Το χρώμα του χρήματος

«ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ τα λεφτά; Ο Μανώλης με τα λόγια χτίζει ανώγια και κατώγια». Έτσι απάντησε ο κ. Γ. Αλογοσκούφης στους Πασόκους, που έδωσαν- με καθυστέρηση κάποιων ετών φωτός- το πρόγραμμά τους στη δημοσιότητα. Καλό του κ. υπουργού; Καλό- σε μία χώρα που έχει παράδοση στην κωμωδία, ο διάλογος μεταξύ των κομμάτων έχει πάντοτε κάτι από Κώστα Χατζηχρήστο, στον «Ηλία του 16ου»- δεν σε ξέρω, δεν με ξέρεις, υποφέρω κι υποφέρεις…

Πού θα τα βρουν; Όπου τα βρήκε και η Νέα Δημοκρατία για το κυβερνητικό της πρόγραμμα των εκλογών του 2004. Είχαν υποσχεθεί λαγούς με πετραχήλια- και θα έβρισκαν τα λεφτά εύκολα και γρήγορα, περιορίζοντας «τη σπατάλη του ΠΑΣΟΚ».

Τη συνέχεια τη ζούμε τρία χρόνια τώρα- χρήμα υπάρχει άφθονο μόνον για τους συγγενείς και φίλους που διαχειρίζονται τα αποθεματικά των Ταμείων με χρηματιστηριακές της πλάκας, τις οποίες εξόρκιζε η Ν.Δ.

προεκλογικά. Κατά τα άλλα, Χατζηχρήστος- δεν σε ξέρω, δεν με ξέρεις. Απλώς, οι υποσχέσεις- αλλά χωρίς ρευστό- θα ανανεωθούν οσονούπω, καθώς μπαίνουμε και πάλι σε προεκλογική περίοδο.

Κεντροαριστερά του μεσαίου χώρου
ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ και κάτι για το οποίο φρόντισε να μην απαντήσει στο ΠΑΣΟΚ ο κ. Αλογοσκούφηςκαι έπραξε σοφά. Δεν είπε κουβέντα για τις πολιτικές επιλογές, που καθόρισαν και τις προβλέψεις του προγράμματος, δηλαδή για την ουσία αυτών τωνκατά τα άλλα- αφόρητα βαρετών κειμένων: Οι διαχωριστικές γραμμές, που ήταν για τρία χρόνια ζητούμενο για την αξιωματική αντιπολίτευση, είναι πλέον γεγονός.

Το ΠΑΣΟΚ, με το πρόγραμμά τουκαι πέρα από τα ευρώ που θα μοιράσει ή δεν θα μοιράσει- είπε ξεκάθαρα με ποιους θα πάει και ποιους θ΄ αφήσει.

Στρογγυλοκάθησε στην Κεντροαριστερά, εκεί όπου έχει βολευτεί πολιτικά και μεγάλο κομμάτι του λεγόμενου «μεσαίου χώρου», των πολιτών δηλαδή που έδωσαν το 2004 τη νίκη στη Νέα Δημοκρατία. Και τρία χρόνια με τα λόγια, χτίσαν ανώγια και κατώγια…