Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Φτου, η ιδεολογία έχει κόκαλα

Αγαπητή Φοίβη, Βλέποντας την κατάντια των αγροτοπατέρων του θεσσαλικού κάμπου με τη «σικέ» κινητοποίηση των γαλάζιων αγροτών, δεν μπορώ παρά να συμβουλεύσω τα μέλη των αγροτικών συλλόγων μπροστά στην ολοφάνερη κοροϊδία, να τους «μαυρίσουν» στις προσεχείς εκλογές. Και η ιδεολογία έχει ένα όριο.

Ευχαριστώ, Βασίλης Αλεξ.

Γ ιατί, αγαπητέ Βασίλη; Δεν είναι ιδεολογία να παλεύεις για το παραπάνω σου, όπως τολμούν να λένε, αφού πρώτα χαϊδέψεις αρκούντως την κυβερνησάρα σου, που και σε πλήρωσε τα μάλα και εγκαίρως και όλα καλά τα έκανε; Δεν είναι ιδεολογία να απαντάς, όταν σε ρωτούν επίμονα «τότε, γιατί κάνετε κινητοποιήσεις, αφού η κυβέρνηση όλα σας τα έκανε καλά;», ότι θέλεις να μάθει πως υποφέρεις το κοινό – το τηλεοπτικόν κυρίως, διότι εκεί απευθύνεσαι για τις «δημόσιες σχέσεις» σου [αυτού του τύπου κακώς εννοούμενες κάνουν και κάτι κυρίες (λέμε τώρα) που ποιούνται περισπούδαστα τις «υπεύθυνες» και περιπλανώνται μασώντας τσίχλα στους διαδρόμους του εκΠολιτισμού];


Τα καλά και τα κακά

Το άρθρο (κριτική κινηματογράφου) για το έργο του Σνάιντερ «300» δεν μου άρεσε γιατί δεν ασχολείται καθαρά πάνω στο θέμα που είναι βασικά η Τέχνη του κινηματογράφου, αλλά ως επί το πλείστον προβάλλει τις απόψεις του κριτικού πάνω στη σύγχρονη πολιτική ιστορία.

Αυτά περί Χίτλερ, Γκέμπελς, Μπους, Βαγδάτης και Τεχεράνης (ξέχασε το Κυπριακό) δεν χρειάζονται, μπορούμε να τα κρίνουμε και μόνοι μας. Θέλουμε να μάθουμε τι είναι καλό και τι κακό σε αυτή την ταινία και το άρθρο μας λέγει πολύ λίγα.

Γιάννης Κανελλίδης, Κηφισιά Θα το έκανε για να μη σας το χαλάσει αποκαλύπτοντας όλη την υπόθεση και για να σας αφήσει να κρίνετε μόνος την Τέχνη του κινηματογράφου, αγαπητέ Γιάννη (επιστρέψτε την φιλοξενία της επιστολής σας από τούτη τη στήλη, που έχει βήμα αναγνωστών, διότι η κριτική δεν έχει αντίστοιχο). Όσο για το καλό και το κακό ποιος το ορίζει; Τ΄ είναι καλό, τι είναι κακό και τι τ΄ ανάμεσό τους (σε παράφραση του «τ΄ είναι Θεός, τι μη Θεός και τι τ΄ ανάμεσό τους» του Σεφέρη);


Αυτονόητα και νοητά

Η εφημερίδα έλαβε επιστολή από τη Γενική Διευθύντρια Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς Δρα Βιβή Βασιλοπούλου, η οποία θεώρησε ότι την αφορούσε σχόλιο της στήλης στις 5/3/2007 (αν και καμία απολύτως αναφορά δεν γινόταν είτε στο όνομά της είτε στην ιδιότητά της). Γράφει:

«Το αυτονόητον: Ο καθένας μπορεί να αυτοχαρακτηρίζεται μέσα από τα κείμενά του, ιδίως όταν του το επιτρέπουν. Ωστόσο όταν αναφέρεται τόσο συκοφαντικά και αβασάνιστα σε αναληθή οικονομικά στοιχεία και ανύπαρκτους μισθούς, τότε μόνον η Δικαιοσύνη μπορεί να αποκαταστήσει τα πράγματα.

Εγώ πάντως είμαι υποχρεωμένη να ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον της Φοίβης για τα αρχαιολογικά ευρήματα και να συγχαρώ για τα δικά της μοναδικά “ευρήματα”, τα οποία ουδείς άλλος μέχρι τώρα δεν κατάφερε να εντοπίσει.

Εάν η δημιουργία του Μουσείου Αχαρνών είναι “εκδηλωσούλα” δεν ξέρω-η Φοίβη ξέρει καλύτερα, αλλά και το λογιστήριο».


Διευθυντάρες και γκιλοτίνες

Το ιδιωτεύειν εστί φιλοσοφείν; Μάλλον. Αν κρίνει κανείς από κάτι εγκυκλίους των πρώην αρχόντων του εκ-Πολιτισμού που δίνουν το δικαίωμα σε κάθε σοβαρή ή α-σόβαρη, έγκυρη ή αν-έγκυρη, υπεύθυνη ή αν-εύθυνη διευθυντάρα να αποφασίζει αν θα μιλήσει ο κάθε επιστήμων (αρχαιολόγος, ας πούμε) και ποιος ή αν θα του απαγορεύσει να ενημερώνει τα μίντια-και, άρα, τους πολίτες.

Αν δηλαδή κάποια διευθυντάρα έχει «προηγούμενα» με κάποιον επιστήμονα ή με κάποιο ΜΜΕ, ανεξαιρέτως και ανεξελέγκτως, μπορεί να φιμώνει ή να στερεί την (δημόσια) ενημέρωση. Και οι Ενώσεις Συντακτών αδρανούν και αδιαφορούν; Παρ΄ ότι ο νέος υπουργός ρητά δήλωσε ότι ουδείς αποκλείεται από το δικαίωμα ενημέρωσης από το εκΠολιτισμού και, δημοσίως, έχει ψέξει διευθύνσεις ότι δεν τον ενημέρωσαν καν και χρειάστηκε να μάθει νέα από τα μίντια;

Δεν είναι καιρός να περιοριστούν οι αρμοδιότητες κάθε διευθυντάρας επί της ενημέρωσης του φορολογούμενου πολίτη;

Όπως θα περιοριστεί, κατά τον υπουργό (και πολύ σωστά αν είναι για τα ψηφιακά και όχι για τα πράγματι εκ-πολιτιστικά), ο ασυμμάζωχτος σε οργανισμούς που έχουν μόνον την χάρη να ροκανίζουν κοινοτικά προγράμματα και να στήνουν υπεργολαβίες…

Φοίβη