Εναλλακτικά Περισσότερες αλλαγές σε λίγο

ΓΙΑ το ΠΑΣΟΚ, το 2006 ήταν έτος οργανωτικών αλλαγών. Ή μάλλον κυλιόμενων οργανωτικών αλλαγών. Τον Μάιο, ο στενός πυρήνας προσώπων περί τον Γιώργο Παπανδρέου γνώριζε ότι οι αλλαγές στο Συντονιστικό και τις αρμοδιότητες του Πολιτικού Συμβουλίου δεν ήταν οριστικές. Και πως θα ερχόταν ένας δεύτερος γύρος- μετά τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές. Όπερ και εγένετο.

Με τον ίδιο τρόπο, το σχήμα που προέκυψε από την προσφυγή στο Εθνικό Συμβούλιο, με το Δωδεκαμελές Κοινοβουλευτικό, το Πολιτικό Συμβούλιο και την Επιτροπή Προγράμματος δεν είναι τελεσίδικο. Το αν θα υπάρξει περιθώριο για αλλαγές θα εξαρτηθεί και από τον χρόνο των εκλογών. Ωστόσο, ο Παπανδρέου δεν δεσμεύεται ούτε από ρόλους ούτε από δομές. Το ΠΑΣΟΚ είναι λοιπόν ένα «έργο εν προόδω», σύμφωνα με την έκφραση του Τζέιμς Τζόις για τα μυθιστορήματά του που γράφονταν επί καιρό.

Το ενδιαφέρον, σύμφωνα με πρόσωπα που ξέρουν, δεν είναι ότι εκκρεμεί η συγκρότηση μιας εκλογικής ομάδας- αλλά ότι θα χρειαστούν μερικές ακόμη αλλαγές «κάστινγκ». Στην πραγματικότητα, ο Γιώργος ακολουθεί το «μοντέλο Γκόρντον Μπράουν». Ποιο είναι αυτό; Αναθέτεις στους δελφίνους κρίσιμους τομείς ευθύνης, οπότε καταλήγουν να δουλεύουν για σένα. Το έργο αυτό παίζεται κοντά δέκα χρόνια στη Βρετανία. Ο Μπλερ είναι Πρωθυπουργός, αλλά ο Μπράουν είναι ο αρχιτέκτονας της οικονομικής άνθησης της Γηραιάς Αλβιώνος. ΕΤΣΙ για όσους αμφέβαλλαν, αποδεικνύεται ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι κι αυτός «political animal»- ελληνιστί, «πολιτικόν ζώον». Στη Χαριλάου Τρικούπη δεν υπάρχουν αυταπάτες για τις προσωπικές στρατηγικές των περισσοτέρων μεγαλο-στελεχών. Θέλουν όμως να τις αξιοποιήσουν με τρόπο που να ωφελεί τον αρχηγό.

Από εκεί και πέρα, βέβαια, η λογική ότι κανείς δεν είναι δεμένος με την καρέκλα του και ότι τα σχήματα είναι κυλιόμενα, ενισχύει την αρχηγική παράσταση. Μεταξύ των ανθρώπων του Παπανδρέου υπάρχει ικανοποίηση για τη λειτουργία του «πρωινού καφέ», ένα όργανο στο οποίο μέχρι στιγμής δεν έχουν εκδηλωθεί προσωπικές αψιμαχίες, αλλά εποικοδομητική συνεργασία για τον προγραμματισμό κινήσεων του Παπανδρέου και συγκρότησης της εικόνας του. Ώς τώρα, ο Γιώργος δεν έχει απουσιάσει από τις συναντήσεις αυτές. Γενικά, το αίσθημα που υπάρχει είναι ότι «αυτήν τη φορά μάς βγήκε» και ότι, παρά τις όποιες αλλαγές, μεταθέσεις και διορθώσεις, το νέο σχήμα είναι βάση για το μέλλον.

Συμπέρασμα: το ΠΑΣΟΚ είχε τις τρεις καλύτερές του εβδομάδες ενώ ο Παπανδρέου κοντεύει να κλείσει τρία χρόνια στην καρέκλα του αρχηγού.