[ Διαστάσεις ] «Καλώς ήλθατε στην κουλτούρα μας»

Κουρελιασμένα μπλουζάκια και φθαρμένα παντελόνια κρέμονται από ένα δέντρο, σε ένα συγκρότημα διαμερισμάτων έξω από το Παρίσι.

Τα περιστέρια τρέφονται από τα σκουπίδια που πετούν οι άνθρωποι από τα παράθυρα και οι τοίχοι είναι γεμάτοι γκράφιτι, που σκοτεινιάζουν την περιοχή. «Καλώς ήλθατε στην κουλτούρα μας», γράφει η πινακίδα έξω από ένα κτίριο. Καθώς η Γαλλία οδεύει προς τις προεδρικές εκλογές, τα προάστια στα οποία κατοικούν κυρίως μετανάστες είναι σε αναβρασμό. Ήταν αυτά που είχαν εκραγεί πριν από σχεδόν δύο χρόνια. Στο Λε Μποσκέ, περίπου 6 κτιριακά συγκροτήματα αναμένεται να κατεδαφιστούν και να αντικατασταθούν από άλλα, με πιο σύγχρονα οικιστικά σχέδια. Το πρόγραμμα αυτό, αξίας 460 εκατομμυρίων ευρώ, χρηματοδοτείται από το γαλλικό κράτος και την Ευρωπαϊκή Ένωση και στόχος του είναι να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών που κατοικούν στην περιοχή.

Ωστόσο πολλοί κάτοικοι δεν πείθονται. Η έλλειψη εμπιστοσύνης και η καχυποψία που συνοδεύει τέτοιου είδους κυβερνητικές πρωτοβουλίες έχουν βαθιές τις ρίζες τους στον κόσμο των μεταναστών της Γαλλίας. Πολλοί πιστεύουν ότι η αλληλεγγύη που νιώθουν μεταξύ τους θα χαθεί μαζί με τους δεκάδες γείτονές τους που μπορεί να ξεσπιτωθούν.

«Ρίξτε μια ματιά στις χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα στον πλανήτη. Πολίτες των χωρών αυτών έχουν συγκεντρωθεί εδώ», λέει ο 33χρονος ηλεκτρολόγος Καρίμ Μπουσέμπα, που μεγάλωσε στο Λε Μποσκέ. «Δεν βγαίνουν έξω από τα σπίτια τους. Δεν μιλούν γαλλικά. Γνωρίζουν μόνο από βοήθεια και έχουν τις συνήθειές τους. Τι θα κάνουν κάπου αλλού;».

Οι κάτοικοι της περιοχής θέλουν την αλλαγή αλλά τη φοβούνται. Βρίσκονται κλεισμένοι στα ψηλά κτίρια στις παρυφές των μεγάλων πόλεων και έχουν συνηθίσει την απομόνωσή τους. Οι βασικοί υποψήφιοι των προεδρικών εκλογών της Γαλλίας- η Σοσιαλίστρια Σεγκολέν Ρουαγιάλ, ο Νικολά Σαρκοζί από τη Δεξιά και ο Κεντρώος Φρανσουά Μπαϊρού- αντέδρασαν μάλλον χλιαρά στις ανάγκες αυτών των μεταναστών. Μίλησαν για οικιστικά προγράμματα, ηθική υποστήριξη και έκαναν προτάσεις για αλλαγή. Κανείς όμως δεν πρότεινε ένα πλήρες σχέδιο… Μάρσαλ για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα των διακρίσεων, της κακοδιαχείρισης και της παραμέλησης των ανθρώπων αυτών.

«Τα κτίρια είναι βρώμικα. Κοιτάξτε όμως τους ανθρώπους μέσα σε αυτά. Είναι καλοί», λέει η Σαμπρίνα Μπελ Μπαχίρ, 20 ετών. «Νομίζω ότι αντιμετωπίζουμε ακόμη τα προάστια αυτά σαν να είναι αποικίες», επισημαίνει ο Κριστιάν Ρουσέλ, διευθυντής Ένωσης που προωθεί στο Λε Μποσκέ δασκάλους. «Αν δεν γίνουν δραστικές αλλαγές, σε 20 χρόνια, η περιοχή αυτή θα είναι η ίδια». «Αυτό το μέρος ανήκει σε μια πόλη, όμως η πόλη μας έχει ξεχάσει», προσθέτει η Μπελ Μπαχίρ.

Η ανεργία στην περιοχή κυμαίνεται στο 35-40%, ποσοστό τουλάχιστον τετραπλάσιο του αντίστοιχου εθνικού. Πολλοί από τους μετανάστες που ζουν εδώ, με περιορισμένες γνώσεις και άγνοια της γαλλικής γλώσσας, δεν βρίσκουν καμία δουλειά. Σε συνδυασμό με την επαγγελματική αποτυχία, η επιθετική συμπεριφορά των νέων τούς βυθίζει όλο και περισσότερο στη μιζέρια και τη δυστυχία. «Καθάρματα» είχε αποκαλέσει ο Σαρκοζί τους πρωταγωνιστές των επεισοδίων το 2005. Στο Λε Μποσκέ δεν το έχουν ξεχάσει. Γι΄ αυτό και πολλοί νέοι εκεί λένε ότι η επιλογή τους είναι μία και ακούει στο όνομα… Ρουαγιάλ.