Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Το σκάνδαλο των μάνατζερ

ΕΣΤΩ και καθυστερημένα ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ επεσήμανε με χθεσινές δηλώσεις μια σημαντική πηγή τροφοδότησης των πληθωριστικών πιέσεων. Πρόκειται για τη στρατιά των μεσαίων, ανώτερων και ανώτατων στελεχών, οι οποίοι απολαμβάνοντας υψηλούς μισθούς που απέχουν σε πολλές περιπτώσεις έτη φωτός από τους μισθούς των υπόλοιπων εργαζομένων, αγοράζουν χωρίς πλαφόν ό,τι επιθυμούν. Κατά συνέπεια η κατηγορία των μάνατζερ αυτών ουδόλως επηρεάζεται σε ό,τι αφορά τις καταναλωτικές του συνήθειες από το πόσο ακριβό η φθηνό είναι το τραπεζικό χρήμα. Οι μόνοι που επηρεάζονται, μάλλον αρνητικά, από την πολιτική αύξησης των επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζες είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι πελάτες των τραπεζών, οι οποίοι καλούνται να πληρώνουν μεγαλύτερα τοκοχρεολύσια για να σώσουν τον πληθωρισμό της Ευρωζώνης. Ενώ μάλιστα είναι σαφές ότι οι σφικτές εισοδηματικές πολιτικές των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων μόλις που καλύπτουν την αύξηση του πληθωρισμού, η αύξηση του κόστους του τραπεζικού χρήματος, που είναι ένα επιπλέον απρόβλεπτο βάρος για τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών, δεν καλύπτεται με τίποτε. Έχουν λοιπόν δίκιο οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι όταν υποστηρίζουν ότι οι αυξήσεις που παίρνουν δεν καλύπτουν την αύξηση του κόστους ζωής. Ένα κόστος που δεν προσδιορίζεται μόνον από τον επίσημο πληθωρισμό, αλλά και από μια σειρά άλλων παραμέτρων, μεταξύ των οποίων είναι και το κόστος των τραπεζικών δανείων.