο ΠΑΣΟΚ και της θέσης του ίδιου του Γιώργου Παπανδρέου στην προτίμηση των οπαδών του κόμματος. Φαίνεται ότι αυτό που αποτελούσε το σοβαρότερο αγκάθι στην επαναφορά του Κ. Λαλιώτη δεν ήταν ούτε οι δήθεν αντιδράσεις στελεχών-εκφραστών του εκσυγχρονιστικού ρεύματος ούτε στελεχών του Κοινοβουλευτικού Συμβουλίου, αλλά η θέση του κ. Παπανδρέου. Όσο ο Γιώργος Παπανδρέου έχανε σε απήχηση στους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ και το κόμμα έμενε πίσω έναντι της Νέας Δημοκρατίας λόγω της αποσυσπείρωσης της βάσης του, τυχόν επανάκαμψη του Κ. Λαλιώτη θα έδινε στην επιστροφή του «μεσσιανικό» χαρακτήρα (σημειωτέον, ο κ. Παπανδρέου αντιστάθηκε σθεναρά στις πολυποίκιλες πιέσεις, από πολλές πλευρές μάλιστα, να τον επαναφέρει σε περίοδο που το ΠΑΣΟΚ βίωνε αλλεπάλληλες κρίσεις εσωστρέφειας). Το ότι έδωσε τώρα το πράσινο φως για την επανάκαμψη Λαλιώτη δείχνει, σύμφωνα με τους αναλυτές, ότι ο κ. Παπανδρέου αισθάνεται ιδιαίτερα ισχυροποιημένος και, ύστερα μάλιστα από τις πολύ καλές εμφανίσεις του στη Βουλή, με μεγάλη αυτοπεποίθηση.

Έστω κι έτσι όμως, κάτω δηλαδή από αυτές τις προϋποθέσεις, η επιστροφή του Κώστα Λαλιώτη αποτελεί για πολλούς στο ΠΑΣΟΚ το πρώτο μεγάλο βήμα για την «πανστρατιά»» που θα κηρύξει ο Γ. Παπανδρέου εν όψει των εκλογών.