Οι εραστές της φασολάδας

«Δικηγόρος είμαι στο επάγγελμα, κι εμείς έτσι κι αλλιώς θεωρούμαστε μάγειρες! Το μυστικό λοιπόν για την καλή φασολάδα είναι η μία κόκκινη καυτερή πιπερίτσα, συνταγή δικής μου επινόησης. Αυτή κάνει τη διαφορά, την κάνει πιο πικάντικη».

Το πρωί στα δικαστικά έδρανα, στον ελεύθερο χρόνο της ικανότατη μαγείρισσα, από χθες και με… πιστοποίηση! «Τα εύκολα φαγητά είναι τελικά και τα πιο δύσκολα», λέει η Κατερίνα Τζουγανάτου που έμαθε μέσω φίλων της για τον φετινό 15ο Διαγωνισμό Φασολάδας, τον οποίο διοργάνωσαν χθες το μεσημέρι στην Παιανία το Συμβούλιο και οι Φίλοι της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής στην Αθήνα. Μαζί με άλλους 14 διαγωνιζομένους- ανάμεσά τους και τρεις νεαρούς σπουδαστές τουριστικών σχολών, που όλοι τους είχαν εφοδιαστεί εκ των προτέρων από τους διοργανωτές με φασόλια και κατσαρόλα ώστε να διαγωνιστούν επί ίσοις όροιςπροσήλθε με την… αχνιστή κατσαρόλα της. Λίγες ώρες αργότερα η κ. Τζουγανάτου έφυγε με το κύπελλο και την κορδέλα τής τιμητικής δεύτερης θέσης. Εκτός από την πιπεριά, το δεύτερο κρυφό χαρτί της στο μαγείρεμα του πατροπαράδοτου φαγητού ήταν το κρεμμύδι. «Στην αρχή το τσιγαρίζω ελαφρά, μέχρι να γίνει διάφανο- οι περισσότεροι το ρίχνουν όπως είναι, ολόκληρο μέσα στο νερό».

Έπαθλο πήρε και η κ. Θεοδώρα Σαράντου, σεφ σε γνωστό εστιατόριο της Αθήνας. Με σύζυγο επίσης σεφ, νικητή πέρυσι στον αντίστοιχο διαγωνισμό, συνέχισε την οικογενειακή παράδοση. Παρέλαβε το τρόπαιο, μια παλιά χάλκινη κατσαρόλα, που επιβραβεύει τον εκάστοτε νικητή, μέχρι την επόμενη διοργάνωση. «Στο τέλος πρόσθεσα και πολύ λίγα ψιλοκομμένα μυρώνια, ένα διαφορετικό μυρωδικό, προσωπικό μου γούστο. Πέρυσι, που είχα συμβουλεύσει τον άντρα μου να βάλει καυκαλήθρες, ένα άλλο μυρωδικό, κέρδισε, γιατί μ΄ άκουσε!», λέει. «Σημασία έχει το σέλινο και το καρότο, βάζω και λίγο μαϊντανό κι ελάχιστο σκόρδο, που ο κόσμος συνήθως δεν τα βάζει», λέει και η Έμμυ Μέκιου, νικήτρια στον 1ο Διαγωνισμό Φασολάδας, το 1986, του οποίου η διεξαγωγή άρχισε με πρωτοβουλία του Γιώργου και της Λυδίας Λεγάκη, εμπνευστών και του άτυπου Συλλόγου Διατήρησης Παραδοσιακής Φασολάδας.

Δοκιμές για… γερά κουτάλια!
Σχεδόν 45 κουταλιές φασολάδα (!), κατά μέσο όρο τρεις από καθεμία από τις 15 αριθμημένες κατσαρόλες, χρειάστηκε να δοκιμάσει η πενταμελής κριτική επιτροπή- όλοι τους γευσιγνώστες- για να διαπιστώσει τις επιδόσεις των διαγωνιζομένων. Τους βαθμολόγησαν από 5 (άριστη) έως 1 (σχεδόν δεκτή) με κριτήρια τη διατήρηση της παράδοσης στη συνταγή, τη γεύση, το άρωμα και το χρώμα. «Μερικές ήταν πάρα πολύ καλές, αλλά και δυοτρεις επιεικώς απαράδεκτες», είπε ο πρόεδρος των κριτών Νίκος Καραγεωργίου. «Ένα πεντάρι το έβαλα, στη φασολάδα που μου ξύπνησε τις παιδικές μου αναμνήσεις, σαν αυτή που τρώγαμε στην εποχή του πολέμου: όχι πάρα πολλά λαχανικά, φασόλι καλοχυλωμένο, με ωραίο χρώμα», περιγράφει ο κριτής Μάριος Κάλφογλου. «Παραφωνίες» ωστόσο, όπως λέει, αποδείχτηκαν όσοι το παράκαναν στο αλάτι, στα λαχανικά και στην ντομάτα. «Μικρά ή μεγάλα φασόλια, δεν έχει σημασία, αρκεί να τα μουλιάσουμε από το προηγούμενο βράδυ και να χύσουμε το νερό πριν από το βράσιμο», συστήνει για καλή φασολάδα η εκ των κριτών, τηλεοπτική μαγείρισσα Μαίρη Λόη και προσθέτει: «Το ζήτημα είναι το μέτρο σε όλα τα υλικά και το μαγείρεμα σε γκάζι. Το καλό φαγητό γίνεται ακόμα καλύτερο».

Περί φασολιών…
Τα φασόλια είναι υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη και ιχνοστοιχεία και χαμηλής σε λιπίδια, που ανεβάζουν ιδιαίτερα τη διατροφική αξία τους. Η φασολάδα έχει περίπου την ίδια διατροφική αξία με το κρέας και τον μπακαλιάρο.

Τα φασόλια Καστοριάς και Νευροκοπίου Δράμας θεωρούνται από πολλούς τα καλύτερα. Και τα δύο είναι ονομασίες προέλευσης.