Η ΘΕΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ

«Κι όμως, όταν ξύπνησα εκείνη τη μέρα μετά το φιλί της Θέλια, σκεφτόμουν ότι τα είχα καταφέρει, ότι αν ώς τότε ένιωθα να μη χωράω στο πετσί μου ήταν επειδή πίστευα ότι έπρεπε να βρω έναν τόπο που να ικανοποιεί τις επιθυμίες μου και ποτέ έναν άνθρωπο. “Η Θέλια είναι το σπίτι μου” σκέφτηκα εκείνο το πρωί» (απόσπασμα από τη σελίδα 64).











