ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

«Λύκος με δημοκρατικό καπελίνο»

«Κρατώ την εικόνα ενός ανθρώπου εύθραυστου, που υποδύεται τον ρόλο του δυνατού, του άντρα, χωρίς να μπορεί να κρύψει τη συναισθηματική του αναπηρία… Είναι παρορμητικός, κάτι επικίνδυνο για το υψηλότερο αξίωμα της Δημοκρατίας και δεξιός μέχρι μυελού οστέων. Ο Μισέλ Ονφρέ μιλά στα «ΝΕΑ» για τη θυελλώδη γνωριμία του με τον «ανησυχητικό κ. Σαρκοζί».

Ως «ανησυχητικό κ. Σαρκοζί» παρουσίασε χθες τον υποψήφιο της Δεξιάς για τη γαλλική προεδρία η «Liberation»· το πορτρέτο ωστόσο που φιλοτέχνησε πριν από αυτήν (χάριν του περιοδικού «Ρhilosophie») ο Ονφρέ, το νέο μεγάλο αστέρι της φιλοσοφίας στη Γαλλία, δεν είναι απλώς ανησυχητικό, είναι τρομακτικό.

«Νιώθω συμπόνια γι΄ αυτόν, για ένα πλάσμα που μισεί την παιδική του ηλικία, που γελάει με το σωκρατικό “γνώθι σαυτόν”, που θέλει πάντα να βρίσκεται σε έναν χρόνο που δεν υφίσταται και, προκειμένου να το κάνει, ποδοπατά το παρόν του με την ίδια ζέση που ποδοπατά το μακρινό παρελθόν του· νιώθω συμπόνια γι΄ αυτόν τον άνθρωπο που θα ήθελε τόσο να τον αγαπούν και, αδέξιος καθώς είναι, προκαλεί αποστροφή· που νομίζει πως μπορεί να δέσει τις πληγές του με τα φετίχ της εξουσίας· νιώθω συμπόνια γι΄ αυτόν τον άνθρωπο που δεν θα ξεφύγει από τον εαυτό του: είτε γίνει μια μέρα πρόεδρος της Δημοκρατίας είτε όχι. Δεν θα αντάλλασσα ούτε ένα δευτερόλεπτο της ζωής μου με τη δική του…» Είναι το τέλος που επεφύλαξε ο Ονφρέ, ο φιλόσοφος που εξυμνεί στα γραπτά του τον ηδονισμό, τις αισθήσεις, τον αθεϊσμό, στον «Εγκέφαλο ενός Δεξιού», το πολυσέλιδο κείμενο που αφιέρωσε στον Νικολά Σαρκοζί στο μπλογκ του, παράλληλα με τη δημοσίευση της συνέντευξης που του πήρε στο «Ρhilosophie Μagazine». Συζητήθηκε πολύ αυτή η συνέντευξη, σε όλο τον κόσμο. Διότι η συνάντησή του με τον Ονφρέ (κι ας ένιωθε ο τελευταίος σαν τον… «Σενέκα καθισμένο στο σαλόνι του Νέρωνα») ενέπνευσε τον δεξιό υποψήφιο, τον άνθρωπο που έχει σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις τις περισσότερες πιθανότητες να γίνει ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας, να πει πως η παιδεραστία, η αυτοκτονία των νέων, ακόμα και η ομοφυλοφιλία, έχουν γενετικά αίτια.

ΕΙΠΕ:

Νιώθω συμπόνια για εκείνον· δεν θα αντάλλασσα ούτε ένα δευτερόλεπτο της ζωής μου με τη δική του…

«Είναι δεξιός μέχρι μυελού οστέων»

Ο ΟΝΦΡΕ, ο συγγραφέας του μπεστ σέλερ «Πραγματεία περί Αθεολογίας» (Εκδ. Εξάντας), πήγε να βρει τον Σαρκό «από περιέργεια να γνωρίσει ένα από αυτά τα πολιτικά ζώα, όπως θα πήγαινε επίσκεψη στον ζωολογικό κήπο». Η έναρξη ήταν θυελλώδης, ένα «υστερικό χάπενινγκ», ένας επιθετικός μονόλογος του Σαρκοζί εναντίον του φιλοσόφου που τον είχε κατηγορήσει ότι καλύπτει «το τρίχωμα του λύκου» με ένα «δημοκρατικό καπελίνο». Η συνέχεια, και ιδίως η δεύτερη συνάντησή τους, ήταν πιο ήρεμη, σε απόσταση ασφαλείας από «ακανθώδη ζητήματα»- μέχρι που ο Σαρκοζί του είπε πως οι δυο τους «θα μπορούσαν να πάνε μαζί διακοπές» και ο Ονφρέ οραματίστηκε «κάπου στη Μεσόγειο, ήλιος και θάλασσα, αλλά με εφιαλτική παρέα…».

«Είναι δεξιός μέχρι μυελού οστέων», λέει στα «ΝΕΑ» κι εξηγεί: «Στην εξουσία και την εθνοσυνέλευση δεν θα αναζητήσει τη συμμαχία με ένα άφαντο κέντρο, αλλά πιθανότατα με μια ακροδεξιά απαλλαγμένη από τον Λεπέν, όχι όμως και από την κόρη του…», η οποία έχει αναλάβει ρόλο υπαρχηγού του γηραιού πατρός.


