6 μέρες

1.Τέσσερα χρόνια συμπληρώθηκαν την Τρίτη από την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ. Απολογισμοί μπορεί να γίνουν πολλοί. Μπορεί να επικεντρωθεί κανείς στους νεκρούς- τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς. Ή να προτιμήσει τους ζωντανούς. Τους δύο εκατομμύρια εσωτερικά εκτοπισμένους και τους δύο εκατομμύρια πρόσφυγες που σύμφωνα με αρμόδια υπηρεσία του ΟΗΕ παραμένουν αόρατοι στον υπόλοιπο κόσμο. Μα γιατί το λέτε; Τόσες διαδηλώσεις έγιναν στην επέτειο του πολέμου…

2.Τρεις στους10 Γάλλους πολίτες δηλώνουν ευθαρσώς ότι είναι ρατσιστές. Πέντε στους δέκα κρίνουν ότι στη χώρα υπάρχουν «υπερβολικά πολλοί» μετανάστες. Και περισσότεροι από τους μισούς κατηγορούν τους μετανάστες για το ότι δεν έχουν καταφέρει να ενταχθούν στη γαλλική κοινωνία. Νόμιζε κανείς ότι ο Σαρκοζί πρότεινε τυχαία τη δημιουργία υπουργείου Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας; Παρεμπιπτόντως, το 55% των Γάλλων βρίσκουν την ιδέα αυτή περίφημη. 3.Με χιόνια σε πολλές περιοχές της Ευρώπης και θυελλώδεις ανέμους στην Ελλάδα μάς έφτασε η άνοιξη. Λέτε μετά τον πιο ζεστό χειμώνα των τελευταίων 120 ετών, που έκανε τα λουλούδια να ανθίσουν πριν την ώρα τους και τις αρκούδες να χάσουν τον ύπνο (τη νάρκη) τους, να μας περιμένει η πιο παγωμένη άνοιξη; Αφού κρατάμε τη φύση σε ομηρεία, μας κρατάει και αυτή σε σασπένς.

4. Άτεγκτη η στάσητου Ισραήλ απέναντι στη νέα παλαιστινιακή κυβέρνηση εθνικής ενότητας, θεωρητικά πιο διαλλακτική η στάση Ευρώπης και ΗΠΑ που δεν αποκλείουν (βασικά, έχουν ήδη αρχίσει) συναντήσεις με μετριοπαθή μέλη της κυβέρνησης. Αλλά μην προσπαθείτε να διακρίνετε φως στην άκρη του τούνελ- ή τον εικονιζόμενο υπόνομο μέσω του οποίου παρακάμπτουν οι Παλαιστίνιοι του Αλ Ραμ, ενός χωριού βόρεια της Ιερουσαλήμ, το ισραηλινό τείχος «ασφαλείας». Μάταιος κόπος θα είναι.

5. Περίπου 1.700.000 ευρώ φημολογείται ότι θα κοστίσει το πάρτι που θα δώσει το Σαββατοκύριακο στο Βερολίνο η Ε.Ε. με αφορμή τη συμπλήρωση 50 ετών από τη Συνθήκη της Ρώμης. Α, όλα κι όλα! Μπορεί η Ευρώπη να είναι γραφειοκρατούμενη, μπορεί να είναι γεμάτη ανισότητες, μπορεί να είναι ο χειρότερος εχθρός του εαυτού της, αλλά όταν πρόκειται για συνόδους και γιορτές, τσιγκουνιές δεν κάνει.

6. Πώς απολαμβάνουναπό μακριά οι τουρίστες τη θέα της Ακρόπολης; Έτσι κι εμείς, οι μακροβιότεροι τουρίστες σε αυτή τη χώρα, χαζεύουμε από μακριά τα έργα και της ημέρες εκείνης της άλλης Ακροπόλεως, της χρηματιστηριακής, ακούγοντας πολλά δυσνόητα για κρυφά ομόλογα που πήγαν κι ήρθαν και εξαγοράστηκαν για να ξαναεξαγοραστούν και καταλαβαίνοντας το εξής ένα: δεν θα (την) πληρώσει κανείς άλλος εκτός από εμάς- πάλι.