«Δεν πάει άλλο με τα λατομεία»
«Ζούμε σε καθεστώς διαρκούς φόβου και απειλών, ταυτόχρονα έχουμε να αντιμετωπίσουμε το άγχος και τις ρωγμές στα σπίτια μας, ενώ η υγεία μας κινδυνεύει», λένε οι κάτοικοι που βρίσκονται κοντά στα δύο λατομεία του Μαρκόπουλου και πνίγονται από τη λευκή σκόνη
Σε τεράστιο οικολογικό και κοινωνικό πρόβλημα εξελίσσονται τα έξι λατομεία που λειτουργούν στην Ανατολική Αττική΄σε μια περιοχή που πλέον θεωρείται προάστιο της Αθήνας και μάλιστα πυκνοκατοικημένο.
Δυο μονάδες- από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη- έχουν την έδρα τους στο Μαρκόπουλο, άλλες δύο στο Κορωπί και από μία στο Γραμματικό και στο Πολυδένδρι. Δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι των Μεσογείων, ειδικά όσοι βρίσκονται πιο κοντά στα δύο λατομεία του Μαρκόπουλου, είναι καταδικασμένοι να «συμβιώνουν» με την ηχορύπανση, τα αναπνευστικά προβλήματα, τις αλλεργίες, τις δερματοπάθειες.
«Oι οφθαλμίατροι κάνουν χρυσές δουλειές στο Μαρκόπουλο. Σχεδόν όλοι φοράμε γυαλιά. Ακόμα και μέσα στα ίδια μας τα σπίτια συσσωρεύονται υψηλές συγκεντρώσεις λευκής σκόνης διαφόρων μεγεθών. Αυτές μπαίνουν στα μάτια μας και τα τραυματίζουν», λέει στα «ΝΕΑ» κάτοικος της περιοχής που ωστόσο αρνείται να πει το όνομά του. «Ζούμε σε καθεστώς διαρκούς φόβου και απειλών. Και ταυτόχρονα έχουμε να αντιμετωπίσουμε το άγχος, τις ρωγμές στα σπίτια μας, τα εκατοντάδες φορτηγά που περνάνε από τους δρόμους μας και τους καταστρέφουν», συμπληρώνουν.
Τα δύο αυτά λατομεία λειτουργούν μέρα- νύχτα, Σάββατα
Οι αρμόδιοι πετούν το μπαλάκι των ευθυνών από τη μία υπηρεσία στην άλλη
και Κυριακές. Εκτιμάται ότι υπάρχουν ώρες της ημέρας που οι συγκεντρώσεις των αιωρούμενων σωματιδίων υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια ασφαλείας. «Για να μπορέσει κανείς να μιλήσει με στοιχεία πρέπει να κάνει μακροχρόνιες μετρήσεις. Ωστόσο, η εικόνα μιλάει απο μόνη της. Η επιβάρυνση είναι τόσο μεγάλη που το νέφος μπορεί κανείς να το… κόψει με το μαχαίρι», αναφέρει ο καθηγητής στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και ειδικός σε θέματα ατμοσφαιρικής ρύπανσης κ. Ιωάννης Ζιώμας.
«Είναι μεγάλη η επιβάρυνση και στο φυσικό τοπίο. Αντί για δέντρα έχουμε μπροστά μας τεράστιες λευκές τρύπες. Το ανάγλυφο καταστρέφεται, τα χρώματα, η αρμονία, όλα θυσιάζονται στον βωμό της εξόρυξης», αναφέρει ο κ. Ρουσσέτος Λειβαδάρος, διδάκτωρ Μηχανικός Μεταλλείων του Εθνικού Μτεσόβιου Πολυτεχνείου. Είναι ενδεικτικό ότι σε απάντηση του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, σε ερώτηση της βουλευτού Ανατολικής Αττικής Εύης Χριστοφιλοπούλου, αναφερόταν ότι είχαν βεβαιωθεί μέσα σε έναν μόλις χρόνο 133 παραβάσεις για παράνομη χρήση εκρηκτικών υλών και εξόρυξη αδρανών υλικών σε χώρους που έχουν χαρακτηρισθεί αρχαιολογικοί.
Ο δήμαρχος Μαρκόπουλου κ. Φώτιος Μαγουλάς δηλώνει ότι «δεν πάει άλλο!».
