Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Η ώρα του αγρότη

ΕΦΤΑΣΕ και η ώρα του αγρότη.

Οι πολίτες στην ύπαιθρο έχουν περάσει τα πάνδεινα χρόνια τώρα.

Πήραν βέβαια μια πρώτη ανάσα στις αρχές της δεκαετίας του ΄80. Τότε που η πολιτική (και οι πολιτικοί) αναγνώρισαν τον πραγματικό τους ρόλο με έργα, υποδομές και ανάδειξη της προοπτικής τού «λαού της υπαίθρου». Στην περίοδο 1989-93, η συγκυβέρνηση ξανάδωσε πίσω την ύπαιθρο, τους ανθρώπους της και τον μόχθο τους στη λογική του ενδιάμεσου, υπογράφοντας την GΑΤΤ άνευ όρων.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν, τα τρακτέρ στους δρόμους έδωσαν μερικές φορές την απάντηση, αλλά τα καρτέλ πλέον είχαν μπει στα σκαριά για τα καλά:

● στο γάλα ● στις εισαγωγές ● στα εφόδια «Καπάκι» ήρθε και η παγκοσμιοποίηση, που πληρώνεται ήδη με ξεκλήρισμα επιδοτήσεων και καλλιεργειών, και με τους συμβούλους του ΄89 να ΄ναι στο τιμόνι της νέας διακυβέρνησης:

● στην οικονομία ● στην απασχόληση ● στις εξαγωγές ● στην αγροτική (δήθεν)

ανάπτυξη Από τους πρωταγωνιστές της χαμένης γαλοπούλας, στο έργο της «γρίπης των κύκνων», ο ένας παραμένει υπουργός ως ανεπιθύμητος για οτιδήποτε άλλο (!) κι ο άλλος χάνεται ήδη ασφαλής (!) στην αυτοδιοίκησή του. Οι αγρότες όμως γνωρίζουν τι θέλουν και τι λείπει.

Και πάνε για το νέο Κιλελέρ.

ΥΓ 1: Με ψήφο.

ΥΓ 2: Ή με τρακτέρ.