[ ΡΙΠΕΣ ] Ομερτά

ΝΑ δούμε ώς πότε θα συνεχιστεί αυτό το πρωτοφανές και ένοχο θέατρο του παραλόγου που έχει στήσει η κυβέρνηση γύρω από το περίφημο «κρυφό» ομόλογο.

Η υπόθεση σε τελευταία ανάλυση είναι πολύ απλή. Η κυβέρνηση πούλησε ένα «σύνθετο» ομόλογο το οποίο την ίδια ημέρα και αφού άλλαξε 5 φορές χέρια(!) κατέληξε στο Ταμείο των δημοσίων υπαλλήλων.

ΤΟ πρώτο και βασικό ερώτημα λοιπόν είναι πόσο το πούλησε η κυβέρνηση και πόσο το αγόρασε το Ταμείο. Θα καταλάβουμε έτσι αν πράγματι οι μεσάζοντες κέρδισαν τα περίπου 40 εκατομμύρια ευρώ που καταγγέλλει το ΠΑΣΟΚ.

ΑΡΚΟΥΝ η τιμή πώλησης και η τελική τιμή αγοράς. Τόσες ημέρες όμως ούτε ο κ. Αλογοσκούφης, ούτε ο κ. Δούκας, ούτε βεβαίως ο προϊστάμενός τους κ. Καραμανλής είχαν τη στοιχειώδη ευαισθησία να μας τις δώσουν. Γιατί;

ΑΝ δεν είχε συμβεί τίποτα το περίεργο ή το αξιόμεμπτο, με αυτή την απλή πληροφόρηση θα είχαν κλείσει τα στόματα. Αλλά δεν το κάνουν.

Έχουμε λοιπόν κάθε δικαίωμα να πιστεύουμε ότι κάτι σοβαρό κρύβουν.

ΓΙΑΤΙ βέβαια αν πράγματι έγινε τόσο άγρια κερδοσκοπία τότε αναγκαστικά προκύπτει και η ύπαρξη κυκλώματος. Για να αγοράζει ο ένας από τον άλλο σε όλο και ακριβότερη τιμή, βλέπετε, θα πρέπει να υπάρχει η βεβαιότητα ότι στο τέλος θα βρεθεί και το κορόιδο να πληρώσει. Το Ταμείο των δημοσίων υπαλλήλων δηλαδή.

ΓΙΑ τον λόγο αυτό, άραγε, και η «Ακρόπολις» πουλούσε το ομόλογο 5 σχεδόν μήνες πριν εκδοθεί; Πώς το γνώριζε; Δικαιούμαστε να υποπτευόμαστε τα χειρότερα.

ΑΝ έτσι έχουν τα πράγματα- και πώς αλλιώς μπορεί να έχουν;- η πολιτική ευθύνη του υπουργείου Οικονομικών είναι δεδομένη. Όφειλαν και οφείλουν να ξεσκεπάσουν όλους τους εμπλεκομένους και να καταγγείλουν το παιχνίδι που παίχτηκε. Δεν το κάνουν. Γιατί;