«Τα λατομεία θα έπρεπε να έχουν σταματήσει να λειτουργούν πολύ καιρό τώρα. Ενώ όλοι οι αρμόδιοι πετούν το μπαλάκι των ευθυνών από τη μια υπηρεσία στον άλλη, οι εταιρείες συνεχίζουν απτόητες να σκάβουν το βουνό της Μερέντας και να… υποσκάπτουν την υγεία των κατοίκων. Θα προχωρήσουμε σε κάθε μορφή κινητοποιήσεων, προκειμένου να μην επιτρέψουμε τη συνέχιση της λειτουργίας τους», λέει ο δήμαρχος.
Όλο φεύγουν και όλο μένουν
Σε έγγραφό της η Νομαρχία Ανατολικής Αττικής αναφέρει ότι, παρά τις κατά καιρούς απαγορεύσεις λειτουργίας των λατομείων, οι ιδιοκτήτες τους εφευρίσκουν τρόπους, προκειμένου να παρατείνουν τη δράση τους. Για τα δύο λατομεία του Μαρκόπουλου αποφασίστηκε η διακοπή λειτουργίας των ηλεκτρομηχανικών τους εγκαταστάσεων στις 22 Φεβρουαρίου. Οι ιδιοκτήτες προσέφυγαν στην περιφέρεια Αττικής και ανεστάλη η απόφαση. Η ανάλογη απόφαση για το λατομείο Πολυδενδρίου είχε την ίδια τύχη. Για το ένα απο τα δύο λατομεία του Κορωπίου καθορίστηκε ως ημερομηνία σφράγισης η 28η Φεβρουαρίου. Η απόφαση ανεστάλη από το Συμβούλιο της Επικρατείας αυτή τη φορά. Όσο για το λατομείο Γραμματικού, ενώ έχουν σφραγιστεί οι ηλεκτρομηχανικές του εγκαταστάσεις αυτό συνεχίζει και λειτουργεί με άδεια από την Επιθεώρηση Μεταλλείων της Νοτίου Ελλάδος», αναφέρεται. Ο νομάρχης Ανατολικής Αττικής κ. Λεωνίδας Κουρής υπογραμμίζει:
Υποστηρίξαμε πριν απο λίγους μήνες ένα επιστημονικό πρόγραμμα, στο οποίο συνεργάστηκαν το Πολυτεχνείο και το Ινστιτούτο Γεωλογικών Μελετών, με αντικείμενο την εξόρυξη με μια νέα μέθοδο που εφαρμόζεται στο εξωτερικό και η οποία είναι υπόγεια. Όμως δεν καταφέραμε να εξασφαλίσουμε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση».
Καταλήγουν χωματερές μπάζων…
«Η αποκατάσταση του τοπίου ενός λατομείου δεν περιλαμβάνει την επαναφορά του ανάγλυφου. Το βουνό που έχει σκαφτεί δεν μπορεί να επανέλθει στην κατάσταση που ήταν προηγουμένως- αυτό είναι σαφές», αναφέρει ο κ. Ρουσσέτος Λειβαδάρος, διδάκτωρ Μηχανικής Μεταλλείων και συμπληρώνει: «Συνήθως, όταν κλείνει ένα λατομείο, διαμορφώνεται έτσι ώστε να αποκτήσει βαθμίδες, σκαλοπάτια. Μπορούν να γίνουν αναδασώσεις, φυτεύσεις, να διαμορφωθούν χώροι για εκδρομές, παιδικές χαρές, εκτάσεις για εναλλακτικές δραστηριότητες, θέατρα. Αυτό είναι το ιδανικό. Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική. Συνήθως οι αποκαταστάσεις των λατομείων περιορίζονται στη φύτευση μερικών ασθενικών δέντρων». Ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου και Προστασίας Περιβάλλοντος της Αθήνας παραδέχεται ότι γίνονται επιμέρους επεμβάσεις τοπικής κλίμακας. Όπως αναφέρει ο κ. Φώτης Αποστολόπουλος, γενικός γραμματέας της Υπερνομαρχίας Αθηνών- Πειραιά «στην Αττική δεν αναβαθμίζονται περιβαλλοντικά οι χώροι όπου έως πρότινος λειτουργούσαν λατομεία. Αν ρίξει κανείς μια ματιά στα έργα αποκατάστασης και φύτευσης απο το 1990 έως το 2003 στα λατομεία Λαμπριά στο Κορωπί, Σκαραμαγκά, Κυριακού στη Λομπάρδα, Σιακανδάρη στα Άνω Λιόσια, Κύκνου στον Ασπρόπυργο θα το διαπιστώσει.










