[ Δρόμοι ]

Εκείνο…
… το Σάββατο της 7ης Οκτωβρίου 2006 ήταν φορτωμένο. Ανάμεσα στην επίσκεψη στη μητέρα της που ήταν στο νοσοκομείο, σ΄ ένα ραντεβού με την κόρη της που ήταν έγκυος και σ΄ ένα άρθρο που έπρεπε να γράψει για τα βασανιστήρια στην Τσετσενία, η Άννα Πολιτκόφσκαγια αποφάσισε να πάει για ψώνια στο γειτονικό σούπερ μάρκετ. Όταν γύρισε, και επειδή τα ψώνια ήταν πολλά, αποφάσισε να τα ανεβάσει στο σπίτι της σε δύο δόσεις. Ο δολοφόνος την περίμενε στο ισόγειο, έξω από το ασανσέρ, και την πυροβόλησε εξ επαφής τέσσερις φορές.

Γνωστή…
… για τη σφοδρή κριτική της προς το Κρεμλίνο και τα άρθρα της για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η 48χρονη Πολιτκόφσκαγια ήταν η 13η δημοσιογράφος που έχανε τη ζωή της από τότε που ο Πούτιν ανέλαβε την εξουσία, το 2000. Την ημέρα εκείνη ο Ρώσος πρόεδρος γιόρταζε τα 54α γενέθλιά του και δεν έκανε καμιά δήλωση για τον φόνο. Μερικές ημέρες αργότερα, από τη Δρέσδη, δήλωσε ότι «η επιρροή της δημοσιογράφου στη ρωσική κοινωνία ήταν αμελητέα». Ίσως έτσι εξηγείται ότι, επτά μήνες μετά το έγκλημα, οι έρευνες δεν έχουν οδηγήσει πουθενά. Στη «Νοβάγια Γκαζέτα», την εφημερίδα όπου δούλευε η δημοσιογράφος, είναι σίγουροι ότι οι δολοφόνοι θα συλληφθούν και θα δικαστούν. Γι΄ αυτούς που έδωσαν την εντολή, όμως, δεν είναι και τόσο σίγουροι.

Το 59%…
… των Ρώσων πιστεύει ότι η δολοφονία δεν θα διαλευκανθεί ποτέ, όπως δεν έχουν διαλευκανθεί οι δολοφονίες τόσων και τόσων δημοσιογράφων, επιχειρηματιών και βουλευτών. Ο δημοσιογράφος Βιατσεσλάβ Ισμαΐλοφ, που κάλυπτε την Τσετσενία τη δεκαετία του ΄90, αναρωτιέται γιατί η ρωσική αντικατασκοπία (FSΒ) όχι μόνο δεν βοηθά τις ανακρίσεις, αλλά προβάλλει συνεχώς εμπόδια. «Οι ανακριτές δέχονται τεράστιες πιέσεις από την FSΒ και την προεδρία για να στρέψουν τις έρευνές τους στην κατεύθυνση του Μπόρις Μπερεζόφσκι» τονίζει αναφερόμενος στον ολιγάρχη που ζει εξόριστος στο Λονδίνο.

«Η ιδέα…
… ότι θα τη σκότωναν οι εχθροί του Πούτιν θα έκανε την Άννα να σκάσει στα γέλια» σημειώνει ο Αντρέι Μιρόνοφ από την οργάνωση Μνήμη, ο οποίος βρέθηκε μαζί με τη δημοσιογράφο στη Στοκχόλμη δύο εβδομάδες πριν από τη δολοφονία της. «Έμοιαζε με κουρασμένο στρατιώτη που περιμένει τον θάνατο. Δεν μπορούσε να κρύψει την έκπληξή της για το γεγονός ότι δεν την είχαν δολοφονήσει ακόμη». Για τον Μιρόνοφ, η Άννα Πολιτκόφσκαγια είχε μέσα της τις ευρωπαϊκές αξίες της Ρωσίας. «Δεν άντεχε την υποκρισία και υπερασπιζόταν τις ατομικές ελευθερίες. Αυτός είναι ο λόγος που στην Ευρώπη την καταλάβαιναν τόσο καλά. Αντίθετα, για τη σημερινή ηγεσία της Ρωσίας, οι αξίες αυτές και η λέξη “Δύση” ακούγονται σαν βρισιά». Έτσι εξηγείται και η αδιαφορία των Ρώσων για τον θάνατό της. Σε μια συγκέντρωση που έγινε στη μνήμη της στις 7 Απριλίου στην πλατεία Πούσκιν της Μόσχας, δεν παρέστησαν πάνω από 300 άτομα.