Τα μηνύματα της βράβευσης

Mας στέλνει ορισμένα μηνύματα η βράβευση των ποδοσφαιριστών από το συνδικαλιστικό όργανό τους.

Το πρώτο αφορά τον βαθμό δυσκολίας που παρουσιάζει η προσπάθεια της ανάδειξης του καλύτερου Έλληνα ποδοσφαιριστή. Ίσως γι΄ αυτό μας προέκυψε η ισοβαθμία των άξιων όπως και να το κάνουμε Νίκου Λυμπερόπουλου και Ιεροκλή Στολτίδη, ενώ ο Παναγιώτης Λαγός ήταν αυτός που πήρε το βραβείο του καλύτερου νέου Έλληνα ποδοσφαιριστή.

Κι αν προσθέσουμε και τον πρώτο σκόρερ Δημήτρη Σαλπιγγίδη, ο οποίος έκανε και την πιο ακριβή μεταγραφή το προηγούμενο καλοκαίρι, τότε θα καταλάβουμε για ποιον λόγο η Θεσσαλονίκη παρά τα οικονομικά της προβλήματα(σε επίπεδο ΠΑΕ) παραμένει η βαριά βιομηχανία του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Το επόμενο αφορά τη βράβευση ενός… απολυμένου. Ο Σάββας Κοφίδης με το ξεκίνημα της προπονητικής του καριέρας κέρδισε την εκτίμηση των ποδοσφαιριστών που τον ψήφισαν για την καταπληκτική περσινή πορεία του Ηρακλή, αλλά δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την υπομονή των παραγόντων της ομάδας του, οι οποίοι ήδη προχώρησαν στην αντικατάστασή του. Καλό κι αυτό.

Άλλο ένα είναι ότι αφήνουμε τα ταλέντα να φεύγουν από τη χώρα μας, αν και μάλλον δεν μας περισσεύουν. Τρανό παράδειγμα ο Πάτρικ Ογκουνσότο που, παρά το γεγονός ότι μας έδειξε τα δείγματα της αξίας του στον Εργοτέλη- γι΄ αυτό και βραβεύθηκε- εντούτοις αυτά δεν συγκίνησαν κανέναν και για τον λόγο αυτό υποχρεώθηκε να αναζητήσει τη συνέχεια της καριέρας του εκτός Ελλάδας.

Oι καλοί παίκτες που δεν κοστίζουν και μια περιουσία φαίνεται ότι αφήνουν ασυγκίνητους τους ισχυρούς του ποδοσφαίρου μας.

Προφανώς θα έχουν τους λόγους τους…