ΓΝΩΜΗ

Παπούτσι από τον τόπο σου

Βαδίζοντας προς το τέλος των εγχώριων διοργανώσεων θα πρέπει να επισημάνουμε ότι περιμένουμε κάτι παραπάνω και από έναν συγκεκριμένο κλάδο που, όπως και να το κάνουμε, έχει ευθύνη γι΄ αυτό που βλέπουμε στα γήπεδα. Τους Έλληνες προπονητές.

Και υπογραμμίζουμε τον συγκεκριμένο διαχωρισμό, γιατί παλαιότερα υπήρχε η αίσθηση ότι οι δικοί μας κόουτς ήταν οι αδικημένοι έναντι των ξένων συναδέλφων τους, που έρχονταν στη χώρα μας και απολάμβαναν της εμπιστοσύνης, αλλά και των υπολοίπων αγαθών από τους ελληνικούς συλλόγους.

Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Είτε γιατί οι ξένοι προπονητές κοστίζουν περισσότερο (και προπάντων κάνουν συμβόλαια που δύσκολα μπορούν να μην αποζημιωθούν από τις αρμόδιες αρχές της ευρωπαϊκής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας) είτε γιατί οι παράγοντες των ομάδων θέλησαν να αλλάξουν φιλοσοφία, το θέμα είναι ότι υπερισχύουν οι Έλληνες στους πάγκους.

Απλά κάποια στιγμή θα πρέπει να μας δείξουν κι αυτοί τις δυνατότητές τους, ώστε να κατοχυρώσουν τη θέση εργασίας τους.

Γιατί καλό είναι το άλλοθι της διαιτησίας, αλλά η περίπτωση του ΠΑΣ Γιάννινα μας δίδαξε ότι άμα έχεις δυνατότητες, θα πετύχεις τον στόχο σου.

Τι περιμένουμε από τους ιθαγενείς των πάγκων μας; Να μας παρουσιάσουν κάτι διαφορετικό από την τακτική της άμυνας που μπορεί ενδεχομένως να δίνει παράταση ζωής σε μια συνεργασία, ωστόσο δεν σε φτάνει πολύ μακριά στον δρόμο της καθιέρωσης.

Ο Σάββας Κοφίδης, για παράδειγμα, μας γοήτευσε πέρυσι, αλλά εφέτος δυσκολεύτηκε στον Ηρακλή και δυσκολεύεται με την Ξάνθη.

Αποτέλεσμα; Ο Μπουμπένκο γύρισε ξανά στη χώρα μας και κάποιοι άλλοι περιμένουν στη γωνία για να αξιοποιήσουν την επόμενη ευκαιρία.

Καλό είναι το παπούτσι από τον τόπο σου, αλλά να σε βοηθάει και στο βάδισμα.

Αλλιώς…