Εγώ, η Άπιστη

Για το μεγαλύτερο μέρος του δυτικού κόσμου η Σομαλή Αγιάν Χίρσι Άλι είναι παγκοσμίου φήμης αγωνίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των γυναικών. Για τον ισλαμικό κόσμο και πολλούς μουσουλμάνους της Ευρώπης είναι μισητό πρόσωπο επειδή στράφηκε εναντίον του Ισλάμ.

Έγραψε το σενάριο της ταινίας «Υποταγή», η οποία κόστισε τη ζωή στον Ολλανδό σκηνοθέτη Τέο Βαν Γκογκ και τώρα η ίδια ζει με φόβο για τη ζωή της, κρυμμένη σε «ασφαλή τοποθεσία» στις ΗΠΑ. Μεγάλωσε μαζί με τα δύο αδέλφια της και τους γονείς της στη Σομαλία, τη Σαουδική Αραβία, την Αιθιοπία και την Κένυα. Υπέστη κλειτοριδεκτομή στα 5 της, και στα 22 της το έσκασε από το σπίτι της και πήγε στην Ολλανδία επειδή ο πατέρας της ετοιμαζόταν να την παντρέψει με έναν άνδρα που δεν είχε γνωρίσει ποτέ.

Στην Ολλανδία ένιωθε σαν την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων. Όταν έμαθε πως εάν δεν αποδείκνυε ότι κινδύνευε δεν θα της δινόταν άσυλο, εκείνη είπε ψέματα, λέγοντας πως είχε φύγει από τη βασανισμένη από πόλεμο Σομαλία (ενώ είχε έρθει από την Κένυα).

Έτσι πήρε την ολλανδική υπηκοότητα και άρχισε να απολαμβάνει έναν κόσμο που θεωρούσε πως ήταν φιλελεύθερος και ανεκτικός παράδεισος. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και καθώς ακολουθούσε τον δυτικό τρόπο ζωής,

«Όλα άλλαξαν την 11η Σεπτεμβρίου. Για μένα ήταν σαν ημέρα κρίσης. Έπρεπε να κάνω μία επιλογή»

σταδιακά άρχισε να καταλαβαίνει ότι η ύπαρξη ενός ηθικού πλαισίου ήταν εφικτή χωρίς τη θρησκεία. Σιγά σιγά εξελίχθηκε σε αγωνίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών και έγινε βουλευτής.

Το σενάριο. Απαρνήθηκε το Ισλάμ και έγραψε το σενάριο της ταινίας «Υποταγή» (για την καταπίεση και κακοποίηση των γυναικών στο πλαίσιο της μουσουλμανικής πίστης). Μετά τη δολοφονία του σκηνοθέτη της ταινίας Τέο Βαν Γκογκ από φανατικό ισλαμιστή και τις απειλές εναντίον της ζει κρυμμένη, συνεχώς υπό την προστασία και επιτήρηση ανδρών ασφαλείας. Απελάθηκε από τις ολλανδικές αρχές επειδή αποκαλύφθηκε ότι είχε πει ψέματα για να της δοθεί πολιτικό άσυλο. Τώρα εργάζεται σε δεξαμενή σκέψης στην Ουάσιγκτον και γράφει ένα βιβλίο που εκείνη λέει πως κανείς ποτέ δεν θα εξέδιδε. Αυτόν τον καιρό όμως κυκλοφόρησε στα βιβλιοπωλεία το βιβλίο της «Τhe Ιnfidel: Τhe Story of my Εnlightenment» («Η Άπιστη: Η ιστορία του Διαφωτισμού μου») από τις εκδόσεις Free Ρress. Η ίδια εξάλλου πια δηλώνει άθεη… Η γυναίκα που έγινε σύμβολο του αγώνα κατά του ισλαμικού φονταμενταλισμού αναφέρει: «Τα τελευταία χρόνια που ζούσα στην Ολλανδία είχα έναν φίλο με τον οποίο είχα σχέσεις χωρίς να είμαι παντρεμένη μαζί του. Απέκτησα καλούς φίλους, στενούς φίλους, που ήταν άπιστοι. Έγινα καλή φίλη με Εβραίους, που είναι ένα συγκεκριμένο είδος απίστων. Κάθε στιγμή μία μικρή φωνή μέσα στο κεφάλι μου μού έλεγε ότι αμάρταινα, κατόρθωνα όμως να την απωθώ». Όλα άλλαξαν όμως μετά την 11η Σεπτεμβρίου. «Για μένα ήταν σαν ημέρα κρίσης. Έπρεπε να κάνω μία επιλογή»… Από εκείνη τη στιγμή η Χίρσι Άλι άρχισε να μιλάει δημοσίως, τασσόμενη εναντίον «αυτού που υπάρχει στη θρησκευτική πίστη της, το Ισλάμ, που νομιμοποιεί τον φόνο Εβραίων, τον φόνο αμαρτωλών. Η δική μου θέση είναι να πω ότι πρέπει να αλλάξουμε τις θεμελιώδεις αρχές της πίστης, αρχίζοντας από την έννοια της Κόλασης»…

