ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Κοινή πορεία

O λόγος στους αναγνώστες Ο Δημ.Γιώτης, Τζαρτζάνου 15, Λάρισα, γράφει:

«Πράγματι ως Έθνος φθάσαμε σε οριακό σημείο να θεωρούμαστε πλέον γραφικοί στα μάτια των Ευρωπαίων εταίρων μας.

Εδώ και τριάντα χρόνια, οι Τούρκοι βλέπουμε να παραβιάζουν σε καθημερινή σχεδόν βάση, ωμά και προκλητικά, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, τον εναέριο, θαλάσσιο και υποθαλάσσιο χώρο της ελληνικής επικράτειας.

Εμείς, από την άλλη πλευρά, αρκούμαστε σε αφορισμούς και αναθέματα, εξορκίζουμε τάχα το κακό και μέσα από ατέρμονες συζητήσεις και διαβουλεύσεις προσπαθούμε να εξευμενίσουμε τους άτακτους και πολεμοχαρείς Τούρκους. Τα θύματα πολλά, δεκάδες πιλότοι μας θυσιάστηκαν για τα ιδανικά, τα ιερά και τα όσια της πατρίδας, χωρίς φυσικά ουσιαστικό αποτέλεσμα. Δισεκατομμύρια ευρώ δαπανήθηκαν για την αγορά πολεμικών αεροσκαφών Φάντομ, Μιράζ 2000 και F-16 εις βάρος πάντα του κοινωνικού συνόλου. Γίνεται πλέον φανερό ότι οι μεγάλες δυνάμεις, κυρίως οι ΗΠΑ, μας έβαλαν για τα καλά στο χέρι, τόσο εμάς, όσο και τη γείτονα Τουρκία, δύο κατ΄ εξοχήν φτωχές χώρες οι οποίες δυστυχώς, συνειδητά ή ασυνείδητα, παίζουν το παιγνίδι των ισχυρών. Εάν δεν υπήρχαν αυτές οι άσκοπες δαπάνες, σίγουρα η προκοπή και η πρόοδος των χωρών αυτών θα ήταν τελείως διαφορετική.

Γιατί τάχα το Βέλγιο, η Δανία, η Αυστρία, η Ελβετία- αναφέρουμε ενδεικτικά μερικές ισχυρές οικονομικά ευρωπαϊκές χώρες- να ευημερούν και εμείς να βρισκόμαστε σε άθλια οικονομική κατάσταση; Σε τι υπερτερούν αυτές, έναντι της δικής μας χώρας; Σε φυσικό πλούτο, σε φυσικό κάλλος, σε ιστορία, σε πολιτισμό; Δεν είναι άδικο να μας κατατάσσουν λιγότερο εμάς, περισσότερο την Τουρκία στις τριτοκοσμικές χώρες; Εδώ μπαίνει το αμείλικτο ερώτημα. Ποιος φταίει;

Η απάντηση είναι απλή. Πρώτα απ΄ όλους οι ΗΠΑ καθώς και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία. Αυτές οι χώρες, πράγματι καθορίζουν σύμφωνα με τα συμφέροντά τους τις τύχες των δύο αυτών λαών.

Οι ΗΠΑ, ως συνήθως, μας επισύρουν σε μια επιδιαιτησία πάντα, όταν προκύπτει κάποια διαφορά με την Τουρκία και πάντα βλαπτικά για τα εθνικά μας συμφέροντα.

Αυτό εξάλλου το ζήσαμε με την πραξικοπηματική επέμβαση και κατάληψη του μισού νησιού της Κύπρου.

Η λογική προστατεύω το στάτους κβο, αποφεύγω την οξύτητα και προσεύχομαι για το καλύτερο είναι παρωχημένη και καταστροφική, σε ένα ηφαιστειογενές Αιγαίο όπου μια κρίση μπορεί να κλιμακωθεί μέσα σε λίγα λεπτά.

Σύμφωνα, δε, με πανελλαδική δημοσκόπηση η κοινή γνώμη δεν δέχεται ούτε τις κουμπαριές, ούτε τις ζεϊμπεκιές, αλλά επικροτεί την πολιτική του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, το ότι δεν παραχωρούμε, δεν διεκδικούμε τίποτε (διπλωματικές πρωτοβουλίες αλλά παράλληλα και αυστηρές προειδοποιήσεις όπως «βυθίσατε το Χόρα»). Από τα παραπάνω συνάγεται το εξής συμπέρασμα: Δεν απομένει τίποτε άλλο από να τα βρουν οι δύο λαοί, να πάρουν κοινές πρωτοβουλίες, κοινές αποφάσεις, να αγνοήσουν παντελώς τους δήθεν προστάτες τους και να πορευτούν μαζί για το καλό των δύο χωρών. Άλλη λύση δεν υπάρχει».