«Αν είχε διαβάσει λίγη Ιστορία ο Μπους…»

Γράφει όπερες και σάουντρακ που πουλούν εκατομμύρια κομμάτια, δίνει περισσότερες από 50 συναυλίες τον χρόνο με το συγκρότημά του, κάνει εκθέσεις φωτογραφίας και γράφει μουσική για την Μπιενάλε της Βενετίας. Ανάμεσα σε όλα αυτά, ο Μάικλ Νάιμαν, από τους πιο πετυχημένους συνθέτες της εποχής μας, ετοιμάζεται να παρουσιάσει τον επόμενο μήνα το πρώτο του πολιτικό και αντιπολεμικό έργο, παραγγελία της Συμφωνικής Ορχήστρας και Χορωδίας του ΒΒC.

Το έργο βασίζεται σε ένα ποίημα του Ιρακινού Τζαμάλ Τζούμα, που ζει εξόριστος στη Δανία, για τον Πόλεμο του Κόλπου το 1991. Είναι μία σειρά από επιστολές προς τον μικρό του αδερφό, έναν νεοσύλλεκτο που αιχμαλωτίζεται από τους Αμερικανούς και θεωρείται αγνοούμενος. Το ποίημα περιγράφει την αγωνία και τον πόνο της απώλειας μέχρι να βρεθεί τελικά ο αδερφός του. Το έργο είναι φωνή διαμαρτυρίας για τη σημερινή κατάσταση στο Ιράκ. «Δεν μπορείς να ζεις σε αυτόν τον κόσμο χωρίς να ντρέπεσαι και να αηδιάζεις για τον λόγο που ξεκίνησε ο πόλεμος. Για το πώς εξελίχθηκε και το πώς ένας ολόκληρος πολιτισμός καταστράφηκε», τονίζει ο μινιμαλιστής συνθέτης. «Όλα έχουν πάει κατά διαόλου. Αν ο Μπλερ και ο Μπους είχαν διαβάσει το βιβλίο Ιστορίας ενός πεντάχρονου, θα είχαν προβλέψει τα εσωτερικά προβλήματα που θα δημιουργούνταν στο Ιράκ».

Αφού τελειώσει με την παραγγελία του ΒΒC, ο 62χρονος Νάιμαν θα συνεχίσει να εργάζεται στα υπόλοιπα έργα που έχει αναλάβει. Ντύνει με μουσική πορνογραφικά κείμενα του 16ου αιώνα που θα παρουσιάσει στην Μπιενάλε της Βενετίας, γράφει ένα κοντσέρτο για τσέλο, ενώ μόλις ολοκλήρωσε ένα άλλο για βιολί. Παράλληλα, δεν παραλείπει να συνθέτει μουσική για ταινίες όποτε μπορεί, ενώ διοικεί και τη δική του δισκογραφική εταιρεία.

Ο όγκος της δουλειάς είναι δική του επιλογή.

Άλλωστε, ποτέ δεν ασχολείται μόνο με ένα πράγμα. «Όταν γράφω μουσική, το ραδιόφωνο και η μουσική είναι ανοιχτά στο σπίτι. Η σύνθεση μουσικής απασχολεί συγκεκριμένα τμήματα του εγκεφάλου. Είμαι λάτρης του ποδοσφαίρου και μπορώ να βλέπω ένα ματς στην τηλεόραση, να ακούω ένα άλλο στο ραδιόφωνο και παράλληλα να γράφω μουσική. Μπορώ να διοχετεύσω την προσοχή μου σε πολλά πράγματα ταυτόχρονα». Πάντως, αν του έλεγαν να διαλέξει, θα προτιμούσε να γράφει όπερα. «Περιμένω να χτυπήσει το τηλέφωνο και να μου παραγγείλουν μία ακόμα όπερα. Έχω γράψει τέσσερις ή πέντε και θεωρώ τον εαυτό μου καλό συνθέτη της όπερας. Ξέρω ποιος είναι ο ρόλος της μουσικής πάνω στη σκηνή».