«Τα στούντιο δεν ήθελαν τις τελευταίες ταινίες μου»

Ντροπαλός από μικρός, ο Κλιντ Ίστγουντ εξακολουθεί να δυσκολεύεται να μιλήσει για τον εαυτό του παρ΄ ότι έχει φτάσει τα 76. «Δεν μου ήταν ποτέ εύκολο. Ούτε λόγο δεν μπορώ να βγάλω. Μπορώ να γίνω κάποιος άλλος χαρακτήρας, κανένα πρόβλημα, αλλά ως ο εαυτός μου ποτέ δεν είμαι σίγουρος. Ήμουν πολύ ντροπαλό παιδί και δεν έχουν αλλάξει πολλά από τότε».

Γι΄ αυτό άλλωστε άρχισε τα μαθήματα ηθοποιίας στο πανεπιστήμιο.

«Ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι θα γίνω ηθοποιός . Ήμουν πολύ εσωστρεφής. Δεν ήξερα τότε ότι πολλοί ηθοποιοί είναι εσωστρεφείς και χρησιμοποιούν την ηθοποιία για να βγουν από τον εαυτό τους». Φέτος, ο Ίστγουντ σκηνοθέτησε δύο ταινίες για τη θρυλική μάχη της Ίβο Ζίμα στον Ειρηνικό Ωκεανό το 1945. Οι «Σημαίες των προγόνων μας», που παίζονται στην Ελλάδα, είναι η ιστορία ειπωμένη από τη μεριά των Αμερικανών πεζοναυτών. Η δεύτερη ταινία «Γράμματα από την Ίβο Ζίμα», που βγαίνει σε λίγες ημέρες στην Αμερική, ήδη έχει αποσπάσει βραβεία ενώσεων κριτικών ως η καλύτερη της χρονιάς. Είναι η ίδια μάχη από την πλευρά των Γιαπωνέζων στρατιωτών.

Μερικές ακόμα υποψηφιότητες Όσκαρ φαντάζουν σίγουρη υπόθεση για τον σκηνοθέτη, που έχει χαρίσει στους ηθοποιούς του Όσκαρ με τις δύο προηγούμενες δουλειές του. Παρ΄ όλα αυτά, ακόμα και σήμερα ο Ίστγουντ δυσκολεύεται να βρει οικονομική υποστήριξη από το Χόλιγουντ . «Κανείς δεν ήθελε να κάνει τα δύο τελευταία μου φιλμ. Τ α στούντιο έλεγαν ότι το θέμα τους είναι πολύ σκληρό. Τελικά βρήκαμε ανεξάρτητους χρηματοδότες και στοίχισαν 22 εκατομμύρια δολάρια το ένα, ενώ μια μέση ταινία στο Χόλιγουντ σήμερα κοστίζει 69 εκατομμύρια. Επίσης, χρειάστηκαν μόλις 37 ημέρες γυρισμάτων για την κάθε ταινία και είμαι πολύ περήφανος γι΄ αυτό το κατόρθωμα».

Ο ίδιος δεν παραπονιέται πλέον, απλώς έχει αποδεχθεί το γεγονός ότι στο Χόλιγουντ έτσι γίνονται τα πράγματα. «Δεν είναι τίποτα καινούργιο. Πάντοτε πάλευα να βρω χρήματα για τις ταινίες μου, όποια κι αν ήταν η ηλικία μου». Για να γυρίσει τις «Σημαίες των προγόνων μας» αντιμετώπισε πολλά προβλήματα και του ήταν αδύνατο να βρει έναν πρωταγωνιστή με γνωστό όνομα. Το στούντιο μάλιστα ανέβαλε δύο φορές την έξοδο της ταινίας στις αίθουσες.

«Η μάχη της Ίβο Ζίμα ήταν από τις σημαντικότερες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εκείνη την εποχή υπήρχαν αληθινοί ήρωες . Το ΄40 οι ήρωες ήταν απλοί άνθρωποι που κατάφερναν απίστευτα πράγματα. Έδιναν το παράδειγμα και όταν μεγαλώναμε τους είχαμε ως πρότυπο. Αυτό δεν συμβαίνει σήμερα».