Το Πνεύμα του Τόνου

Παιδαγωγικά

Αν θέλεις να συγκροτήσεις επιτροπή που θα κρίνει την αισθητική και την παιδαγωγική αξία μιας παράστασης που απευθύνεται σε παιδιά Γυμνασίου, το πράγμα είναι εύκολο. Πας και βρίσκεις ποια ηθοποιός στα νιάτα της έπαιξε ρόλο μαθήτριας στο θέατρο ή στον κινηματογράφο. Αν μάλιστα αυτή η ηθοποιός είχε μετάσχει σε δημοφιλές φιλμ, όπου παίζοντας τη μαθήτρια ανήκε στην ομάδα που πρωτοστατούσε στις καζούρες, έκανε πλάκες στον καθηγητή, έβγαζε τη γλώσσα της πίσω από την πλάτη του, έριχνε σαΐτες όταν ο καθηγητής γύριζε τη ράχη του στην αίθουσα γράφοντας στον πίνακα, αν στη σχολική εκδρομή έκοβε τα σχοινιά της κούνιας όπου αμέριμνος κουνιόταν ο γηραιός καθηγητής, ε, τότε στην ωριμότητά του αυτό το έμπειρο πρόσωπο, με αυτήν την ουσιαστική συμμετοχή στη σχολική «πράξη», θα μπορεί να κρίνει αν ο Αισχύλος, ο Μολιέρος ή η Αναγνωστάκη διαφθείρουν τα χρηστά ήθη των μαθητών, απαιτώντας να ανεβαίνουν στη σκηνή παιδιά «καθάρματα», την ποιότητα και τη δομή των οποίων εκ πείρας γνωρίζει καλά, λόγω επιτυχούς της μιμητικής ταύτισης.

Στον 21ο αιώνα.