Δίκτυο

Άμα καείς στον χυλό…

Πολύ προσεκτική εμφανίζεται η Ελλάδα όταν της ζητείται να συμμετέχει σε διεθνή έκθεση. Μετά το βέτο που άσκησε στο Λούβρο ώστε να μην παρουσιαστεί, στην έκθεση αφιέρωμα στον Πραξιτέλη, το χάλκινο άγαλμα του Σαυροκτόνου από το Μουσείο του Κλίβελαντ καθώς δεν αποκλείεται να είναι προϊόν παράνομης διακίνησης αρχαιοτήτων, τώρα σκέφτεται αν πρέπει να δανείσει τέσσερις τοιχογραφίες από το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού της Θεσσαλονίκης στο Κimbel Αrt Μuseum του Τέξας για την έκθεση «Εικονογραφώντας τη Βίβλο: η πρώιμη χριστιανική τέχνη». Και τούτο επειδή το συγκεκριμένο μουσείο έχει γίνει δέκτης δωρεάς από τον εβραϊκής καταγωγής αρχαιοπώλη και συλλέκτη Ελία Μπορόφσκι, ο οποίος στο παρελθόν υπήρξε πέτρα του σκανδάλου για την Ελλάδα όταν σε έκθεση στην Καρλσρούη βρέθηκαν εκθέματα από το Μουσείο Ηρακλείου να συνεκτίθενται και να «νομιμοποιούν» τρόπον τινά τις άγνωστης προέλευσης αρχαιότητες Μπορόφσκι, που θεωρείται πως προέρχονταν από λαθρανασκαφές στην Κρήτη. Αν και υπάρχει καλό προηγούμενο αφού τέλη της δεκαετίας του ΄90 το υπουργείο Πολιτισμού είχε συνεργαστεί με το συγκεκριμένο μουσείο, φαίνεται πως λόγω του νέου νόμου αλλά και της σκληρής πολιτικής που ασκείται για θέματα αρχαιοκαπηλίας, τα πράγματα έχουν δυσκολέψει στις επαφές ιδιαιτέρως με την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Άμα καεί κάποιος στον χυλό, φυσάει και το γιαούρτι.
Εν τη παλάμη

Την αμοιβή του ανθρώπου που έπαιξε τη ζωή του κορόνα- γράμματα για να επιστρέψει στην Ελλάδα ένα σημαντικό αριθμό αρχαιοτήτων, με κορυφαίο ανάμεσά τους τον χάλκινο Έφηβο του Ζααρμπρίκεν, ενέκρινε χθες το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Ο πληροφοριοδότης, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιστροφή των κλεμμένων από την Ελλάδα αρχαιοτήτων που επαναπατρίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, θα αμειφθεί με 144.000

ευρώ, ενώ ο συνεργάτης του, επίσης πληροφοριοδότης της αστυνομίας, έχει ήδη πάρει την αμοιβή του.
Ήρθαν τ΄ άγρια…

Θλιβερά πανό με τις λερωμένες, πολυχρονισμένες και μισοσκισμένες αφίσες της μισοτελειωμένης Ενοποίησης των Αρχαιολογικών Χώρων της Αθήνας στην Πλατεία Μοναστηρακίου, υπερασπίζονται την κλειδωμένη και πρόσφατα αναστηλωμένη εκκλησία της Παντάνασσας του 9ου- αρχικά- αι. μ.Χ. από τη στενή πολιορκία των φαγάδικων που έχουν καταλάβει κάθε ίχνος πεζοδρομίου στην καρδιά του Παζαριού. Δεκάδες μικροπωλητές με λαθραίες τσάντες μαϊμού και πορτοφόλια σινιέ, CD και ταινίες απλωμένα σε σκουτιά και άλλοι με ντουζίνες κλεψίτυπα CD στα χέρια καταλαμβάνουν τον χώρο της πλατείας. Οι πεζοί πασχίζουν να ανοίξουν δρόμο υπερασπίζοντας το πορτοφόλι τους, ενώ τα παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα και μηχανάκια δίνουν τη χαριστική βολή.

Τέτοια βρωμιά, τέτοια υποβάθμιση, τέτοια περιφρόνηση και δυσφήμηση της παλαιάς Αθήνας και των προσπαθειών που καταβάλλονται για την αναβάθμιση των μνημείων, των κτιρίων, του θεσμού του Παζαριού δεν υποφέρονται. Οι πλανόδιοι πωλητές με τα φρούτα, τα κουλούρια, την καρύδα στους πάγκους τους για να τα διαθέσουν στους περαστικούς, εκτοπίζονται και αν τολμήσουν να διαμαρτυρηθούν (σε ποιον; στους αλλοδαπούς καταληψίες;), τους λένε «ρατσιστές».