[ ΡΙΠΕΣ ] Η τραγωδία

ΔΕΝ υπάρχει αμφιβολία ότι ο φόνος του Γιάννη Βαρθολομαίου είναι πριν και πάνω απ΄ όλα μια προσωπική ανθρώπινη τραγωδία. Για τον λόγο αυτό επιβάλλεται ιδιαίτερη προσοχή, ευαισθησία και αυτοσυγκράτηση από την πλευρά των μέσων ενημέρωσης στον χειρισμό της. ΤΗΝ ίδια στιγμή ωστόσο υπάρχουν μια σειρά πραγματικών περιστατικών που δικαιολογούν απολύτως το υψηλό ενδιαφέρον τόσο της κοινής γνώμης όσο και των μέσων.

ΚΑΤ΄ ΑΡΧΗΝ η θέση του θύματος, καθώς εκτός από διοικητής του ΙΚΑ υπήρξε για πολλά χρόνια το δεξί χέρι των προέδρων της Ν.Δ., υπεύθυνος για τον χειρισμό όλων των λεπτών ζητημάτων που σχετίζονται με τη λειτουργία του κόμματος. Ένα πολιτικό πρόσωπο δηλαδή, με θέσεις υψηλής ευθύνης.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ο εκλιπών, ως διοικητής, ήταν προϊστάμενος της συζύγου Βρακατσέλη, η οποία από την πλευρά της υπηρετούσε στον ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των προμηθειών. Είναι μάλιστα γνωστό ότι αν και δεν ήταν διευθύντρια όπως αρχικά αναφέρθηκε, είχε και αυτή θέση ευθύνης και ήταν εισηγήτρια σε πολλούς διαγωνισμούς.

ΑΝ δεν είχε μεσολαβήσει ο θάνατος, από μόνα τους τα στοιχεία αυτά θα δημιουργούσαν ζήτημα δεοντολογίας. Γιατί βέβαιαόπως φαίνεται και στη δικογραφία- θα έπρεπε να ήταν αναμενόμενο ότι θα δημιουργούσαν σενάρια για «παραδιοίκηση» του οργανισμού και μάλιστα σε ζητήματα που άπτονται των οικονομικών.

ΑΣΦΑΛΩΣ θα ήταν ανεπίτρεπτο να βγαίνουν συμπεράσματα χωρίς στοιχεία. Αυτό όμως, καλώς ή κακώς, δεν θα αποτρέψει τη διατύπωση των ερωτημάτων!