Ανάλυση

Τα ομόλογα βλάπτουν σοβαρά το Ασφαλιστικό

Λες και ήταν μιλημένος για τα συμβαίνοντα στην Ελλάδα, ο γενικός διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ροντρίγκο Ράτο, που συναντήθηκε την Τετάρτη με τον υπουργό Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη, του επισήμανε ότι πρέπει να είναι σε προτεραιότητα για την οικονομία της χώρας μας η επίλυση του Ασφαλιστικού. Ο κ. Αλογοσκούφης, όμως, τελευταίως ακούει Ασφαλιστικό και σκέφτεται ομόλογα και όχι όρια ηλικίας και ύψος συντάξεων. Το κακό γι΄ αυτόν και την κυβέρνηση είναι ότι πλέον τα δύο έχουν συνδεθεί αναπόσπαστα. Εκεί που προετοίμαζαν το έδαφος για να επιβάλουν επώδυνες αλλαγές στο Ασφαλιστικό μετά τις εκλογές, εφόσον τις κερδίσουν, τώρα τα επιχειρήματά τους αποδυναμώνονται εκ των πραγμάτων. Γιατί πώς να πείσεις τους εργαζόμενους και ασφαλισμένους ότι θα πρέπει να δουλέψουν περισσότερα χρόνια έως τη σύνταξη και να πάρουν μικρότερες συντάξεις, όταν γνωρίζουν πως οι ασφαλιστικές εισφορές τους σπαταλήθηκαν σε λάθος επενδύσεις; Αν μάλιστα αποδειχθεί ότι εκτός από κακοδιαχείριση υπήρξαν και μίζες, εκεί είναι που θα επαναστατήσουν αυτοί που θα κληθούν να κάνουν τις θυσίες.

Σε νέα βάση
Το Ασφαλιστικό επανέρχεται, λοιπόν, στην επικαιρότητα σε νέα βάση. Η υπόθεση των ομολόγων επιφέρει εκ των πραγμάτων παράπλευρες απώλειες στην όποια συναίνεση έτεινε να διαμορφωθεί. Πόσες συντάξεις θα μπορούσαν να πληρωθούν με τη μίζα των 4,2 δισ. ευρώ; Και πόσο υψηλότερες θα μπορούσαν να είναι οι συντάξεις αν αντί της εταιρείας Ακρόπολις του κ. Πρινιωτάκη, το ΤΕΑΔΥ επέλεγε π.χ. την Τράπεζα της Ελλάδος, που μπορεί να πωλεί ομόλογα στα Ταμεία με μηδενική προμήθεια;

Όταν η κυβέρνηση αναθέτει τις διοικήσεις των Ταμείων σε «ανίδεους» κατά τον κ. Αλογοσκούφη, τότε δεν νομιμοποιείται να ζητεί ορθολογισμό και θυσίες από αυτούς με των οποίων τα χρήματα έπαιξαν αυτοί οι μαθητευόμενοι μάγοι (στην επιεικέστερη εκδοχή).

Τι τους νοιάζει;
Φυσικά, οι ξένοι οργανισμοί, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο ΟΟΣΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση αύριο- μεθαύριο που θα ζητήσει και πάλι διαβεβαιώσεις ότι το Ασφαλιστικό θα βρίσκεται ψηλά στη μετεκλογική ατζέντα της κυβέρνησης, δεν θα ασχοληθούν με το πρόβλημα των ομολόγων. Θα επικαλεσθούν τη δημογραφική κρίση, το γεγονός ότι όλο και λιγότεροι εργαζόμενοι αντιστοιχούν σε όλο και περισσότερους συνταξιούχους και θα ζητήσουν λύση για να μην τιναχτεί στον αέρα ο προϋπολογισμός μας από τις μελλοντικές υποχρεώσεις των Ταμείων. Και από την πλευρά τους θα έχουν δίκιο. Άλλωστε, τι τους ενδιαφέρει αν το πρόβλημα επιδεινώθηκε εξαιτίας άπληστων χρηματιστών που εκμεταλλεύθηκαν ανίδεες διοικήσεις; Τόσο το χειρότερο για εμάς και το πρόβλημα του Ασφαλιστικού μας…