«Ο Μαντέλα αφύπνισε τη συνείδησή μου»
Τον δεσμοφύλακα του Νέλσον Μαντέλα υποδύεται ο Τζόζεφ Φάινς στην ταινία «Goodbye Βafana»
«Η ζωή του Νέλσον Μαντέλα μάς υποχρεώνει να κάνουμε μια στάση και να αναθεωρήσουμε τις αντιλήψεις μας για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε. Ο αγώνας που έδωσε αυτός ο άνθρωπος ειλικρινά αποτελεί έμπνευση. Εξάλειψε την άγνοια που είχα, άλλαξε την αντίληψή μου και αφυπνίστηκα. Ήταν ένα μεγάλο μάθημα».
Ο Τζόζεφ Φάινς επανέρχεται δυναμικά στο κινηματογραφικό προσκήνιο με τον έναν από τους δύο πρώτους ρόλους στη δραματική βιογραφική ταινία «Goodbye Βafana» του Μπίλε Όγκαστ, που βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο με θέμα τη σχέση του Νέλσον Μαντέλα και του δεσμοφύλακά του Τζέιμς Γκρέγκορι, ο οποίος μαζί με τον Μπομπ Γκράχαμ είναι οι συγγραφείς του.
Στην ταινία, υποψήφια για τη Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, ο Φάινς υποδύεται τον δεσμοφύλακα του Μαντέλα, τον άνθρωπο που λέγεται ότι λογόκρινε την αλληλογραφία του Αφρικανού ηγέτη και ότι επωφελήθηκε από το γεγονός για να κερδίσει τη συμπάθειά του. «Είτε μας αρέσει είτε όχι επηρεαζόμαστε από τις συνθήκες και ό,τι θεωρούμε φιλελεύθερο και δημοκρατικό μπορεί να λειτουργεί κατά μία άποψη περιοριστικά για κάποιον άλλον. Επομένως, το δίδαγμα από αυτή την ιστορία είναι ότι πρέπει να έχουμε ανοιχτό μυαλό και να παρατηρούμε και άλλες κουλτούρες μέσα από τα μάτια των άλλων και όχι μόνο από τη δική μας οπτική γωνία. Αυτό νομίζω πως έκανε και ο Τζέιμς Γκρέγκορι.
Έπαψε να βλέπει μονόπλευρα τα πράγματα και κινήθηκε προς την άλλη πλευρά για να δει κι από κει πώς είναι. Είναι πράγματι ένα γενναίο βήμα».
Για τον ρόλο ο Φάινς χρειάστηκε να αφιερώσει χρόνο, τουλάχιστον δύο μήνες, για να μάθει τη διάλεκτο των Ξόσα, της φυλής του Μαντέλα, καθώς ο δεσμοφύλακας όταν ήταν παιδί συναναστρεφόταν με παιδιά της φυλής αυτής και γνώριζε λέξεις και φράσεις- αν και «Βafana» είναι λέξη της διαλέκτου των Ζουλού που σημαίνει «παιδιά».
Ο Τζόζεφ Φάινς εμφανίστηκε διαβασμένος για τη Νότια Αφρική.
«Είναι λίγο παραπάνω από μια δεκαετία από τότε που το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο πήρε την εξουσία και μοιάζει με παραμύθι. Δεν συμβαίνει συχνά ένας άνθρωπος που έχει περάσει στη φυλακή 27 χρόνια και αφήνεται ελεύθερος να πάει στον λαό του, να καταλήγει να κυβερνάει τη χώρα. Είναι μεγάλη πρόοδος, όταν μια ολόκληρη γενιά έδωσε αγώνες με νεκρούς και από τις δύο πλευρές. Νομίζω πως το φιλμ προβάλλει με τον τρόπο του τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται στη ζωή αλλά και πώς μπορούμε να μην παραμένουμε αγκυλωμένοι στις θέσεις μας».