Θεωρεί μέτρια τη Σεγκολέν

ΠΟΛΛΟΙ πιστεύουν πως ο Μισέλ Ονφρέ στηρίζει στις εκλογές τον Ζοζέ Μποβέ, τον γνωστό αγροτο-συνδικαλιστή και πολέμιο της παγκοσμιοποίησης. Στην πραγματικότητα, τον στήριξε για κάποιο διάστημα ελπίζοντας πως θα προσπαθούσε «να ενώσει την Αριστερά της Αριστεράς». Δεν το έκανε και ο ιδρυτής του Λαϊκού Πανεπιστημίου της Καν αποφάσισε να προσφέρει την υποστήριξή του στον κομμουνιστή Ολιβιέ Μπεζανσενό, «τον πιο ενωτικό όλων των υποψηφίων της αντιφιλελεύθερης Αριστεράς».

Οι άλλοι υποψήφιοι
Τον «κεντρώο» Μπαϊρού τον θεωρεί έναν δεξιό οπορτουνιστή και τη Σεγκολέν απλώς «μέτρια»- παρά το εγκώμιο που της έπλεξε χθες στους «Τimes» ο σύντροφός της και γ.γ. του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο Φρανσουά Ολάντ, εκφράζοντας την πεποίθηση πως εφόσον επιζήσει του πρώτου γύρου, αυτή την Κυριακή, θα ισοπεδώσει με το χάρισμα, την εσωτερική της δύναμη και τη γυναικεία κατανόησή της την αδιαλλαξία του Σαρκοζί.

Στον δεύτερο γύρο, όμως, ο Ονφρέ θα «ψηφίσει για τον υποψήφιο της εναπομείνασας Αριστεράς… ακόμα και αν είναι μια φιλελεύθερη Αριστερά». Τότε γιατί να μην το κάνει από τώρα; Αυτός δεν έχει πει πως αν η τελική μονομαχία δινόταν μεταξύ Σαρκοζί και Λεπέν θα ζητούσε την κήρυξη γενικής απεργίας; «Ας είχε επιδιώξει τις ψήφους της άκρας Αριστεράς από τον πρώτο γύρο κάνοντας πιο αριστερό τον λόγο της- όπως κάνει ο Σαρκοζί, σαφώς καλύτερος στη στρατηγική, με την Ακροδεξιά…».


Ποινικοποιείται σήμερα η άρνηση του Ολοκαυτώματος και το ρατσιστικό μίσος

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ αναμένεται να ποινικοποιήσει σήμερα την άρνηση του Ολοκαυτώματος και το ρατσιστικό μίσος, όχι όμως και την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων, για να μη δυσαρεστήσει την Τουρκία. Ο σχετικός νόμος θα είναι ωστόσο μετριοπαθής, αντανακλώντας τη διάσταση απόψεων μεταξύ των 27 για το πού θα πρέπει να μπει το όριο ανάμεσα στην ελευθερία της έκφρασης και τη βούληση ορισμένων μελών να τιμωρούνται η άρνηση του Ολοκαυτώματος, η χρήση ναζιστικών συμβόλων και η επίκριση θρησκειών.

Η Ε.Ε. συζητάει εδώ και έξι χρόνια προτάσεις για ένα νόμο κατά του ρατσισμού που θα ισχύει σε όλες τις χώρες-μέλη και «οι παρατεταμένες συζητήσεις κατέληξαν σ΄ ένα αδύναμο κείμενο, το οποίο δεν θα απαιτήσει ουσιαστικές αλλαγές στις νομοθεσίες πολλών κρατών-μελών», τόνησε το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Εναντίον του Ρατσισμού (ΕΝΑR). Βόρειες χώρες όπως η Δανία και η Σουηδία υποστήριξαν την ελευθερία της έκφρασης ενώ άλλες, όπως η Γαλλία ή η Γερμανία, επεδίωξαν να τιμωρούνται οι ρατσιστικές δηλώσεις. Στο κείμενο, στο οποίο αναμένεται να συμφωνήσουν σήμερα στο Λουξεμβούργο οι υπουργοί Δικαιοσύνης της Ε.Ε., προβλέπεται η τιμωρία με φυλάκιση ενός ώς τριών ετών της εξώθησης στο μίσος ή τη βία εναντίον μιας ομάδας ή ενός προσώπου εξαιτίας του χρώματος, της φυλής, της υπηκοότητας ή της εθνικής προέλευσής του. Εντούτοις οι χώρες της Ε.Ε. μπορούν να επιλέξουν να περιορίσουν τις κυρώσεις μόνο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει διατάραξη της δημόσιας τάξης και στο κείμενο αναφέρεται πως οι κανόνες καθεμιάς χώρας για την ελευθερία της έκφρασης έχουν προβάδισμα έναντι του εν λόγω νόμου.

Δεν συμφώνησαν
Οι χώρες της Ε.Ε. δεν κατάφεραν επίσης να συμφωνήσουν αν θα καταστήσουν παράνομους τους ισχυρισμούς ότι το Ολοκαύτωμα δεν έγινε ποτέ. Δεν πρόκειται επίσης να υπάρξει πανευρωπαϊκή απαγόρευση των ναζιστικών συμβόλων. Οι χώρες συμφώνησαν να επιτρέψουν στην κάθε χώρα να διατηρήσει τη δική της νομοθεσία όσον αφορά την άρνηση της γενοκτονίας και το δικαίωμα να μη συνεργάζεται σε δικαστικές έρευνες. Σε μια προσπάθεια να μειωθούν οι φόβοι της Τουρκίας, δεν θα προβλέπεται επίσης τιμωρία για την άρνηση της αρμενικής γενοκτονίας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το μοναδικό θέμα που εκκρεμεί για να υιοθετηθεί σήμερα η νομοθεσία είναι το αίτημα των χωρών της Βαλτικής να αναφέρεται στο κείμενο η δυνατότητα δίωξης της άρνησης «εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας από το καθεστώς του Στάλιν». Άλλες χώρες θεωρούν πως αυτό δεν έχει καμιά σχέση με ρατσισμό.