[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Παντελής Μπουκάλας

(ο αρθρογράφος για την ανάπτυξη) Και οι βραχονησίδες «τουριστικά θέρετρα»; Και οι βραχονησίδες, γιατί όχι; Και τουριστικές εγκαταστάσεις, ξενοδοχεία και άλλα μεγαθηριώδη, πενήντα μέτρα από τον γιαλό; Οπωσδήποτε, γιατί όχι; Και γήπεδα του γκολφ μέσα σε ευαίσθητες περιοχές, προστατευόμενες από διάφορες Συνθήκες, στις οποίες οι κυβερνήσεις μας έβαλαν φαρδιά- πλατιά την υπογραφή τους, με μπλάνκο όμως κι όχι με μελάνη; Μα βεβαίως, γιατί όχι; Έλα ντε. Γιατί όχι; (…)

Μπορεί ένα μήνα τώρα να μην υπάρχει σχέδιο για την απάντληση του πετρελαίου από την καλντέρα της Σαντορίνης· μπορεί τα δριμύτατα παράπονα όσων κινήθηκαν προς τα νησιά το Πάσχα και την Πρωτομαγιά να μη συγκίνησαν τα ώτα των τύποις υπευθύνων (ποιος έχει όρεξη να ξανακούσει τα ίδια, για τη στυγνή υπερεκμετάλλευση δηλαδή από τους συνήθεις αετονύχηδες, επιχειρηματίες του τουρισμού που χρέωσαν πενήντα ευρώ τη μαγειρίτσα και πλοιοκτήτες που στοίβαξαν «κεφάλια» στα όλο και πιο επικίνδυνα καράβια τους)· μπορεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας να μην υπάρχει ένα καφενεδάκι, να ξεδιψούν οι επισκέπτες, αποκτήσαμε όμως επιτέλους «χωροταξικό πλαίσιο» για την «τουριστική ανάπτυξή» μας, δηλαδή για τη δημιουργία γηπέδων γκολφ, την εκμετάλλευση των βραχονησίδων, τη δόμηση των ακτών κ.λπ.».

(«Η Καθημερινή της Κυριακής»)