ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ιδιοκτησία το κράτος

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Ν.Κουβαράς, Ευπαλίνου 11α, Αθήνα, γράφει:

«Η κυβέρνηση της Ν.Δ. προσπαθεί πάντα να απαξιώνει το σημαντικότατο έργο των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Επειδή δεν είναι ικανή να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του τόπου, ενοχοποιεί γι΄ αυτά το ΠΑΣΟΚ με περιφρονητικές εκφράσεις, με λόγια του τύπου “η γάγγραινα που παραλάβαμε” (Αλογοσκούφης).

Και αυτά πράττει αυτή η κυβέρνηση, που γελοιοποίησε την Ελλάδα στους Ευρωπαίους εταίρους μας με την απογραφή, τον βασικό μέτοχο και τελευταία με την κατά 25% αύξηση του ΑΕΠ – πράξη που επέτρεψε στο CΝΝ να την κατατάξει ως μια από τις μεγαλύτερες βλακείες του κόσμου.

Που, προκειμένου να απαξιώσει το ΠΑΣΟΚ, κατέβαλε κάθε προσπάθεια να μειώσει τη μεγάλη προβολή της χώρας στην Ε.Ε. και την εξαιρετικά επιτυχημένη προεδρία του 2003 από την κυβέρνηση Σημίτη. Που προσπαθεί να κερδίσει τη συμπάθεια του λαού με απαξίωση, όχι μόνο του ΠΑΣΟΚ, αλλά κάθε χώρου που την ενοχλεί, όπως συμβαίνει με τις οργανώσεις των φοιτητών, των καθηγητών, των εργατών, των υπαλλήλων του Δημοσίου και των ΔΕΚΟ (ρετιρέ!). Αυτή η κυβέρνηση προσπαθεί να εμφανισθεί ως “κυβέρνηση των μεταρρυθμίσεων”, χωρίς να έχει κάνει ούτε μία μεταρρύθμιση (μόνο απορρυθμίσεις γνωρίζω). Η Δεξιά, που τώρα αυτοαποκαλείται “μεσαίος χώρος”, θεωρούσε πάντα αποκλειστικό της προνόμιο την εξουσία. Το κράτος ήταν ιδιοκτησία της. Δεχόταν κάπου κάπου για τα μάτια του λαού, να πάρει ένα άλλο κόμμα την εξουσία, αλλά για λίγο, όπως έγινε με την Ένωση Κέντρου το 1964 και βέβαια ποτέ ουσιαστική εξουσία. Αν έβλεπε ότι κινδύνευε να χάσει το προνόμιο του ελέγχου της εξουσίας, τότε έβρισκε πάντα τρόπους να επαναφέρει την…

τάξη. Με τη βοήθεια των ανακτόρων (αποστασία του 1965) ή εν ανάγκη ανελάμβανε το πιο σκληρό σκέλος της, η Άκρα Δεξιά, και έλυνε το πρόβλημα με μια δικτατορία».

Η Μάρα Σιάμπου, Κηφισιά, γράφει (το γράμμα της έφθασε με καθυστέρηση στα χέρια μου): «Τις ημέρες των Χριστουγέννων επιστρέψαμε στον Μεσαίωνα, για να δούμε να στήνεται η…

γκιλοτίνα για τον Σαντάμ Χουσεΐν. Και όλοι σκεφτήκαμε ότι ίσως στη θέση του θα έπρεπε να βρίσκεται κάποιος άλλος “επικίνδυνος εγκληματίας” και η παρέα του. Και ο νοών νοείτω. Ο εξαίρετος Ζοζέ Σαραμάγκου επαναλαμβάνει:

“Ζούμε σ΄ έναν άτιμο κόσμο. Και ποιος φταίει γι΄ αυτό; Πρώτα εμείς και ύστερα αυτοί, που μας κυβερνούν”. Μήπως έχει δίκιο;».