© Τhe Τimes, 2007
Σχέδιο ανεξαρτησίας χωρίς επίσημη ανεξαρτησία

Το σχέδιό του για το μέλλον του Κοσόβου παρουσίασε χθες στους Σέρβους στο Βελιγράδι και στους Αλβανούς στην Πρίστινα ο απεσταλμένος του ΟΗΕ Μάρτι Αχτισαάρι. Τα όσα περιγράφονται στο σχέδιο ουσιαστικά ισοδυναμούν με τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους υπό διεθνή επιτήρηση, ωστόσο αποφεύγεται η χρήση της λέξης «ανεξαρτησία». Σύμφωνα με διπλωμάτες, το σχέδιο περιέχει τα απαραιτητά εκείνα στοιχεία ώστε να αποτελέσει τη βάση για μεταγενέστερη ανακήρυξη ανεξαρτησίας της επαρχίας εκ μέρους της αλβανικής πλειοψηφίας του Κοσόβου. Την ανεξαρτησία θα επικυρώσουν κατόπιν οι ΗΠΑ και τα κράτημέλη της Ευρώπης.

Ο ειδικός απεσταλμένος του Γ.Γ. του ΟΗΕ για το Κόσοβο Μάρτι Αχτισαάρι, στη συνέντευξη Τύπου μετά τη συνάντηση που είχε στο Βελιγράδι με τον πρόεδρο της Σερβίας, Μπόρις Τάντιτς, απέφυγε να προσδιορίσει το οριστικό καθεστώς του Κοσόβου.

Αρκέστηκε στο να διαβεβαιώσει πως η πρότασή του είναι μόνον ένα σχέδιο και ότι την τελική απόφαση θα λάβει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, κατά πάσα πιθανότητα την άνοιξη. Ο κ. Αχτισαάρι άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων διαπραγματεύσεων, εάν οι δυο πλευρές επιδείξουν ενδιαφέρον για κάτι τέτοιο.

Τα μνημεία. Όσον αφορά την πολιτιστική κληρονομιά των Σέρβων στο Κόσοβο, ο κ. Αχτισαάρι είπε ότι τα σερβικά μνημεία και οι εκκλησίες θα αποτελούν προστατευόμενες ζώνες, ώστε να παραμείνει ζωντανή η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία. Επιπλέον πρότεινε τη συνέχιση της ξένης πολιτικής και στρατιωτικής παρουσίας στο Κόσοβο για να διασφαλιστεί η εφαρμογή του σχεδίου.

Ο κ. Αχτισαάρι αναχώρησε στη συνέχεια για την Πρίστινα, με στόχο να παρουσιάσει στην πολιτική ηγεσία τις προτάσεις του για το τελικό καθεστώς του Κοσόβου.


«Τηλεφωνώ στον πατέρα μου και μου το κλείνει»

Είναι ειρωνικό που μία γυναίκα που έχει περάσει μεγάλο μέρος της ζωής της θέτοντας ερωτήματα και αναζητώντας την ελευθερία έχει πλέον χάσει τη φυσική ελευθερία της επειδή τόλμησε να μιλήσει ξεκάθαρα. Υπάρχουν στιγμές που κοιτάζει πίσω της αλλά και άλλες όπου ο ήλιος λάμπει και απλώς χαίρεται τη ζωή. Για την ίδια, λέει, η αληθινή θυσία είναι η απώλεια της οικογένειάς της. Με τον πατέρα της δεν μιλάει. Όταν εκείνη έφυγε από το σπίτι και πήγε στην Ολλανδία προκλήθηκε το πρώτο ρήγμα. Το 1997 αποκατέστησαν τις σχέσεις τους – όσο και οι δύο δεν αναφέρονταν στο θέμα του γάμου! Όταν όμως, μετά το 2001, εκείνη έβαλε το Ισλάμ στο κέντρο της συζήτησης που άρχισε γύρω από τα δικαιώματα των γυναικών στις κοινότητες των μεταναστών που ζουν σε ευρωπαϊκές χώρες εκείνος της είπε να αγωνιστεί για τις γυναίκες αλλά να κρατήσει έξω από την υπόθεση το Ισλάμ.

Το τίμημα. Εκείνη αρνήθηκε, ουσιαστικά αναγκάζοντάς τον να επιλέξει ανάμεσα στην κόρη του και στην πίστη του. Μέχρι σήμερα όταν η Αγιάν τού τηλεφωνεί εκείνος της το κλείνει. «Νομίζω ότι είναι γεμάτος οδύνη και δεν ξέρει τι να κάνει», λέει η κόρη του. «Αυτό είναι μάλλον το μεγαλύτερο τίμημα που πρέπει να πληρώσω- η οικειότητα σε όλες τις μορφές της, είτε το να βγω έξω να πάρω γάλα είτε η σχέση με τον πατέρα μου είτε με έναν άνδρα. Αυτό είναι το τεράστιο τίμημα που πρέπει να πληρώσω. Αξίζει όμως».