[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Η κατάρα της εποχής

ΠΟΣΕΣ αιτίες θα μπορούσε κάποιος να επικαλεσθεί ώστε να δικαιολογήσει αυτό το καθημερινό, επίμονο και επώδυνο αίσθημα απαισιοδοξίας; Λίγο ν΄ ανοίξεις το παράθυρο της πληροφόρησης και αρχίζουν πολυβολισμοί:

● Οι μαυροντυμένοι Χριστόδουλοι, οι ερυθροί και φαιοί εθνικιστές, η Ακαδημία («Κουκουβαγείο» την έλεγε ο Σκαρίμπας) για τη γνωστή Ιστορία.

● Ο εξευτελισμός ολόκληρης κυβέρνησης με τη σκαστή λεηλασία των Ταμείων.

● Η ανικανότητα- έως θανάτουτου Πολύδωρα και της Συντροφίας, που δεν μπορούν να διαχειριστούν μια δολοφονική πορεία απελπισμένων κάφρων, αλλά τσουβαλιάζουν πολίτες που αντιστέκονται στη βουλιμία μεγαλοπαράγοντα στο Πεδίον του Άρεως.

● Οι γραφικέςαλλά και επικίνδυνες για την καθημερινότητα- φιγούρες κυβερνητικών στελεχών: Γιακουμάτος, Κεφαλογιάννης, Παπαθανασίου, Ορφανός.

● Οι ναύτες της Κρονστάνδης του ΣΥΝ κατά της Οκτωβριανής Επανάστασης του ΣΥΡΙΖΑ.

● Η μικροψυχία των μενίρ του Περισσού που (ξανα)φάνηκε με τον θάνατο του Γρηγόρη Φαράκου.

● Ο αμοραλισμός των υπευθύνων κάποιων καναλιών που φροντίζουν ώστε να αυξάνεται καθημερινά ο κοινωνικός πολτός.

Εάν λοιπόν αυτά- και άλλα πολλάδεν φτάνουν για να σκοτεινιάσουμε, ήλθε το κερασάκι στο Συνέδριο της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Δικαίωμά τους να εναντιώνονται, όχι μόνο στο άρθρο 16 αλλά σε οποιοδήποτε άρθρο οποιουδήποτε νόμου. Εκείνο όμως που απελπίζει, είναι η γηπεδική συμπεριφορά και τα χουλιγκανικά συνθήματα μέρους των συνέδρων κατά των εκπροσώπων των νεολαιών- της ΟΝΝΕΔ, της ΚΝΕ και του ΣΥΝ- που οι ίδιοι κάλεσαν και (υποτίθεται) φιλοξένησαν!

Να με συγχωρήσει ο Μικροπολιτικός, αλλά αυτό το φαινόμενο δεν είναι έλλειψη σαβουάρ φερ όπως έγραψε. Είναι η κατάρα της εποχής: Αδυναμία αποδοχής του- διαφορετικού- Άλλου, έλλειψη αντοχής στην άλλη άποψη, απόρριψη της ουσιαστικής πολιτικής αντιπαράθεσης. Δεν γνωρίζω αν τους τραβούν από το μανίκι διάφοροι «Άκηδες», αλλά αν αυτοί οι νέοι σοσιαλιστές, με τέτοιες συμπεριφορές, είναι τα αυριανά πολιτικά δημόσια πρόσωπα, πόσοι λόγοι για αισιόδοξες σκέψεις υπάρχουν; Δυστυχώς, πρέπει να παραδεχθούμε ότι επαληθεύεται ο αφορισμός του Σαραμάγκου: «Ο απαισιόδοξος είναι ένας αισιόδοξος καλά πληροφορημένος».