[ Πρόσωπα ] Σε δύο στρατόπεδα

Την ημέρα είναι μέλος των δυνάμεων ασφαλείας της Φατάχ. Τη νύχτα είναι στην τζιχάντ με τη Χαμάς. Η ισορροπία που προσπαθεί να διατηρήσει ο Αμπού Χάλεντ έχει καταστεί τελευταία πολύ επισφαλής.

O23χρονος Αμπού Χάλεντ υπηρετεί στις παλαιστινιακές δυνάμεις ασφαλείας, που ελέγχονται από τη Φατάχ στη Γάζα. Όταν τελειώσει τη δουλειά του, επιστρέφει στο σπίτι του, βγάζει τη στολή του και μεταμορφώνεται σε μαχητή των Ταξιαρχιών αλ-Κάσαμ, της ένοπλης οργάνωσης της Χαμάς. «Δεν είμαι σπάνια περίπτωση», λέει στην Ουλρίκε Πουτς του γερμανικού περιοδικού «Ντερ Σπίγκελ». Σύμφωνα με τον ίδιο, περίπου το 30% των ανδρών που υπηρετούν επισήμως στις παλαιστινιακές δυνάμεις ασφαλείας είναι, στα κρυφά, ενεργά μέλη ενόπλων οργανώσεων που σχετίζονται με τη Χαμάς.

Ο Αμπού Χάλεντ λέει πως δεν έχει άλλη επιλογή παρά να πολεμήσει τον εχθρό όπως μπορεί και πως από καιρό είχε συνειδητοποιήσει ότι η Φατάχ του Προέδρου Αμπάς ήταν «υπερβολικά μαλακή» για να καταφέρει να επικρατήσει του Ισραήλ. «Τα ισραηλινά εγκλήματα άναψαν το πάθος μου», εξηγεί, ένα πάθος που τον έκανε να ενταχθεί στα 15 του στις Ταξιαρχίες αλ-Κάσαμ. Πάνε εννέα μήνες που έχει να πάρει μισθό ως μέλος των δυνάμεων ασφαλείας, αλλά όποτε παίρνει, ένα μέρος το καταθέτει στη Χαμάς. «Είναι τιμή για μας να πολεμάμε για την Χαμάς. Δίνουμε κάποια από τα χρήματά μας για να μπορέσει να συνεχισθεί ο αγώνας», εξηγεί. Συνήθως περνά πέντε νύχτες την εβδομάδα με τις Ταξιαρχίες αλΚάσαμ, στα σύνορα με το Ισραήλ. «Τα τελευταία χρόνια επιτέθηκα σε ισραηλινά άρματα μάχης, εκτόξευσα ρουκέτες και βομβίδες και τοποθέτησα νάρκες», λέει για τη δράση του. Μετά όμως την εκεχειρία με το Ισραήλ, η νυχτερινή υπηρεσία έχει μειωθεί σε δύο νύχτες την εβδομάδα και μπορεί έτσι να προχωρήσει λίγο τις σπουδές του. Λέει πως θέλει να γίνει δημοσιογράφος για να δουλέψει στο Γραφείο Τύπου της Χαμάς και ότι στην αρχή της χρονιάς γράφτηκε στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο.

Ο Αμπού Χάλεντ δεν έχει δική του οικογένεια. «Επέλεξα το μονοπάτι των όπλων. Μπορεί να σκοτωθώ ανά πάσα στιγμή», λέει. Η μητέρα του ζει διαρκώς με την αγωνία για την ασφάλειά του- έχει ένα δεύτερο κινητό τηλέφωνο μόνο γι΄ αυτήν, «για να μπορεί να μου τηλεφωνεί τη νύχτα, όταν είμαι στην τζιχάντ»-, αλλά τα επτά μικρότερα αδέλφια του είναι υπερήφανα γι΄ αυτόν και ανυπομονούν να μεγαλώσουν για να πολεμήσουν κι αυτά στις Ταξιαρχίες αλ-Κάσαμ.

Κι αν οι σύντροφοί του της Χαμάς επιτεθούν στους συναδέλφους του της Φατάχ ή οι συνάδελφοί του της Φατάχ μάθουν για τη νυχτερινή δράση του με τη Χαμάς; Ο Αμπού Χάλεντ λέει πως είναι απίθανο αλλά, αν χρειαστεί, θα σκοτώσει φίλους: «Στην Παλαιστίνη έχουμε φτάσει πια σ΄ αυτό το σημείο».